VII SAB/Wa 29/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie objętym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. znak [...] postanawia: 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. odmówić zmiany pkt 2 postanowienia z dnia 15 grudnia 2017 r.

[...] składając w dniu 2 lipca 2018 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył jednocześnie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Wobec złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, zauważyć trzeba, że postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie (pkt 1 postanowienia). Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adw. [...]. [...] reprezentowany jest zatem przez profesjonalnego pełnomocnika, rozpoznawanie wniosku skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata jest więc zbędne. To zaś prowadzić musi do umorzenia w tym zakresie postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W odniesieniu natomiast do wniosku skarżącego z dnia 2 lipca 2018 r. w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych zauważyć trzeba, że postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r., po rozpoznaniu wcześniejszego wniosku skarżącego, referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 2 postanowienia). W takiej sytuacji kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należy traktować jako wniosek o zmianę pkt 2 postanowienia z 15 grudnia 2017 r. w trybie art. 165 ustawy, który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. Jak wynika z powołanego przepisu, orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zatem zmienione, musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy - stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych, które stanowiły podstawę wcześniejszego orzeczenia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy może być zatem uwzględniony wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy. Z treści wniosku złożonego w dniu 2 lipca 2018 r. wynika, że [...] prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z dochodów z tytułu emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1870 złotych miesięcznie. Skarżący zaznaczył, że obecnie przechodzi bardzo kosztowne leczenie stomatologiczne, leczenie w ramach NFZ nie przyniosło rezultatów. Wskazał, że koszty leczenia w najbliższym czasie to kwota 4500 zł. W ocenie referendarza sądowego [...] nie wykazał żadnych okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany pkt 2 postanowienia z 15 grudnia 2017 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak bowiem wynika z aktualnie rozpoznawanego wniosku, wzrosła wysokość dochodów, z których skarżący się utrzymuje (poprzednio [...] deklarował dochody z tytułu emerytury w wysokości 1580 zł, obecnie wskazał, że emerytura wynosi 1870 zł). Dokonując oceny kolejnego wniosku skarżącego stwierdzić zatem trzeba, że [...] nie wykazał, aby w okresie pomiędzy złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpoznanego postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r., a wnioskiem z dnia 2 lipca 2018 r., nastąpiło istotne pogorszenie jego sytuacji finansowej, które nie pozwala mu aktualnie na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji brak jest więc podstaw do zmiany postanowienia z dnia 15 grudnia 2017 r. w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Za zmianą pkt 2 postanowienia z 15 grudnia 2017 r. nie przemawia ogólnikowy argument wskazujący na konieczność poniesienia w bliżej nieokreślonym czasie kosztów leczenia stomatologicznego w deklarowanej wysokości 4500 zł. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 165 w zw. z art. 246 oraz art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.