VII SAB/Wa 284/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M.P. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpatrzenia skargi z [...] sierpnia 2021 r. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 2 listopada 2021 r. M. P. i M.P. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: MSWiA) dotyczącą nierozpoznania przez organ skargi, którą skarżące wniosły pismem z 29 sierpnia 2021 r. na Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej (dalej: KGPSP). W odpowiedzi na skargę MSWiA wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt art. 3 § 2 1-3 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że pismem z 29 sierpnia 2021 r. skarżące złożyły do MSWiA, za pośrednictwem KGPSP, skargę na KGPSP w związku z uchyleniem się od rozpatrzenia przez tenże organ skarg z 16 stycznia 2021 r. i 25 stycznia 2021 r. na Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...]. MSWIA na podstawie zgromadzonych materiałów pismem z 8 października 2021 r. zawiadomił skarżące o sposobie załatwienia skargi. Poddając ocenie przez pryzmat regulacji art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. złożoną w niniejszej sprawie skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjmuje, że jej wniesienie pozostaje niedopuszczalne. Wypada w tym kontekście zauważyć, że uregulowane w Dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe jest rodzajem uproszczonego postępowania administracyjnego. Sposób załatwienia indywidualnego wniosku lub skargi nie jest objęty właściwością sądu administracyjnego. Do właściwości tego sądu nie należy bowiem ocena reakcji organu, do którego skierowane zostało podanie, o którym mowa w art. 227 w zw. z art. 221 § 1 i 3 k.p.a., a taki charakter należało nadać pismu skarżących z 29 sierpnia 2021 r. W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko to należy uznać za jednolite. Wskazuje się w nim, że skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., w tym ewentualna zwłoka w działaniu organu rozpoznającego skargę, nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2021 r. sygn. III OSK 6897/21; postanowienie NSA z 9 listopada 2021 r. sygn. III OSK 6749/21; postanowienie NSA z 20 maja 2021 r. sygn. II OSK 530/21; postanowienie NSA z 30 lipca 2019 r. sygn. I OSK 1624/19). W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.