VII SAB/Wa 243/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na bezczynność Rzecznika Finansowego w sprawie reklamacji postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu K.P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

K.P.wniósł drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rzecznika Finansowego w sprawie, dotyczącej reklamacji skarżącego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2021 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie skargi z dnia 2 października 2021 r., stanowiącej załącznik do pisma przewodniego z dnia 2 października 2021 r., podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarżący został jednocześnie pouczony o treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, wezwanie do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 grudnia 2021 r. W dniu 16 grudnia 2021 r. skarżący wniósł do Sądu drogą elektroniczną pismo przewodnie, do którego załączone było siedem załączników, w tym skarga z dnia 2 października 2021 r. Żaden z załączników nie został przez skarżącego opatrzony podpisem, spełniającym wymogi art. 46 § 2a p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Zauważyć należy, że skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (por. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. I FPS 2/21). W niniejszej sprawie należało więc uznać, że wniesiona przez skarżącego drogą elektroniczną skarga nie była podpisana. W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd wskazuje, że opatrzenie pisma własnoręcznym podpisem, a następnie zeskanowanie go i nadesłanie drogą elektroniczną, jak również naniesienie na pismo graficznego odwzorowania podpisu strony, nie stanowi o spełnieniu wymogów, jakie nakłada na stronę wnoszącą pismo art. 46 § 2a p.p.s.a. Próba uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 16 grudnia 2021 r., dokonana przez skarżącego w powyższy sposób, była bezskuteczna. Skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 p.p.s.a., upłynął bezskutecznie w dniu 20 grudnia 2021 r., wobec czego skargę należało odrzucić. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.