VII SAB/Wa 2260/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W. w przedmiocie bezczynności organu w sprawie wydania karty przebiegu studiów postanawia: odrzucić skargę.

A. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W. w sprawie wydania karty przebiegu studiów. Skarżąca wskazała, że brak załatwienia sprawy w terminie rażąco narusza zasadę zaufania, a także uniemożliwia realne kontynuowanie studiów. Skarga została nadesłana przez skarżącą bez wymaganego podpisu: kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego lub podpisu osobistego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2025 r., doręczonym przy piśmie z dnia 23 września 2025 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia ww. braku poprzez nadesłanie skargi (tj. załącznika do pisma przewodniego) podpisanej przez skarżącą kwalifikowanym odpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała wezwanie, doręczone drogą elektroniczną, dnia 27 września 2025 r. Termin na uzupełnienie upływał zatem dnia 6 października 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego musi spełniać niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.); zwanej dalej "p.p.s.a."., aby podlegać rozpatrzeniu. Zgodnie z art. 46 §1 p.p.s.a. wymaganiami tymi są: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymienienie załączników. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest jedną z przesłanek, która powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak odpowiedniego podpisu pod skargą skutkuje odrzuceniem skargi. Podpis pozwala organowi lub sądowi zidentyfikować osobę, od której pochodzi pismo. Podpis jest potwierdzeniem, że treść pisma została zaakceptowana przez stronę postępowania. Poprzez złożenie podpisu, strona bierze na siebie odpowiedzialność za treść pisma, w tym za zgodność ze stanem faktycznym. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Strona powinna stosować się do wezwań sądu i przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Jeżeli strona zaniedba sposobność do skorzystania z możliwości nadesłania dokumentów oraz uzupełnienia wskazanych braków, to ponosi konsekwencje procesowe. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi to między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie uzupełni braku formalnego w postaci nadesłania skargi z odpowiednim podpisem. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła skargę bez odpowiedniego podpisu. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku. Wezwanie zostało doręczone dnia 27 września 2025 r. (sobota). Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Jak stanowi art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 z późn. zm., dalej: k.c.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast zgodnie z art. 112 k.c. termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której termin wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem wyrażonym w dniach, zatem zastosowanie do niego ma art. 111 § 1 k.c. W niniejszej sprawie termin na uzupełnienie braków formalnych rozpoczął bieg w dniu 28 września 2025 r., t.j. dzień po dniu, w którym skarżąca odebrała wezwanie z dnia 23 września 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków wypadał dnia 4 października 2025 r., tj. w sobotę. W przedmiotowej sprawie ma zatem zastosowanie przepis art. 83 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 6 października 2025 r. (poniedziałek). Strona skarżąca nie uzupełniła w terminie wskazanego braku formalnego. Skarga posiada zatem braki formalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.