VII SAB/Wa 172/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2024 r. sprawy ze skargi Parafii [...] p.w. św. [...] w P. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie zajęcia stanowiska poprzez rozpatrzenie zażalenia postanawia: odrzucić skargę

Skarżąca, Parafia Rzymsko-Katolicka p.w. św. [...] w P., pismem z dnia 5 sierpnia 2024 r. wniosła skargę na bezczynność Ministra Kulturyi Dziedzictwa Narodowego w sprawie zajęcia stanowiska poprzez rozpatrzenie zażalenia. W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 września 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz złożenie dokumentów określających umocowanie proboszcza ks. Kanonika F. W. do reprezentowania skarżącej, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia ww. braków skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 10 października 2024 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca do 22 października 2024 r. nie uiściła w terminie wpisu sądowego od skargi oraz nie nadesłała dokumentów określających umocowanie proboszcza ks. Kanonika F. W. do reprezentowania skarżącej, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Elementy niezbędne pism procesowych strony określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 230 § ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej ,,p.p.s.a", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z art. 28 § 1 p.p.s.a. oraz art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej 10 października 2024 r., zatem termin siedmiu dni na dokonanie ww. czynności procesowej upłynął w dniu 17 października 2024 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych do dnia 22 października 2024 r. nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy. Natomiast do 4 listopada 2024 r. do Sądu nie wpłynęły dokumenty określające umocowanie proboszcza ks. Kanonika F. W. do reprezentowania skarżącej. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucić skargę.