VII SAB/Wa 16/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie znak: [...] postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 8 stycznia 2024 r. Ł. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., wskazując na brak działań a także brak przesłania ponagleń do organu wyższego stopnia dotyczących stanu budynku, który może zagrażać bezpieczeństwu osób postronnych a znajdujących się w aktach organu znak [...], [...] w zakresie budynku z działki [...] z obrębu [...] w Z. Skarżący zarzucił organowi: - naruszenie art. 37 § 1 K.p.a. poprzez wielomiesięczne zaniechanie rozpatrzenia wniosków skarżącego w zakresie stanu budynku, odrywania się blach elewacji, które to blachy spadają na nieruchomości sąsiednie, czym realnie zagrażają życiu lub zdrowiu osobom postronnym, - naruszenie art. 37 § 4 K.p.a. poprzez brak przekazania wniosków o ponaglenie do organu wyższego stopnia. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do realizacji działań prawem przepisanych, zobowiązanie właściciela budynku do eliminacji stanu zagrażającego i weryfikacji wskazanego zobowiązania, o stwierdzenie że organ dopuścił się bezczynności postępowania oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa. Odpowiedź na skargę złożył Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., wnosząc na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. o oddalenie skargi i umorzenie postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 31 stycznia 2024 r. powyższa skarga na bezczynność została rozdzielona na trzy sprawy (VII SAB/Wa 14/24, VII SAB/Wa 15/24, VII SAB/Wa 16/24). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 tej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg wymienionych w tym przepisie, w tym na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Zauważyć należy, że niniejsza skarga została wniesiona w sprawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie znak: [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy prowadzona pod tym znakiem sprawa dotyczy postępowania w sprawie budynku zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...], przy ul. P. w Z. i została rozdzielona ze sprawą dotyczącą prowadzenia prac remontowych prowadzonych pod znakiem [...], pierwotnie zarejestrowanej przez organ jako ze skargi Ł. W. z 19 listopada 2021 r. (zawiadomienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z [...] marca 2022 r.). Postanowieniem z 7 kwietnia 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek Ł. W. z 19 listopada 2021 r. oraz 23 stycznia 2022 r. w sprawie budynku zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...], przy ul. P. w Z. i jednocześnie poinformował, że postępowanie zostanie przeprowadzone z urzędu, a o przebiegu postępowania oraz wydanych rozstrzygnięciach informowane będą wyłącznie strony postępowania. Skarżący nie wniósł zażalenia na powyższe postanowienie. W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19): "[w]niesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Jak wynika z ww. uchwały za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność, po zakończeniu postępowania administracyjnego. Rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie Sąd w pełni podzielił pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w ww. uchwale, uznając tym samym wniesioną w sprawie skargę na bezczynność za niedopuszczalną, bowiem wniesioną po zakończeniu postępowania, które w odniesieniu do osoby skarżącego nastąpiło na skutek wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanowienia z [...] kwietnia 2022 r., a które wobec niezaskarżenia stało się ostateczne. Skoro zatem skarżący wniósł powyższą skargę do sądu administracyjnego pismem z 8 stycznia 2024 r., a więc po wydaniu ww. postanowienia i uzyskaniu przymiotu ostateczności należało uznać, że skarga ta była niedopuszczalna. Zakończenie postępowania przez organ w stosunku do skarżącego z uwagi na brak interesu prawnego w żądaniu jego wszczęcia wyklucza możliwość zastosowanie przez niego środków ochrony prawnej przysługujących stronie postępowania, w tym skargi na bezczynność organu. Stanowi zatem nieusuwalną przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność. Ponadto skarżący był informowany o niedopuszczalności skargi na bezczynność z tych przyczyn przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z 7 lutego 2023 r. sygn. akt VII SAB/Wa 150/22. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.