VII SAB/Wa 156/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wymiaru świadczenia emerytalnego postanawia : odrzucić skargę

A. B. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. w zakresie wydania decyzji w przedmiocie wymiaru świadczenia emerytalnego. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że przedmiotowa skarga nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. zastrzeżonych ze względu na właściwość rzeczową do kontroli przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazać należy, że nie każda bezczynność organu będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie wydania decyzji w przedmiocie wymiaru świadczenia emerytalnego. Stosownie do treści art. 83 ust. 1 pkt. 5 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2019.300 t.j. z dnia 18 lutego 2019 r.) Zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Zgodnie zaś z ust. 2 powołanego przepisu od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Z powyższego wynika, że poza kognicją sądów administracyjnych pozostaje sprawa dotycząca ustalenia wymiaru świadczenia emerytalnego. Skoro decyzja w tej sprawie podlega kontroli sądów powszechnych, to sądy administracyjne nie są uprawnione do oceny, czy organ pozostawał bezczynny w sprawie jej wydania. Oznacza to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Właściwym do załatwienia sprawy jest sąd powszechny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.