VII SAB/Wa 12/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie obniżenia linii napowietrznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej M. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

M. S. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie dotyczącej obniżenia linii napowietrznej. W piśmie z 31 października 2023 r. skarżący wyjaśnił, że przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania administracyjnego wszczętego przez 1 czerwca 2017 r., czyli przed nowelizacją wprowadzającą tryb ponagleń do Kodeksu postępowania administracyjnego ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. Wskazał, że art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (przed nowelizacją) nie przewiduje możliwości wniesienia przez stronę ponaglenia na przewlekłość lub bezczynność organu, lecz wyłącznie zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Jak słusznie zwrócił uwagę pełnomocnik skarżącego w piśmie z 31 października 2023 r., z uwagi na treść art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) w sprawie zastosowanie znajdowały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w stanie prawnym, obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm. dalej - p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, a w sprawach, do których zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego sprzed nowelizacji dokonanej mocą ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. – zażalenia, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia lub zażalenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. Skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał trybu warunkującego dopuszczalność skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Nie złożył bowiem zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność). Za wyczerpanie trybu do złożenia skargi na bezczynność w niniejszej sprawie nie można uznać złożonego przez skarżącego pisma zatytułowanego "ponaglenie" z 17 lutego 2022 r. (które prawidłowo zostało uznane przez organ nadzoru budowlanego jako zażalenie). Analiza jego treści nie pozostawia wątpliwości, że zostało ono złożone jedynie w związku z przewlekłym prowadzeniem postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (skarżący wprost wskazał, że jego pismo odnosi się do "przewlekłości" postępowania). Pismo to warunkowało zatem dopuszczalność złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość prowadzenia postępowania przez organ powiatowy (która jest przedmiotem kontroli sądowej w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 121/23). Także pismo z 24 października 2022 r. nie może świadczyć o wyczerpaniu trybu wniesienia skargi na bezczynność. Pomimo, iż pismo to zostało złożone do organu wyższego stopnia, tj. Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, to należy mieć na uwadze, iż stanowiło ono skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Złożenie skargi, na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie świadczy o wypełnieniu wymogu o którym mowa w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Są to bowiem dwa odmienne tryby postępowania. W konsekwencji, skoro skarżący nie poprzedził skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego środkiem, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd zobligowany był skargę odrzucić jako niedopuszczalną. Z uwagi na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.