VII SAB/Wa 119/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi D. W. i M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004r., nr [...] skargę oddala

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z dnia [...] marca 2004 r. D. W., M. W., J. W. i M. W. wnieśli m.in. o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] WINB nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., znak: [...], umarzającego postępowanie odwoławcze od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w T. nr [...] z dnia [...] września 2003 r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych wykonywanych bez pozwolenia na budowę, polegających na remoncie i przebudowie zniszczonego budynku gospodarczego położonego za dużym budynkiem gospodarczym, w głębi działki nr [...] w N., których i inwestorem są B.Z. i J. Z. i E. Z. - współwłaściciele działki oraz nakazu zabezpieczenia budowy przed dostępem osób postronnych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r., znak: [...] zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przesłanie akt administracyjnych organu I i II instancji, wraz z relacją w sprawie i informacją czy postanowienie stało się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r., znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, że zaskarżone postanowienie stało się przedmiotem skargi D. W., M. W., M.W. i J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wrocławiu. Pismem z dnia [...] lipca 2004 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., na ww. wniosek. Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r., znak: [...], zawieszono z urzędu ww. postępowanie administracyjne z uwagi na wniesienie ww. skargi sądowej. Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r., znak: [...], utrzymano w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lipcan2004 r., w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem dnia 21 lipca 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1379/04, oddalił skargę na wskazane powyżej postanowienie. Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r., znak: [...], odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania. Następnie, postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...], utrzymano w mocy postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r., w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r., znak: [...], odmówiono uzupełnienia postanowienia z dnia [...] lutego 2007 r., w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r., znak: [...], odmówiono uzupełnienia postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. Pismami z dnia [...] października 2014 r. oraz z dnia [...] października 2014 r., skierowanymi do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego D. W., M. W., J. W. i M. W. zwrócili się "o usunięcie staniu naruszenia prawa do sprawy [...] ". W związku z ww. wnioskiem założono sprawę o znaku [...] i pismem z dnia [...] listopada 2014 r., wystąpiono do [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego o informację czy postępowanie prowadzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie skargi na postanowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., zostało zakończone. W przypadku zakończenia postępowania sadowego w danej sprawie poproszono o przesłanie zapadłego wyroku wraz z aktami administracyjnymi przedmiotowej sprawy, celem podjęcia stosownych czynności. W dniu [...] listopada 2014 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął przesłany faksem przez [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (przesłany następnie przy piśmie organu wojewódzkiego z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...]), prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 179/04, oddalający skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...], podjęto z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. Następnie postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], umorzono w całości postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. Ponadto pismem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], poinformowano skarżących o przebiegu sprawy i podjętych czynnościach. W dniu [...] grudnia 2014 r., wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga D. i M. w. na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpoznania opisanego powyżej wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] WINB nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., znak: [...]. Skarga w zakresie przewlekłości postępowania została zarejestrowana pod sygn. akt VII SAB/Wa 124/14. W odniesieniu zaś do zarzutu bezczynności został zarejestrowana pod sygn. akt VII SAB/Wa 119/14 i stała się przedmiotom rozpoznania w sprawie niniejszej. Skarżący wskazali w skardze, że doszło do bezprawnego zawieszenia postępowania w sprawie rozpoznania ich wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia, a to z kolei spowodowało dziesięcioletnią zwłokę w jego rozpoznaniu. W odpowiedzi na skargę, w zakresie zarzutu bezczynności organ wskazał, że w dniu [...] listopada 2014 r., uzyskał odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2009 r., w sprawie o sygn. akt. II SA/Wr 179/04, oddalającego skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., znak [...] podjęto z urzędu zawieszone postepowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. Następnie postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] umorzono w całości postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia. Ponadto, organ wskazał, że poinformował skarżących o przebiegu postępowania i podjętych czynnościach. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 52 p.p.s.a. oraz art. 37 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ można wnieść po wyczerpaniu zażalenia do organu wyższego stopnia, a w braku takiego organu - wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o czym stanowi ww. art. 37. Orzekając w tej kategorii spraw, sąd administracyjny kieruje się stanem faktycznym i prawnym obowiązującym w chwili rozpoznawania skargi. Przedmiotowa skarga na bezczynność organu, dotyczy sprawy objętej kognicją Sądu na mocy art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto, skarga jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem do Sądu, skarżący stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. wyczerpali powyżej wskazany tryb zaskarżenia. Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a., w wersji obowiązującej dla rozpoznania niniejszej sprawy stanowi – sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie zaś z § 2 ww. przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy. Sąd kierując się opisanymi powyżej przepisami stwierdza, że organ pozostawał w bezczynności w odniesieniu do wniosku skarżących z dnia [...] marca 2004 r., o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] - od dnia uprawomocnienia się ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 179/04, oddalającego skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., a to nastąpiło w dniu [...] września 2010 r., do dnia do dnia [...] listopada 2014 r. tj. do dnia wydania opisanych powyżej postanowień. Sąd podkreśla, że wbrew zarzutom skarżących, zawieszenie postępowania w sprawie rozpoznania ich wniosku było uzasadnione w świetle sądowej kontroli orzeczeń, które w tym przedmiocie zapadły. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Z komentowanego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2000 r., w sprawie o sygn. akt I SAB 201/99 (niepubl.). Jak wskazano powyżej, bezczynność organu związana z rozpoznaniem ww. wniosku skarżących ustała z dniem [...] listopada 2014 r., w szczególności wobec wydania orzeczenia kończącego postepowanie w tej instancji. Tym samym skarga w przedmiocie bezczynności organu, podkreślmy - wniesiona do tutejszego Sądu po tej dacie, musiała zostać oddalona. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.