VII SAB/Wa 11/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prokuratora Generalnego postanawia: odrzucić skargę

T. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 16 stycznia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej oraz wskazanie numeru PESEL. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 31 stycznia 2020 r. W piśmie z dnia 7 lutego 2020 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący podał swój PESEL oraz wyjaśnił, że podpisałby skargę, gdyby otrzymał jej egzemplarz. Do dnia dzisiejszego skarga nie została podpisana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. -, dalej "p.p.s.a") sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga w sprawie niniejszej została wniesiona w formie korespondencji mailowej i nie została opatrzona podpisem. Wobec powyższego skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia ww. braku, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 31 stycznia 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku upłynął bezskutecznie w dniu 7 lutego 2020 r. Jakkolwiek w zakreślonym terminie skarżący złożył do Sądu pismo, to nie stanowiło ono uzupełnienia braku formalnego skargi. Skarżący wyjaśnił jedynie, że podpisałby skargę gdyby Sąd przesłał mu jej egzemplarz celem podpisania. Taki wniosek skarżącego ten nie mógł być zrealizowany, bowiem obowiązkiem strony, a nie Sądu jest podjęcie działań zmierzających do uzupełnienia braków formalnych skargi. Żaden przepis nie nakłada na Sąd obowiązku doręczenia stronie kserokopii skargi celem jej podpisania przez stronę. Skarga będąca przedmiotem badania została wysłana w wiadomości mailowej, zatem skarżący winien posiadać zapisaną jej kopię, a tym samym możliwość uzupełnienia jej braku poprzez nadesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza skargi. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi podlegała ona odrzuceniu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.