VII SAB/Wa 105/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. [...] Sp. o. o. z siedzibą w W. na Prezydenta Miasta P. w przedmiocie bezczynności organu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić P. [....] Sp. o. o. z siedzibą w W. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

Pismem z dnia [....] listopada 2014 r., sprecyzowanym pismem z dnia [...] stycznia 2015 r., P. [...] Sp. o. o. z siedzibą w W., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie odmowy przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi spółki z dnia [...] września 2014 r. w sprawie odmowy zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu dla pojazdu nr rej. [...]. Skarżąca dodała, że w skardze omyłkowo wpisano nr pojazdu [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta P. wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia [....] stycznia 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wykazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - czy przed wniesieniem skargi z dnia [...] listopada 2014 r. na bezczynność Prezydenta Miasta P. zostało złożone zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 k.p.a. i nadesłanie odpisu zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia [....] lutego 2015 r., wyjaśnił, że powyższa skarga została wniosła bezpośrednio do tut. Sądu, bez uprzedniego złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia, ani też wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie tym powołała się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji strona winna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać bowiem należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania co do zasady musi być, w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., poprzedzona środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest uprzednie złożenie zażalenia (wezwania do usunięcia naruszenia prawa) w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Regulacja zawarta w tym przepisie ma na celu zwalczanie bezczynności organu pierwszej instancji w merytorycznym załatwieniu sprawy zawisłej przed tym organem. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., nie ma charakteru środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Służy ono jedynie zakwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy (art. 35 i art. 36 k.p.a.). Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter incydentalny (wpadkowy), nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Niezależnie zatem od pozytywnego lub negatywnego stanowiska organu wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu. Z tych też względów, złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. stanowi wyłącznie warunek formalny do wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu. W sprawach bezczynności organu istotne znaczenie ma nie tyle sposób rozpatrzenia zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a., ale sam fakt dopełnienia takiej czynności przez stronę. Złożenie takiego zażalenia wywiera więc skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu pozostającego w zwłoce (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt I OZ 996/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z pisma pełnomocnika skarżącej z dnia [...] lutego 2015 r. (karta 46 akt sądowych) wynika, że skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia wynikających z treści art. 37 § 1 k.p.a., bowiem przed wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżąca nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia, ani nie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu, powoływanie się przez pełnomocnika skarżącej na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. w sprawie o sygn. akt I OPS 2/13 nie jest zasadne w niniejszej sprawie. Powyższa uchwała dotyczy bowiem pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. i uznania, że na taką czynność przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania zaskarżenia na drodze administracyjnej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, postanowił jak w punkcie I sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.