VII SA/Wa 997/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Mirosław Montowski, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2019 r. sprawy ze skargi W. w W. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] marca 2019 r. znak [...] w przedmiocie uznania praktyk za naruszające zbiorowe prawa pacjentów i nakazu ich zaniechania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Pismem z [...] kwietnia 2019 r. W. I. M. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta w przedmiocie uznania praktyk za naruszające zbiorowe prawa pacjentów i nakaz ich zaniechania. Sąd pismami z 10 czerwca 2019 r. poinformował strony o wyznaczeniu terminu rozprawy. W odpowiedzi skarżący pismem z 24 lipca 2019 r. (doręczonym osobiście do Sądu) oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Równocześnie na gruncie art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o cofnięcie skargi. Sąd uznał, że nie zmierza ono do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.