VII SA/Wa 957/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę

B.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB") z [...] marca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r., znak [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] lutego 2011r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Gminie Miasto [...] pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rewitalizacji Parku Miejskiego i przebudowie Placu [...] wraz z ulicą [...] w Z. - Etap I. Od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r., znak [...] wpłynęły dwa odwołania: M. W. i M. W. oraz P. W., A. F., A. F. (syn E.) i B. J.. GINB odwołanie M. W.i M. W. załatwił decyzją z [...] marca 2019 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r.; zaś odwołanie P. W., A. F., A. F. (syn E.) i B. J. załatwił decyzją z [...] marca 2019 r. znak [...] - umarzająca postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. J. wniosła na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione tam akty lub czynności organów administracji. Wyliczenie zawarte w ww. przepisie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności w nim niewymienionych oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 Ppp.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest nadto od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2 108 380). Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5a ww. przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie GINB dwa odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r. rozpoznał i zakończył wydaniem dwóch decyzji: - z [...] marca 2019 r. znak [...] – tą decyzją utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Małopolskiego z 4 lipca 2018 r. załatwił odwołanie M. W. i M. W. - z [...] marca 2019 r. znak [...] – tą decyzją umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody Małopolskiego z 4 lipca 2018 r. załatwił odwołanie P. W., A. F., A. F. (syn E.) i B. J. Wyjaśnić zatem należy, że odwołanie B. J. od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r. - GINB rozpoznał i ostatecznie załatwił decyzją z [...] marca 2019 r. znak [...] i to na tę decyzję B. J. przysługiwało prawo złożenia skargi do sądu. A contrario, skarga na decyzję GINB z [...] marca 2019 r. znak [...], przysługiwała jedynie M. W. i M. W., bowiem to ich odwołanie organ załatwił tą decyzją ([...]) i jedynie do nich tę decyzję skierował. Oznacza to, że B. J. nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji ([...]), wobec czego nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., i nie ma interesu prawnego w jej skarżeniu. Skarżąca wniosła jednak skargę na decyzję GINB z dnia [...] marca 2019 r., znak [...]. Wobec faktu, że skarżąca B. J. nie ma legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, jej skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.