VII SA/Wa 948/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2020 r. sprawy ze skargi T. I. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej T. I. J. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi T. I. J. ("skarżąca") jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB") nr [...] z [...] marca 2020 r. wydana w sprawie dotyczącej przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej na działkach nr ew. [...] i [...] z obr. [...] przy ul. [...] w W. w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Pismem z 5 sierpnia 2019 r. jeden ze współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w W. wniósł o wszczęcie postępowania w ramach nadzoru budowlanego wobec istotnych odstępstw, jakich dopuszczono się przy realizacji inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej prowadzonej na działkach nr ew. [...] i [...] z obr. [...] przy ul. [...] w W.. W dniu 3 października 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego[...] ("PINB") przeprowadził oględziny robót budowlanych wykonywanych w ww. budynku jednorodzinnym, podczas których ustalono, że inwestor uzyskał decyzję Prezydenta [...] nr [...] z [...] grudnia 2016 r. udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących przebudowę wraz z rozbudową budynku jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w W. (dz. ew. nr [...] i cz. [...] z obrębu [...]). Ustalono także, że realizowany obiekt jest w fazie ostatecznych prac wykończeniowych oraz, że dokonano zmiany w odniesieniu do zatwierdzonego projektu, w zakresie układu funkcjonalnego pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach, zmiany kierunków schodów oraz ich konstrukcji oraz usunięcia ściany żelbetowej w osi H/A-B od piwnicy poprzez parter i pierwsze piętro. Na dachu "ogrodu zimowego" wykonano zaś warstwę wykończeniową z desek kompozytowych, a po obwodzie tarasu zamontowano obróbki blacharskie. Na taras możliwe jest wyjście przez okno balkonowe (bez barierki), zakrywane żaluzją ruchomą. Dodatkowo wykonano 2 stopnie żelbetowe pomiędzy oknem a dachem ogrodu zimowego. Ustalono również, że projekt zagospodarowania terenu nie jest zgodny z rysunkami znajdującymi się w zatwierdzonym decyzją Prezydenta [...] nr [...] projekcie budowlanym (np. przekrój A-A). Aktualnie konstrukcję zjazdu do garażu oraz przed garażem stanowi kostka betonowa (przekrój A-A). Projekt nie jest zgodny z warunkami zabudowy. Przy piśmie z 17 października 2019 r. współwłaściciel budynku przy ul. [...] w W. dostarczył "Ocenę techniczną zmian dotyczących usunięcia ściany nośnej w osi 4-4 oraz zmian dotyczących schodów wewnętrznych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w W." autorstwa mgr inż. M. Ł. (upr. bud. [...]). Dalej PINB pismem z 22 października 2019 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie zmian dokonanych w trakcie robót realizowanych w oparciu o projekt zatwierdzony decyzją nr [...] z [...] listopada 2016 r. W piśmie z 5 listopada 2019 r. (data wpływu) pełnomocnik inwestora poinformował, że wykonanie przed wjazdem do garażu nawierzchni z kostki betonowej zostało zrealizowane na podstawie uzgodnień otrzymanych z Wydziału Infrastruktury Urzędu Dzielnicy [...] (v. pismo z 10 listopada 2016 r.), a także, że deska kompozytowa na dachu ogrodu zimowego ma jedynie walor estetyczny. Wyjaśnił też, że stopnie żelbetowe pomiędzy oknem a dachem ogrodu zimowego mają ułatwiać wyłącznie wychodzenie w celu bieżącej konserwacji. Wskazał, że przed oknem wychodzącym na dach ogrodu zimowego zamontowana zostanie barierka o wysokości 110 cm. W tej też dacie do akt sprawy wpłynęło stanowisko pełnomocnika skarżącej, który wniósł o zastosowanie art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Po rozpatrzeniu sprawy PINB uznał, że wykonanie schodów na dachu ogrodu zimowego oraz niezachowanie odpowiedniej powierzchni biologicznie czynnej stanowi odstępstwo od warunków zawartych w zatwierdzonym decyzją Prezydenta [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r., projekcie budowlanym. Dlatego też decyzją nr [...] z [...] stycznia 2020 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., "Prawo budowlane") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., "k.p.a.") nałożył na S. R. ("inwestor") obowiązek wykonania robót budowlanych - w terminie 3-ch miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna - w zakresie demontażu schodów usytuowanych na dachu ogrodu zimowego i zapewnienia nie mniej niż 25% powierzchni terenu biologicznie czynnej, w tym nie mniej niż 15% na gruncie rodzimym, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z projektem zatwierdzonym decyzją nr [...] z [...] listopada 2016 r. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia z zachowaniem ustawowego terminu wniósł S. R., reprezentowany przez pełnomocnika. [...]WINB decyzją nr [...] z [...] marca 2020 r. (wskazaną na wstępie), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 596 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 148 ze zm.), uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie prowadzone przed organem I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy - odnosząc się do kwestii zapewnienia powierzchni terenu biologicznie czynnej - wskazał, że inwestor wykonał konstrukcję zjazdu do garażu oraz przed garażem z kostki betonowej, natomiast w Inwentaryzacji i Gospodarce Zieleni z listopada 2015 r. oraz Projekcie zagospodarowania terenu z sierpnia 2016 r., stanowiących załącznik do projektu budowlanego, wykazany jest Ecoraster. Ponadto w decyzji nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. o warunkach zabudowy spornej inwestycji wskazano (punkt 1.1, podpunkt 13), iż na działce budowlanej o nr ew. nr [...] i [...] należy zapewnić nie mniej niż 25 % powierzchni terenu biologicznie czynnej, w tym nie mniej niż 15% na gruncie rodzimym. Wskazał dalej na pismo Wydziału Infrastruktury z 10 listopada 2016 r. uzgadniające przedłożone przekroje konstrukcyjne przebudowywanego zjazdu z ul. [...]. Stwierdził w efekcie, że nie sposób uznać, aby inwestor zmienił rozwiązania projektowe dotyczące nawierzchni przedmiotowego zjazdu do garażu bez porozumienia i akceptacji organu architektoniczno-budowlanego. Ww. pismo Urzędu [...] wprost się bowiem odnosi do proponowanej zmiany nawierzchni z Ecoraster na kostkę betonową, co wynika z załącznika graficznego nr 1 do powyższego pisma, zaś w projekcie budowlanym znajduje się stosowny przekrój A-A wskazujący jako jedną z warstw zjazdu, kostkę betonową. W związku z powyższym niejasność i niejednolitość projektu w ww. zakresie nie może być rozstrzygana na niekorzyść inwestora, nawet jeżeli powoduje to niezgodność z warunkami zabudowy. Trzeba zauważyć, iż to do organu uzgadniającego należała weryfikacja proponowanego rozwiązania projektowego z przepisami prawa. [...]WINB wskazał przy tym, że w sytuacji, gdy inwestor uznał, iż położenie kostki betonowej jako zjazdu do garażu zamiast płyt Ecoraster było wskazane z uwagi na techniczne uwarunkowania, to winien wystąpić do organu architektoniczno-budowlanego o zmianę decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r. w zakresie zmiany wartości przewidzianej tam powierzchni terenu biologicznie czynnej; jednak forma odpowiedzi organu architektoniczno-budowlanego jednoznacznie wskazuje na uzgodnienie tego rozwiązania. Pomimo więc, że zmiana w powyższym zakresie nie nastąpiła formalnie w postaci zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, to nie można przy rozstrzyganiu legalności spornej inwestycji odrzucić ww. uzgodnienia. "Jakkolwiek bowiem zostało ono wydane w formie pisemnej, a nie w formie rozstrzygnięcia administracyjnego, to jednak istotnym jest, że zostało ono wydane." Następnie [...]WINB stwierdził, że brak jest podstaw do nakazania inwestorowi demontażu (schodów) usytuowanych na dachu ogrodu zimowego ww. obiektu. W zaskarżonym rozstrzygnięciu uzasadnieniem powołanego obowiązku jest jedynie wskazanie, że (cyt.) "wykonanie 2 stopni, odbiega w sposób znaczący od zatwierdzonego projektu budowlanego i może budzić zastrzeżenia". [...]WINB dostrzegł natomiast, że pismem z 9 grudnia 2019 r. pełnomocnik inwestora poinformował organ, że na elewacji budynku, przed oknem wychodzącym na dach ogrodu zimowego zamontowano barierkę o wysokości 110 cm, co potwierdzają załączone do tego pisma fotografie. [...]WINB zauważył przy tym, że na powierzchni dachu budynku przy ul. [...] w W. nie zostały wykonane barierki, mogące świadczyć o wykonaniu tam tarasu, i brak jest podstaw do nakładania na inwestora obowiązku demontażu spornych stopni. Zdaniem organu odwoławczego, w obecnym stanie faktycznym nie pełnią one funkcji schodów, gdyż nie umożliwiają komunikacji między różnymi poziomami powierzchni użytkowych budynku. Wykonanie barierki przed oknem wychodzącym na dach i brak ogrodzenia dachu balustradą oznacza bowiem, iż nie zostało zapewnione wyjście na ten dach, tj. nie jest on obecnie przystosowany do przebywania na nim ludzi. To z kolei wyłącza uznanie, że wykonane przez inwestora stopnie stanowią schody w rozumieniu Prawa budowlanego. Podsumowując [...]WINB zaznaczył, że aktualnie brak jest podstaw do nakazania inwestorowi demontażu kostki betonowej na zjeździe do garażu oraz konstrukcji w formie schodów usytuowanej na dachu ww. opisanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z uwagi na wykazaną prawidłowość wykonanych robót budowlanych brak jest więc podstaw do nakładania na inwestora przez organy nadzoru budowlanego również innych obowiązków w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r. W skardze na powyższą decyzję z [...] marca 2020 r. T. I. J., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa prawnego. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 1 i 4 Prawa budowlanego poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wykonanie inwestycji w sposób prowadzący do naruszenia minimalnej powierzchni biologicznie czynnej działki oraz wykonania tarasu "mimo sformułowanego wprost w decyzji o warunkach zabudowy", nie prowadzi do konieczności prowadzenia postępowania naprawczego w ramach nadzoru budowlanego; 2. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania pierwszej instancji mimo braku ku temu podstawy faktycznej w postaci bezprzedmiotowości postępowania oraz niewykazanie na czym bezprzedmiotowość miałaby polegać. W uzasadnieniu skargi skarżąca wywiodła, że organ odwoławczy nieprawidłowo ocenił kwestię powierzchni biologicznie czynnej, czego przyczyną było dokonanie wadliwej weryfikacji projektu budowlanego zatwierdzonego w decyzji o pozwoleniu na budowę. W toku postępowania sprawdzającego w ramach nadzoru budowlanego bierze się pod uwagę nie tylko zgodność wykonanej inwestycji z projektem budowlanym, ale także z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu miejscowego. Wynika to wprost z art. 36a ust. 5 pkt 5 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Nie będzie legalne takie działanie organu nadzoru budowlanego, które aprobuje niezgodności powstałej inwestycji z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżąca dodała, że wybrukowanie kostką obszaru o powierzchni ok. 40 m² miało istotny wpływ na zachowanie koniecznej powierzchni biologicznie czynnej. Wskazała też, że na aprobatę zasługuje stanowisko PINB, który przyjął, że projekt zagospodarowania terenu jest wiążącym dokumentem, jeśli chodzi o ustalenie powierzchni biologicznie czynnej, w przeciwieństwie do rysunku przekroju. W ocenie skarżącej nie zasługuje także na uznanie argumentacja organu dotycząca stopni żelbetowych prowadzonych na dach ogrodu. Wskazała w tej kwestii m. in. na to, że istnieje wątpliwość, czy sposób wykonania inwestycji, w szczególności poprzez realizację drzwi balkonowych, schodów żelbetowych oraz podłogi z desek tarasowych nie prowadzi w istocie do ominięcia i nadużycia prawa. Rozwiązanie przyjęte przez inwestora, a zakazane w decyzji o warunkach zabudowy i nieprzewidziane w projekcie budowlanym w istocie prowadzi do naruszenia prywatności skarżącej, której okna należącego do niej budynku w zabudowie bliźniaczej znajdują się w bliskiej odległości od dachu wykonanego ogrodu zimowego. Poza tym skarżąca dodała, że organ odwoławczy umarzając postępowanie nie przedstawił uzasadnienia, z jakiego powodu uważa, że stało się ono bezprzedmiotowe. Decyzje merytoryczne rozstrzygające sprawę co do jej istoty i decyzje umarzające postępowanie są to dwa różne typy rozstrzygnięć administracyjnych. Podstawą do wydania decyzji o umorzeniu jest bezprzedmiotowość postępowania, która oznacza brak podstaw do merytorycznego rozpoznania danej sprawy. Zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa oraz ustalonego stanu faktycznego nie można załatwić sprawy przez jej rozstrzygnięcie merytoryczne (co do istoty) z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Przesłanka bezprzedmiotowości jest zatem ściśle związana z wystąpieniem w sprawie obiektywnych przeszkód, uniemożliwiających jej dalsze prowadzenie. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] marca 2020 r., uchylająca w całości decyzję organu I instancji (nakładającą obowiązek wykonania robót budowlanych w celu doprowadzenia zrealizowanej inwestycji przebudowy i rozbudowy budynku do stanu zgodnego z projektem zatwierdzonym decyzją nr [...] z [...] listopada 2016 r.) i umarzająca postępowanie prowadzone przed organem I instancji. Wskazane orzeczenie [...]WINB opiera się na stwierdzeniu, że okoliczności sprawy nie uzasadniają zastosowania art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Wykonane w ramach inwestycji utwardzenie terenu oraz schody prowadzące na dach ogrodu zimowego nie stanowią o niezgodności z zatwierdzonym pozwoleniem na budowę projektem budowlany. Ocena ta, zdaniem Sądu, nie jest prawidłowa. I tak, rozwijając powyższe Sąd zauważa, że [...]WINB orzekł w sprawie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Poprzez umorzenie postępowania wskazał na bezprzedmiotowość postępowania. Należy więc zauważyć, że bezprzedmiotowość, stosownie do art. 105 § 1 k.p.a., oznacza brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy. Wiąże się to z brakiem któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, co skutkuje tym, że nie można załatwić sprawy przez jej rozstrzygnięcie co do istoty. Zachodzi ona w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną mogącą być przedmiotem postępowania. Bezprzedmiotowość może mieć charakter podmiotowy, jak i przedmiotowy. Zawsze jednak oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Organ umarza więc postępowanie w sytuacji, gdy brak jest podstaw prawnych lub faktycznych do prowadzenia postępowania administracyjnego i do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Wbrew ocenie [...]WINB nie wynika z akt, aby taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie; inaczej rzecz ujmując: organ II instancji nie wykazał bezprzedmiotowości postępowania. Argumentacja tego organu, mająca świadczyć o braku tego rodzaju naruszeń prawa, które winny skutkować zastosowaniem trybu naprawczego i wydaniem decyzji merytorycznej, nie jest bowiem trafna. Sąd zauważa przy tym, że stosując art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 Prawa budowlanego PINB w decyzji z [...] stycznia 2020 r. wskazał, że zrealizowana inwestycja z uwagi na wykonanie schodów na dach ogrodu zimowego oraz niezachowanie odpowiedniej powierzchni biologicznie czynnej znacząco odbiega od warunków zawartych w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Sąd zaznacza nadto, że sprawa dotyczy inwestycji prowadzonej w oparciu o decyzję Prezydenta [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r. udzielającą pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących przebudowę wraz z rozbudową budynku jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w W.. Decyzja ta poprzedzona została decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. o warunkach zabudowy. W tej ostatniej w pkt 1.1 ppkt 11, ustalając spadek połaci dachowej dla części dobudowanej (ogród zimowy) od ul. [...], jednocześnie wykluczono realizację tarasu. Natomiast, jak podał PINB, w pkt 1.1 ppkt 13 wskazano, że na działce budowlanej /ew. nr [...] i [...]/ należy zapewnić nie mniej niż 25% powierzchni terenu biologicznie czynnej, w tym nie mniej niż 15% na gruncie rodzimym. Z poczynionych w postępowaniu ustaleń wynika, że inwestor na dachu ogrodu zimowego położył deskę kompozytową i wykonał schody prowadzące z okna balkonowego na dach ogrodu zimowego, zapewniając przy tym o wykonaniu barierki mającej uniemożliwiać wyjście na dach. Poza tym, jak ustalono w postępowaniu, inwestor zmienił nawierzchnię zjazdu do garażu z Ecoraster na kostkę betonową, co wpłynęło na wielkość powierzchni terenu biologicznie czynnej. Dokonane zmiany wprowadzono na etapie realizacji, niezgodnie (jak przyjął PINB) z projektem budowlanym, w tym - w zakresie "konstrukcji" zjazdu - z projektem zagospodarowania terenu. Zważyć przy tym należy, że stosownie do art. 36a ust. 5 pkt 5 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jest ono dopuszczalne o ile zostanie poprzedzone uzyskaniem decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, w przeciwnym razie obliguje nadzór budowlany do zastosowania art. 50-51 Prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy tryb naprawczy znajduje zastosowanie w stosunku do innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 art. 51 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 (art. 51 ust. 7). W konsekwencji, dostrzegając powyższe, w tym wobec wskazanych w sprawie okoliczności i ustaleń PINB co do treści zatwierdzonego projektu budowlanego i decyzji o warunkach zabudowy, nie można zgodzić się z [...]WINB, że ww. zmiany nie stanowią "istotnych" w rozumieniu Prawa budowlanego i nie wymagały interwencji nadzoru budowlanego i wydania stosownej decyzji merytorycznej. Po pierwsze, nie można uznać, aby zmiany wprowadzone na powierzchni dachu ogrodu zimowego, nie prowadziły do wykonania tarasu, a to wbrew m. in. ww. decyzji o warunkach zabudowy wprowadzającej wyraźny zakaz wykonania tarasu w tym miejscu. Inwestor nie tylko wykonał deskę kompozytową na dachu dobudowanej części budynku, ale też poprzez wykonanie schodów – zejścia na dach ogrodu zimowego, zapewnił jego skomunikowanie. Odstąpienie od wydania decyzji merytorycznej w sprawie w tym aspekcie tylko wobec wykonania przez inwestora barierki przed oknem wychodzącym na dach, nie jest prawidłowe, nie pozwala bowiem uznać, aby wykonane w tej części obiektu roboty pozostawały zgodne z ww. decyzją z [...] kwietnia 2015 r., tj. nie prowadziły do wykonania "zakazanego" tarasu, którego koniecznym elementem (niezbędnym do uznania tej przestrzeni za użytkową), nie muszą być barierki okalające taras. Sąd w pełni podziela tym samym argumenty skargi dotyczące ww. materii; stwierdza nadto, że sposób realizacji inwestycji poprzez wykonanie okna balkonowego, schodów oraz podłogi z desek tarasowych wprowadza nie tylko wątpliwość co do jej zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę i warunkami zabudowy, ale też wskazuje na naruszenie prawa (poprzez naruszenie ustalenia sformułowanego w warunkach zabudowy). Po drugie, całkowicie błędna jest ocena [...]WINB wskazująca na to, że wykonanie zjazdu do garażu z kostki betonowej zamiast (zgodnie z projektem zagospodarowania terenu) z Ecoraster, było prawidłowe (i nie wymagało działania nadzoru budowlanego) w sytuacji, gdy taka realizacja wpływa na zachowanie określonego w ww. decyzji o warunkach zabudowy, następnie – w decyzji o pozwoleniu na budowę parametru powierzchni terenu biologicznie czynnej; a nie ustalono, aby wymóg w tym zakresie wynikający z tych decyzji został w takiej sytuacji zachowany. Jednocześnie nie można podzielić stanowiska [...]WINB, aby o prawidłowości wskazanych robót budowlanych stanowiło pismo Wydziału Infrastruktury z 10 listopada 2016 r., mające uzgadniać ww. rozwiązanie. Sąd dostrzega bowiem i podkreśla, że podstawą realizacji inwestycji (przebudowy i rozbudowy budynku przy ul. [...] w W.) była decyzja Prezydenta [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r. i zatwierdzony nią projekt budowlany. Stąd też prawidłowość realizacji ww. utwardzenia z kostki betonowej należało ocenić z uwzględnieniem w szczególności projektu zagospodarowania terenu znajdującego się w tym projekcie (który winien zawierać zestawienie poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej lub terenu, v. § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, Dz. U. z 2018 r., poz. 1935), a nie w oparciu o pismo Urzędu Miasta [...] Urzędu Dzielnicy Ochota Wydziału Infrastruktury z 10 listopada 2016 r., odnoszące się do przekroju konstrukcyjnego przebudowywanego zjazdu. W niniejszej sprawie, we wskazanej kwestii spornej, nie ma ono, zdaniem Sądu, znaczenia prawnego. Poza tym warto zauważyć, że w żadnym miejscu nie odnosi się ono do parametru powierzchni terenu biologicznie czynnej; wielkość ta wynika natomiast z decyzji o warunkach zabudowy, w oparciu o którą wydano ww. pozwolenie na budowę. To te akty administracyjne są w efekcie wiążące dla ustalenia dopuszczalności wykonania ww. robót dotyczących zjazdu do garażu. Roboty te mogłyby być zaś - zdaniem Sądu - zaakceptowane tylko wówczas, gdyby "nadal" parametr powierzchni terenu biologicznie czynnej ustalony dla tej inwestycji był zachowany. Tego jednak [...]WINB nie sprawdził, błędnie przyjmując, że o ich legalności stanowi ww. pismo Wydziału Infrastruktury. Z tych też przyczyn Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z istotnym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez nieuzasadnione uchylenie decyzji I instancji i umorzenie postępowania przed tym organem bez wykazania jego bezprzedmiotowości. Ponownie zajmując się sprawą [...]WINB winien uzupełnić materiał dowody o całość dokumentacji budowlanej dotyczącej objętej postępowaniem inwestycji, tak o zatwierdzony projekt budowlany (nie poprzestając wyłącznie na zdjęciach poszczególnych stron), jak i o decyzję o warunkach zabudowy (w całości), kierując się zasadą uregulowaną w art. 7 k.p.a. Winien następnie ponownie rozważyć okoliczności sprawy i konieczność zastosowania w niej art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, biorąc pod uwagę powyższe uwagi Sądu. Winien przy tym wziąć pod uwagę, że działanie nadzoru budowlanego nie może prowadzić do zaaprobowania naruszeń ustaleń decyzji o warunkach zabudowy. W tej sytuacji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.