VII SA/Wa 941/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak. [...] wydanym dnia [...] kwietnia 2014 r. na podstawie art. 134 Kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzja Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., znak: [...],[...] Wojewódzki inspektor Nadzoru Budowlanego, nakazał [...] S.A Oddział Gospodarowania Nieruchomościami we [...] usunięcie, w terminie cło dnia [...] kwietnia 2014 r.. nieprawidłowości stanu technicznego budynku dworca kolejowego zlokalizowanego na działce nr [...], AM-7, obręb [...][...] przy ul. [...] w [...] stwierdzonych w "Ekspertyzie technicznej oceniającej aktualny stan techniczny obiektu". Od w/w decyzji zobowiązana wniosła odwołanie, które złożone zostało z uchybieniem czternastodniowego terminu, określonego w przepisie art. 129 §2 Kpa. bowiem jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa decyzja została doręczona stronie w dniu [...] stycznia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), co oznacza, że termin do wniesienia odwołania, liczony w sposób przewidziany w art. 57 § 1 Kpa, upłynął w dniu 13 lutego 2014 r. Odwołanie datowane [...] lutego 2014 r. złożone zostało w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego we [...] w dniu [...] lutego 2014 r. Natomiast do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego przedmiotowe odwołanie wpłynęło bezpośrednio za pomocą telefaksu w dniu [...] lutego 2014 r., przy czym strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania - w trybie art. 58 § 1 Kpa. Wobec tego organ stwierdził, że brak jest w niniejszej sprawie - podstaw do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Skargę, na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka [...]- Spółka Akcyjna w [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia pełnomocnik skarżącej spółki zarzuci! organowi naruszenie art. i 34 w zw. 2 art. 40 § 2 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, ze strona uchybiła terminowi do złożenia odwołania mimo doręczenia decyzji pod niewłaściwy adres. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ podał także, że decyzja organu I instancji została wysłana prawidłowo, na adres pełnomocnika spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2. ustawy / dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonując pod tym kalem oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uzna!, ze w niniejszej sprawie doszło do naruszenia pi/opisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2014 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] WINB z dnia [...].01.2014r. Postanowienie powyższe podjęte zostało na podstawie art. 134 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten uprawnia zatem organ odwoławczy do podjęcia w postępowaniu wstępnym czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Zgodnie zaś z art. 40 § 2 Kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi. W niniejszej sprawie istotnym jest, ustalenie w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz ustalenie kiedy zostało wniesione odwołanie od tej decyzji. Organ odwoławczy niezwłocznie po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy ma obowiązek dokonać wstępnych ustaleń, czy nie zachodzą powody wyłączające możliwość załatwienia sprawy co do istoty, w tym obowiązek weryfikacji, czy odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie. Dopiero zatem postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowi formalne potwierdzenie zaistnienia okoliczności faktycznej, o której mowa w art. 134 Kpa. Postanowienie takie rozstrzyga również ewentualne wątpliwości co do zachowania terminu do wniesienia odwołania przy czym należy podkreślić, iż tylko doręczenie decyzji dokonane zgodnie z przepisami rozdziału 8 działu I Kpa, pozwala na uznanie, iż rozpoczął bieg termin do złożenia odwołania w rozpoznawanej sprawie. W rozpoznawanej sprawie stroną postępowania i adresatem decyzji była Spółka [...] S A Oddział Gospodarowania Nieruchomościami z siedzibą we [... przy ul. [...] działająca za pośrednictwem pełnomocnika – M. H. (pełn. Z dnia [...] lutego 2013 r.) przy czym w pełnomocnictwie wskazano w/w adres Spółki. Decyzja organu ł instancji wystana została na adres innej jednostki organizacyjnej tj. na adres [...] przy ul. [...] przy czym adres ten nie był wskazany jako adres Spółki ani też jej pełnomocnika na żadnym etapie postępowania. W tej sytuacji w ocenie Sądu wydane postanowienie narusza przepis art. 7, 8, 9, 77 § 1, 81, 134 oraz 107 § 3 Kpa. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, iż w przypadku złożenia odwołania w pierwszej kolejności niezbędne jest każdorazowe ustalenie przez organ, czy środek odwoławczy został wniesiony w terminie przewidzianym ustawą. Jak to już wcześniej wskazano, w ramach badania terminowości złożenia odwołania organ powinien dokonać ustaleń w kwestii prawidłowości doręczenia, ustalenia daty początku biegu i końca terminu odwoławczego oraz ustalenia daty wniesienia odwołania, a następnie przełożenia tych ustaleń na odpowiedni do nich język procesowy. Wyniki ustaleń we wskazanym zakresie stanowią o dochowaniu lub przekroczeniu terminu. Jego negatywny wynik obliguje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu analiza postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego inspektora Nadzoru Budowlanego w celu ustalenia, czy skarżąca złożyła odwołanie w terminie, nie pozwala na uznanie za prawidłowe stanowiska organu, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie uzasadnia wniosek o uchybienie terminu. O ile bowiem zgodzić się można ze stanowiskiem organu co do tego, że odwołanie Spółki zostało wniesione w dniu [...] lutego 2.013 r. to nie można podzielić stanowiska, że skarżąca otrzymała - jak przyjął Główny inspektor Nadzoru Budowlanego w kontrolowanym postanowieniu - decyzję w dniu [...].01.2013 r. bowiem organ odwoławczy nie dokonał ustalenia czy decyzja organu I instancji została doręczona stronie zgodnie z przepisami Kpa. Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 9 Kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a ponadto winny czuwać nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postepowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i udzielać im w tym celu niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Jednocześnie art. 10 § 1 Kpa ustanawia zasadę czynnego udziału stron w postepowaniu administracyjnym. Wskazane uchybienia świadczą o naruszeniu przez organ drugiej instancji przepisów postepowania administracyjnego tj. Art. 9, art. 10 § 1, art. 40 § 2 i art. 134 Kpa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpatrywaniu odwołania organ uwzględni powyższe rozważania co do ustalenia zachowania terminu przez stronę. Odpowiednio do powyższych ustaleń organ winien podjąć właściwe czynności procesowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.