VII SA/Wa 868/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant Spec. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2014 r. sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia skargę oddala

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak: [...] z dnia [...] marca 2014r. odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] znak: [...] z dnia [...] maja 2013r. którym organ zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie budowy chodnika przy drodze powiatowej nr [...][...] – [...] w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] listopada 2006r. udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego chodnika decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek J. A., który wskazał, że przedmiotowy chodnik został zrealizowany w części na jego działce. Organ kontrolując postanowienie z dnia [...] maja 2013r. stwierdził, że zostało ono wydane na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2013r. poz. 267). Organ nadzoru budowlanego ustalił, że na skutek wniosku Powiatowego Zarządu Dróg z dnia [...] października 2006r. Starosta [...] zobowiązany jest wydać nową decyzję o pozwoleniu na budowę. Z tego względu do czasu wydania decyzji organu architektoniczno – budowlanego prowadzenie postępowania w trybie nadzoru budowlanego należało zawiesić. Czynności kontrolne przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] stycznia 2013r. wykazały, że inwestor nie prowadzi żadnych robót budowlanych, a stan od poprzedniej kontroli w dniu [...] kwietnia 2012r. nie uległ zmianie. Po rozpatrzeniu zażalenia J. A. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę chodnika wywołuje skutki prawne wstecz i oznacza, że sprawa wróciła do stanu sprzed jej wydania. Biorąc pod uwagę, że inwestor nie dokonał zgłoszenia zakończenia budowy ani też nie posiada decyzji o pozwoleniu na użytkowanie organu administracji architektoniczno – budowlanej powinien ponownie rozpatrywać wniosek o pozwolenie na budowę, a dopiero później organ nadzoru budowlanego w zależności od rozstrzygnięcia Starosty [...] może podjąć dalsze czynności w sprawie. Organ stwierdził więc, że postanowienie kontrolowane w postępowaniu nadzwyczajnym nie jest dotknięte żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego uzasadniających stwierdzenie jego nieważności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. A. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia a także postanowienia je poprzedzającego. Skarżący zarzucił naruszenie art. 8-11 kpa poprzez jego niezastosowanie oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez jego zastosowanie. Skarżący podniósł, że skoro roboty budowlane zostały rozpoczęte organ architektoniczno – budowlany stracił swoje kompetencje do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a przeciwne stanowisko organu rażąco narusza art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowego zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie znak: [...] Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. utrzymujące w mocy po rozpatrzeniu zażalenia J. A. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014r. znak [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2013r. znak [...] zawieszającego z urzędu postępowanie w sprawie budowy chodnika przy drodze powiatowej nr [...] [...] – [...] w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2006r. udzielającej pozwolenia na budowę w/w chodnika. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu nadzwyczajnym, które nie stanowi rozpoznania sprawy w "trzeciej instancji", a jedynie weryfikuje postanowienie kontrolowane w aspekcie wystąpienia wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Podstawą materialnoprawną kontrolowanego w postępowaniu nadzwyczajnym postanowieniu jest art. 97 § 1 pkt 4 kpa, który zobowiązuje organ do zawieszenia postępowania z urzędu, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd. Przez pojęcie " zagadnienia wstępnego" należy rozumieć kwestie prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji. Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozstrzygnięcie sprawy, w której toczy się postępowanie " główne" ponadto musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym. W uzasadnieniu postanowienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał, że zagadnieniem wstępnym w tym przypadku jest zakończenie postępowania przed organem architektoniczno – budowlanym Starostą [...] poprzez wydanie nowej decyzji w związku z wnioskiem Powiatowego Zarządu Dróg z dnia [...] października 2006r. o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowego chodnika przy drodze powiatowej nr [...][...] – [...]. Jak trafnie wskazał Główny Inspektora Nadzoru Budowlanego w zaskarżonej decyzji organ nadzoru budowlanego dopiero w zależności od rozstrzygnięcia Starosty [...] może podjąć dalsze czynności w sprawie. Przy tak ustalonych podstawach faktycznych i prawnych pomimo pewnych niedostatków w zakresie sformułowań uzasadnienia postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2013r. nie narusza rażąco art. 97 § 1 pkt 4 kpa będącego jego podstawą prawną. Z powyższych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270).