VII SA/Wa 851/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2026 r., znak: DOR.7101.154.2025.KPI w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 20 lutego 2026 r. została złożona przez J. G., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2026 r., znak: DOR.7101.154.2025.KPI w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2026 r., doręczonym przy piśmie z dnia 8 kwietnia 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał stronę skarżącą do nadesłania pełnej wersji skargi wraz z załącznikami, własnoręcznie podpisanej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu wskazano, że złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga zawierała jedną, niepodpisaną, stronę. Pełnomocnik strony skarżącej odebrał ww. wezwanie dnia 23 kwietnia 2026 r., zatem termin uzupełnienia braków skargi upływał skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2026 r. We wskazanym terminie strona skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: m.in. nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3 ww. przepisu). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci braku złożenia pełnej, podpisanej wersji skargi. Obowiązek podpisania każdego pisma przez skarżącą wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie strona skarżąca zarządzeniem z dnia 30 marca 2026 r. została wezwana do nadesłania pełnej wersji skargi wraz z załącznikami, własnoręcznie podpisanej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika strony skarżącej dnia 23 kwietnia 2026 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem w dniu 30 kwietnia 2026 r. Wskazany brak nie został jednak uzupełniony. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.