VII SA/Wa 831/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A N i "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] na działanie Ministra Sprawiedliwości postanawia: odrzucić skargę.

A N (dalej: skarżący) wniósł w imieniu własnym oraz "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca spółka) wniósł 30 marca 2020 r. skargę na działanie Ministra Sprawiedliwości w zakresie naruszania konstytucji, zawierania umów z operatorami pocztowymi, których efektem jest brak skuteczności doręczania dokumentów i brak doręczania metodą elektroniczną pism. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 4 maja 2020 r. wezwano skarżącego do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki (odpisu z KRS). Wezwanie wraz z pouczeniem o sposobie wykonania i konsekwencjach jego niewykonania doręczono skarżącemu 21 czerwca 2020 r., zatem termin do jego wykonania upływał 28 czerwca 2020 r. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał żądanego dokumentu. Nadto zarządzeniem z 7 lipca 2020 r. wezwano skarżącego (także jako pełnomocnika skarżącej spółki) do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie, co jest jej przedmiotem. Skarżący odebrał wezwanie 30 lipca 2020 r. i w piśmie z 5 sierpnia 2020 r. wskazał, że "KAŻDA SKARGA złożona do WSA w Warszawie zawierała PRECYZYJNE określenie: 1. przedmiotu skargi 2. kogo i czego dotyczyła 3. wniosków i żądań które dodatkowo powinny wynikać z tresci pism oraz dedukcji czytelników". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że ogólny jej charakter (miejscami sporządzona jest chaotycznym i niezrozumiałym językiem) oraz formułowane zarzuty uniemożliwiają ustalenie, jakich uchybień rzekomo dopuścić się miał organ i pracownicy Ministerstwa oraz w jakiej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Skarżący w skardze wskazali, że jej przedmiotem jest naruszanie konstytucji, zawieranie umów z operatorami pocztowymi, których efektem jest brak skuteczności doręczania dokumentów i brak doręczania metodą elektroniczną pism. Wezwani do sprecyzowania przedmiotu skargi stwierdzili, cyt. "KAŻDA SKARGA złożona do WSA w Warszawie zawierała PRECYZYJNE określenie: 1. przedmiotu skargi 2. kogo i czego dotyczyła 3. wniosków i żądań które dodatkowo powinny wynikać z tresci pism oraz dedukcji czytelników". W ocenie Sądu tak sformułowany zakres skargi nie odpowiada wymogom stawianym przez art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto, stosownie do dyspozycji art. 28 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Mimo dokonania prawidłowego wezwania nie nadesłano dokumentów wykazujących umocowanie A N do reprezentowania "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.