VII SA/Wa 808/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R., R. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakaz doprowadzenia rozbudowy budynku do stanu poprzedniego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] znak: [...]

W dniu 5 kwietnia 2014 r. A. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] znak: [...], którą nakazano A. R. doprowadzenie rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul.[...] w [...] do stanu poprzedniego (poprzez rozbiórkę rozbudowanej części budynku o wym. 4,50 m x 4,00 m od strony północnej – ul. [...] i przywrócenie poprzedniego układu połaci dachowej). Skarżący wnieśli o wstrzymanie ww. decyzji. We wniosku wskazali, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadniony jest możliwością spowodowania olbrzymiej straty w majątku skarżących. Podnieśli, że przywrócenie do stanu poprzedniego wiąże się z koniecznością dokonania rozbiórki. Wskazali, że budynek przed przebudową był w złym stanie technicznym, a projekt budowlany będący podstawą dokonanej przebudowy zakładał wykonanie konstrukcji stalowej spinającej i wzmacniającej istniejący budynek. Skarżący podnieśli, że budynek trzyma się w całości od 2005 r. jedynie dzięki ww. konstrukcji. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność rozbiórki ww. konstrukcji, co może prowadzić nawet do zawalenia budynku, w konsekwencji utratę miejsca zamieszkania i dorobku życia. Do wniosku skarżący załączyli zdjęcie elewacji budynku od strony działki uczestniczki postępowania E. O., na którym widoczne jest pęknięcie na całej wysokości ściany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnili zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. Z akt sprawy wynika, że roboty budowlane prowadzone były w oparciu o decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] października 2005 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego na działce przy ul. [...] w [...], a następnie organy stwierdziły odstępstwa od ww. projektu. W rezultacie, w wyniku kilkakrotnego rozpoznawania sprawy przez organy nadzoru budowlanego, w postępowaniu administracyjnym zapadła decyzja nakazująca inwestorowi doprowadzenie rozbudowanego budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego poprzez rozbiórkę rozbudowanej części o wymiarach 4,50 x 4,00 m od strony północnej - ulicy [...] i przywrócenie poprzedniego układu połaci dachowej. Należy podkreślić, że już z samej istoty rozbiórki wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, a niewątpliwie zaskarżona decyzja de facto stanowi nakaz rozbiórki. Zdaniem Sądu, skarżący uprawdopodobnili zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Z analizy sprawy na obecnym etapie postępowania wynika, że przebudowa i rozbudowa budynku dotyczyła m.in. wykonania konstrukcji stalowej spinającej i wzmacniającej budynek, której celem było zabezpieczenie istniejącego budynku i zapobiegnięcie jego ewentualnemu zawaleniu się. Analiza akt sprawy wskazuje, że przed przebudową budynek znajdował się w złym stanie technicznym. Pośrednio potwierdza to także dołączone do skargi zdjęcie elewacji ściany od strony działki uczestniczki postępowania E. O., która do chwili obecnej nie została naprawiona. Na powyższym zdjęciu widoczne jest pęknięcie ściany na całej jej wysokości. Należy zgodzić się z twierdzeniami zawartymi we wniosku o wstrzymanie, że wykonanie decyzji wiąże się z koniecznością rozbiórki konstrukcji wzmacniającej konstrukcję budynku, co, w ocenie Sądu, potencjalnie może skutkować nawet jego zawaleniem. Nie można pominąć także, że ww. budynek pełni funkcję mieszkalną dla skarżących z rodziną, więc wykonanie zaskarżonej decyzji niewątpliwie wiązałoby się prawdopodobieństwem wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.