VII SA/Wa 805/14

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2014r. po rozpoznaniu wniosku M. D. i W. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. D. i W. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać M. D. i W. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W dniu 15 maja 2014 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy M. D. i W. D. w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawili swoją sytuację finansową, majątkową i życiową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a ) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawcy w złożonym wniosku wykazali, iż nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę uzyskiwane przez wnioskodawczynię w wysokości 2.300,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, jest na utrzymaniu żony. Wskazał, że małżonka choruje na chorobę nowotworową, co wiąże się z ponoszeniem znacznych wydatków na leki i leczenie. Wnioskodawcy podali, że posiadają dom o pow. 64 m 2 oraz nieruchomość rolną o pow. 4,59 ar. Oświadczyli, że nie posiadają żadnego majątku, oszczędności pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Wnioskodawcy podnieśli, że po opłaceniu kosztów utrzymania domu (media, ogrzewanie) niewiele pozostaje im na bieżące utrzymanie. Zaznaczyli, że nie stać ich na uiszczenie wpisu sądowego i opłacenie adwokata. Przedstawione przez skarżących dane w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy uzasadniają jego uwzględnienie we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że obecnie sytuacja finansowa wnioskodawców jest trudna z uwagi na to, że dochód z jakiego się utrzymują się jest niewielki i wystarcza jedynie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Z tego też względu uznano, że wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.