VII SA/Wa 785/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Razem ze skargą został złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek S. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się ze szkodą dla skarżącego, gdyż skarżący jako przedsiębiorca prowadzący transport samochodowy zostanie pozbawiony możliwości realizacji zleceń, co przekłada się na szkodę w wysokości około 6 000 zł. miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy też wskazać, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku powinien skutkować jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.). Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy z uwagi na przekroczenie 24 punktów. Rozpoznając wniosek wskazać należy, że strona skarżąca nie wyjaśniła ani nie uprawdopodobniła na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Samo podanie ewentualnej straty powstałej z niewykonanych zleceń nie jest wystarczające, gdyż Sądowi nie jest znana pełna sytuacja materialna skarżącego by móc ocenić, czy podana kwota narazi skarżącego na znaczną szkodę. Należy także zauważyć, że podana szkoda nie została poparta żadnymi dokumentami potwierdzającymi jej wysokość. Możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być realne i poparte rzeczowymi dowodami źródłowymi. Pamiętać należy także, że ocenę przesłanek wstrzymania należy odnieść nie tylko do strony skarżącej. Z okoliczności sprawy wynika, że wnioskodawcy zatrzymano prawo jazdy z uwagi na przekroczenie 24 punktów, a 16 z tych punktów przyznano za przekroczenie prędkości i spowodowanie kolizji w ruchu, co oznacza, że wnioskodawca prowadzi samochód w sposób narażający innych uczestników na niebezpieczeństwo. Z powyższych względów Sąd uznał, że w sprawie nie wykazano możliwości pojawienia się przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.