VII SA/Wa 781/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego I. B. pełnomocnika z urzędu J. M. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego I. B. ustanowionej w ramach prawa pomocy kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).

W dniu 30 czerwca 2017 r. mocą postanowienia Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznano skarżącemu prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika wyznaczyła radcę prawnego I. B. W piśmie procesowym precyzującym skargę wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Jednocześnie złożono oświadczenie o nieopłaceniu ww. kosztów w całości ani w części. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. 2. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie nie jest ani należność pieniężna, ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, ale postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, stawka wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi – stosownie do § § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) ww. rozporządzenia – 240 zł. Wyznaczony pełnomocnik świadcząc pomoc prawną w zakresie postępowania przed sądem I instancji zapoznał się z aktami sprawy i złożył pismo precyzujące skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu. Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 240 zł., kwotę 55,20 zł. stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżących w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).