VII SA/Wa 742/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2017r. po rozpoznaniu wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2017r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej postanawia: przyznać K. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy K. P. w których wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku załączyła kserokopię karty leczenia szpitalnego, kserokopię spłat pożyczek i faktur z apteki ponoszonych wydatków na leki. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 635,09 złotych miesięcznie. Choruje na nadciśnienie tętnicze, ma problemy z widzeniem (choruje na zaćmę) oraz z nogą w której znajdują się 3 śruby. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że znajduje się ciężkiej sytuacji mieszkaniowej, finansowej i chorobowej. Oświadczyła, że osiągany dochód nie wystarcza jej na życie. Nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych. Posiada dług w banku na kwotę 8000 złotych. Pożyczkę w banku spłaca w miesięcznych ratach po 306,00 złotych i drugą w wysokości 136,00 złotych. Podała, że ponosi opłatę za prąd w wysokości 100 złotych oraz wydatki na leki 134,00 złotych. Skarżąca nie wykazała we wniosku żadnego majątku. W tym stanie faktycznym zważono co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przy ocenie sytuacji finansowej wnioskodawczyni uwzględniono przede wszystkim fakt, iż utrzymuje się jedynie z niskiej emerytury w wysokości 635,09 złotych miesięcznie, która nie wystarcza jej na bieżące utrzymanie. Korzysta z pomocy opieki społecznej. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych. Posiada zadłużenie w banku na kwotę w wysokości 8000 złotych, które comiesięcznie spłaca. Ma problemy ze zdrowiem, co niewątpliwie wiąże się z wydatkami na leczenie. Stwierdzono zatem, że w obecnej sytuacji finansowej i życiowej w jakiej znalazła się wnioskodawczyni nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.