VII SA/Wa 725/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi E. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2026 r., znak: DOR.7100.269.2025.AGP w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa p o s t a n a w i a: 1. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) odrzucić skargę; 2. na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrócić E. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych i zero groszy), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

I 1. W dniu 18 lutego 2026 r. (data na formularzu Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia na platformie ePUAP) E. K. – zastępowana przez pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła skargę na decyzję tego organu z 2 stycznia 2026 r. (znak: DOR.7100.269.2025.AGP), w której: a) uchylono decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 listopada 2025 r. (nr 575/2025), stwierdzającą wydanie decyzji tego organu z 21 lutego 2020 r. (nr 114/2020) z naruszeniem prawa oraz odmawiającą uchylenia rzeczonej decyzji z 21 lutego 2020 r. z uwagi na to, że mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, b) stwierdzono, że decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 21 lutego 2020 r. została wydana z naruszeniem prawa, jednakże odmówiono jej uchylenia ze względu na to, że od dnia jej doręczenia upłynęło pięć lat. 2. Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2 stycznia 2026 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 stycznia 2026 r. 3. W odpowiedzi na powyższą skargę, zawartą w piśmie procesowym z 12 marca 2026 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. II Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny odrzuca skargę: – jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); – wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); – gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); – jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); – jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); – jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); – jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Postanowienie o odrzuceniu skargi sąd administracyjny może wydać na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. 2. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu. Co należy podkreślić: ustawodawca użył sformułowania "...w terminie trzydziestu dni...", a nie "...w terminie miesiąca..." 3. W niniejszej sprawie skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2 stycznia 2026 r. (znak: DOR.7100.269.2025.AGP) podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że rzeczona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 stycznia 2026 r., co dokumentuje znajdujący się w aktach administracyjnych blankiet potwierdzenia otrzymania korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych. W konsekwencji, na zasadzie art. 111 ustawy z dnia ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. 2025 r. poz. 1071, ze zm.) w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie względem decyzji z 2 stycznia 2026 r. rozpoczął swój bieg w dniu 19 stycznia 2026 r. i upływał w dniu 17 lutego 2026 r. Natomiast pełnomocnik skarżącej wniósł skargę w dniu 18 lutego 2026 r., czyli z przekroczeniem ustawowego terminu; dokumentuje to wprost, wskazujący datę: "2026-02-18T16:28:34", blankiet Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia, (k. 24 akt sądowych) oraz, wskazujący jako datę złożenia podpisu pod skargą: "2026-02-18 16:24:20", raport z weryfikacji podpisu (k. 23 akt sądowych). Nie budzi zatem żadnych wątpliwości ewidentne uchybienie art. 50 § 1 p.p.s.a. 4. Odrzucenie skargi implikuje zwrot skarżącej uiszczonego wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy postanowiono, jak w sentencji.