VII SA/Wa 702/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Skarżący I. O. w skardze z dnia 3 marca 2015 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...] znak: [...] stwierdzającą nieważność ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 1998 r. mocą której udzielono pozwolenia na użytkowanie lokalu handlowo – usługowego na parterze budynku położonego przy ul. [...] w [...]. Powyższy wniosek skarżący uzasadniał faktem, że lokal, którego dotyczy zaskarżona decyzja od lat jest przez niego wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. I. O. stwierdził, że pozbawienie go możliwości użytkowania lokalu spowoduje dla niego nieodwracalne skutki w postaci pozbawienia go jedynego źródła dochodu. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest jego uzasadnienie, a zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić należy, iż co do zasady decyzja utrzymująca w mocy lub uchylająca decyzję stwierdzająca nieważność innej decyzji nie posiada atrybutu wykonalności, jednakże ten fakt nie przesądza o tym, że jej wykonanie in concreto w danej sprawie nie może wywołać skutków, o jakich mowa art. 61 § 3 p.p.s.a.. Oceniając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu należy mieć na uwadze skutki, jakie to rozstrzygnięcie może powodować dla strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r. sygn. akt II OZ 786/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, należy przychylić do argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i wskazać, że wykonanie decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca uzasadnił swój wniosek poprzez podanie argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z treści wniosku zaskarżona decyzja dotyczy budynku, w którym wykonywana jest działalność gospodarcza. Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie lokalu handlowo - użytkowego może skutkować pozbawieniem możliwości wykonywania działalności gospodarczej w przedmiotowym lokalu, a zatem pozbawienie dochodu. Wobec tego może wystąpić zagrożenie dla aktualnej sytuacji ekonomicznej strony. W związku z tym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie Sąd zauważa, iż pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku przedmiotowej sprawy. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Zgodnie zaś z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Znaczy to, że udzielenie ochrony tymczasowej na etapie postępowania sądowo-administracyjnego nie wiąże Sądu co do rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.