VII SA/Wa 695/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2026 r. skargi Fundacji P. z siedzibą w B. i S. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 lutego 2025 r. znak: DOR.7100.56.2024.ANE w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) odrzucić skargę Fundacji P. z siedzibą w B.; 2) odrzucić skargę S. B.

Zaskarżoną decyzją z 14 lutego 2025 r. znak: DOR.7100.56.2024.ANE, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 stycznia 2024 r. znak: WOP.771.1.18.2023.TN i stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] września 2023 r. Pismem z 21 marca 2025 r. Fundacja P. z siedzibą w B. i S. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na www. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpatrywana skarga pochodzi od dwóch różnych podmiotów: Fundacji P. w B. (dalej: Fundacji) i S. B. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania S. B. od decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 stycznia 2024 r. Skarżącego S. B. wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia w tym przedmiocie doręczono na adres skarżącego 17 kwietnia 2025 r. W rejestrze opłat sądowych nie odnotowano wpłaty skarżącego. Dlatego też skarga tego skarżącego podlegała odrzuceniu z mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis ten przewiduje bowiem, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Od wspomnianej decyzji Podlaskiego WINB odwołanie wywiodła również Fundacja, które zostało rozpatrzone odrębnym rozstrzygnięciem, tj. decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 14 lutego 2025 r. znak: DOR.7100.56.2024.ANE w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Fundacja zaskarżyła ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 11 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 694/25, oddalił skargę Fundacji. GINB umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na to, że Fundacja nie była stroną postępowania, wobec czego nie przysługiwało jej prawo wniesienia odwołania. Z wyroku WSA w Warszawie z 11 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 694/25 wynika zatem, że prawidłowe jest stanowisko GINB co do tego, że Fundacji nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu w którym wydano decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 stycznia 2024 r. Decyzja ta została wydana natomiast w granicach tej samej sprawy, w której wydano zaskarżoną (w niniejszej sprawie) decyzję GINB. Należało zatem uznać, w ślad za wspomnianym wyrokiem z 11 grudnia 2025 r., że Fundacja nie posiada interesu prawnego do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Z art. 50 § 1 p.p.s.a. wynika bowiem, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Fundacja nie legitymuje się w niniejszej sprawie własnym interesem prawnym ani też nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. Dlatego też Sąd odrzucił skargę Fundacji jako niedopuszczalną, powołując się w tym zakresie na art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych przyczyn Sąd postanowił, jak w sentencji.