VII SA/Wa 663/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W., B. G. i E. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 663/16 w sprawie ze skargi H. W., B. G. i E.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 663/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. W., B. G. i E. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok jest prawomocny od dnia 23 maja 2017 r. W dniu 20 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 21 kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżących podał, że przesyłką poleconą w dniu 27 kwietnia 2017 r. wysłano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dwa wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroków z dnia 21 kwietnia 2017 r. wydanych w sprawach o sygn. akt VII SA/Wa 662/16 oraz VII SA/Wa 663/16. Zdaniem pełnomocnika skarżących, z uwagi na tożsamość obu wniosków prawdopodobnie wniosek złożony do sprawy VII SA/Wa 663/16 został błędnie zakwalifikowany przez osobę odpowiedzialną za nadawanie biegu przesyłek jako odpis wniosku w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 662/16, a nie jako odrębne pismo w innej sprawie, tj. w sprawie VII SA/Wa 663/16. W związku z powyższym wskazał, iż uchybienie terminu nastąpiło na skutek pomyłki przy wkładaniu przesyłek do koperty, za co skarżący nie ponoszą winy. Ponadto, pełnomocnik skarżących podał, że o uchybieniu terminu dowiedział się w dniu 13 czerwca 2017 r. z pisma Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu z dnia [....] czerwca 2017 r. sygn. akt [....]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżących dowiedział się o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 13 czerwca 2017 r. z pisma Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu, natomiast w dniu 20 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego) wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie ulega również wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Dodać należy, że do wniosku o przywrócenie terminu do uchybionej czynności dołączono wniosek o doręczenie i sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił bowiem, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było niezawinione. W przypadku przesłanki braku winy, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., zbadać należy, czy strona mogła dopełnić obowiązku zachowania szczególnej staranności w dokonywaniu czynności procesowych. Wyjaśnić należy, że tut. Sąd podjął próbę odnalezienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu złożonego w niniejszej sprawie, który – jak twierdzi pełnomocnik skarżących – został dołączony do akt sprawy o sygnaturze VII SA/Wa 662/16. Z ustaleń Sądu wynika, że w aktach sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 662/16 nie znajduje się wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku dotyczący niniejszej sprawy. Do akt sprawy VII SA/Wa 662/16 został dołączony wyłącznie wniosek z dnia 25 kwietnia 2017 r. o sporządzenie uzasadnienia w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 662/16. Z informacji zamieszczonych na ww. piśmie, tj. na stemplu biura podawczego tut. Sądu wynika, że do tego pisma nie dołączono załączników, ani odpisów tego pisma, co znajduje potwierdzenie również w aktach sprawy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie VII SA/Wa 663/16 został nadesłany do Sądu dopiero jako załącznik do wniosku o przywrócenie terminu. Sąd nie stwierdził, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie został omyłkowo dołączony do akt sprawy VII SA/Wa 662/16. W ocenie Sądu w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym pełnomocnik skarżących nie wykazał się należytą starannością przy prowadzeniu sprawy. Podzielić należy stanowisko ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym adwokat, radca prawny czy rzecznik patentowy podlega w tym zakresie bardziej rygorystycznym kryteriom oceny winy. W związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej zobligowany jest bowiem do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami. Podkreślenia wymaga fakt, że zawodowy charakter działalności adwokata czy radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód. Dlatego właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (postanowienia NSA: z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 149/14; z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 336/14; z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 365/12). W orzecznictwie sądów administracyjnych została ugruntowana zasada, według której, strona ponosi wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych. Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest bowiem rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Wobec tego, przy ocenie przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu sąd dokonuje merytorycznej oceny, czy profesjonalny pełnomocnik zachował należytą staranność przy dokonywaniu czynności procesowych. Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez winy skarżących. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skarżącym odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie.