VII SA/Wa 660/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 stycznia 2025 r., nr DOR.7110.475.2024.INO w przedmiocie uchylenia decyzji postanawia: odrzucić skargę A. M.

A. M. i M. M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 stycznia 2025 r., nr DOR.7110.475.2024.INO, utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Wielkopolskiego z 21 listopada 2024 r., nr IR-IV.7721.494.2024.5 odmawiającą uchylenia decyzji Wojewody Wielkopolskiego z 13 marca 2015 r., nr IR-IV.7721.54.2015.3. Decyzja ta została doręczona A.M. (dalej: "skarżąca") w dniu 3 lutego 2025 r. (numer nadania: [...] – przesyłka nadana w dniu 21 stycznia 2021 r. – odebrana 3 lutego 2025 r. tak wynika z Elektronicznego Potwierdzenia Odbioru – k. 83 akt sprawy). Natomiast M.M. odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 11 lutego 2025 r. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. W dniu 7 marca 2025 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca wraz z M.M. złożyli, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyżej opisaną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga skarżącej została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została doręczona skarżącej 3 lutego 2025 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał skarżącej 5 marca 2025 r. Tymczasem skarżąca przedmiotową skargę nadała wraz z M.M. w urzędzie pocztowym 7 marca 2025 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego na wykonanie tej czynności dla skarżącej. Ze wskazanych wyżej okoliczności wynika bowiem, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącą po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., a skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Na marginesie Sąd zauważył, że w zakresie skargi wniesionej przez Mikołaja Małasiewicza Sąd nie dopatrzył się natomiast uchybienia terminu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Z uwagi na powyższe Sąd odrzucił skargę skarżącej.