VII SA/Wa 620/18

Dnia 27 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr : [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest bezwzględnie na zasadzie skargowości. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. W piśmie z dnia 2 lipca 2018 r. skarżący M. A. T. cofnął skargę wniesioną na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że pawilon którego dotyczyło postępowanie został zlikwidowany zatem nie istnieje przedmiot sporu. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I orzeczenia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.