VII SA/Wa 597/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] października 2014 r., nr [...], na podstawie art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej k.p.a.), oraz art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014 r. poz. 600), orzekł o zatrzymaniu S. K. prawa jazdy kat. [...], [...], nr [...], wydane na druku [...] i wezwał do bezzwłocznego zwrotu dokumentu. Podstawę faktyczną wydanego rozstrzygnięcia stanowiło niedostarczenie przez S. K. wyników badań lekarskich, wynikających z obowiązku nałożonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2014 r., o skierowaniu na badania lekarskie w związku z uzyskaniem informacji o zastrzeżeniach mogących powodować niezdolność do kierowania pojazdami. Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [ decyzją z dnia [ stycznia 2015 r., znak: [, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a., art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania S. K., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o kierujących pojazdami, starosta, a w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 595 ze zm.), w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2002 r. nr 41, poz. 361 ze zm.), Prezydent [...], wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Z akt sprawy wynika, iż Prezydent [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami skierował S. K. na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W decyzji wskazano, iż na ww. badanie lekarskie "należy zgłosić się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]. Al. [...] w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu". Powyższą decyzję S. K. odebrał w dniu 29 maja 2014 r. Organ stwierdził, iż skarżący nie wypełnił obowiązku, tj. nie przedstawił w 3-miesięcznym terminie (do dnia 29 sierpnia 2014 r.) orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, a zatem zaistniały podstawy do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. K. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż przeszedł wszystkie zalecone przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy badania lekarskie i jedynie lekarz psychiatra stwierdziła, że trzeba zaczekać aż wypowie się w tej sprawie sąd. Ponieważ prokuratura wystąpiła o cofnięcie prawa jazdy ze względu na stan zdrowia psychicznego, a sprawa ([...] K [...], [...]Ds [...]) nie jest zakończona ze względu na nieprawidłowości dotyczące m.in wydanej opinii biegłego psychiatry całe postępowanie w tej sprawie nie zostało jeszcze zakończone. W związku z powyższym psychiatra z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy nie może wydać decyzji, ponieważ sprawa nie jest jeszcze uregulowana. Skarżący zwrócił się także o zapoznanie się z załączonymi dokumentami, które w jego ocenie, rzucają światło na działania podejmowane, celem pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami, w związku z próbami przejęcia jego gospodarstwa rolnego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym, starosta (w tym przypadku Prezydent) wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. Z powyższego przepisu wynika, że fakt niepoddania się przez kierowcę badaniom lekarskim, lub ich nieprzedstawienie, w zakreślonym terminie, w oparciu o wydaną decyzję o skierowaniu na takie badania zobowiązuje organ do podjęcia kolejnego kroku polegającego na zatrzymaniu prawa jazdy, przy czym nie jest to decyzja uznaniowa zależna od woli organu, gdyż organ jest związany dyspozycją przepisu art.102 ust.1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Taki przypadek zaistniał w odniesieniu do skarżącego, który prawomocną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2014 r. został skierowany na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych uprawnień kategorii [...], [...]. Stosownie do art. 101 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, osoba skierowana na badanie, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 (co do której istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia), jest obowiązana do: poddania się badaniu w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu (pkt 1), przedstawienia staroście odpowiedniego orzeczenia lekarskiego lub orzeczenia psychologicznego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu (2). Obowiązkowi temu S. K. nie uczynił jednak zadość i nie przedstawił w terminie 3-miesięcy (do dnia [...] sierpnia 2014 r.) orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Nieprzedstawienie przedmiotowego orzeczenia lekarskiego w ustalonym terminie stanowi zatem niezbędny i wystarczający warunek wszczęcia postępowania administracyjnego, a następnie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Jeszcze raz należy podkreślić, iż decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy wydaje się m. in. w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawi w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Wydawana na podstawie tego przepisu decyzja nie ma charakteru uznaniowego lecz jest decyzją, którą organ jest zobowiązany wydać w każdym przypadku opisanym w hipotezie tej normy prawnej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 616/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1509/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1150/14). Tak jak w niniejszej sprawie. Tym samym, argumentacja zawarta w skardze, iż postępowanie nie zostało jeszcze zakończone, nie mogła odnieść zamierzonego skutku. W przypadku uzyskania przez skarżącego orzeczenia o braku istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, a więc po ustaniu przyczyny zatrzymania prawa jazdy, będzie możliwy jego zwrot, w oparciu o dyspozycję art. 102 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, przy zastrzeżeniu w nim zawartym. Natomiast, kwestie podnoszone przez S. K., mające na celu wykazanie, iż działania w zakresie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi związane są z próbą przejęcia gospodarstwa rolnego skarżącego, wykraczają poza zakres niniejszego postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie, czy z uwagi na fakt nieprzedstawienia przez stronę orzeczenia lekarskiego, były podstawy do wydania decyzji w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.