VII SA/Wa 590/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. H. dotyczącej wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej o sygn. VII SA/Wa 1407/15 postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.

J. H. pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienie adwokata. W dniu 18 maja 2017 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Wnioskodawca odebrał ww. wezwanie w dniu 7 czerwca 2016 r. i w zakreślonym terminie nie nadesłał wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wniosek na urzędowym formularzy PPF została nadesłany przy piśmie nadanym w dniu 23 czerwca 2017 r., a więc po terminie zakreślonym w zarządzeniu. Należy również nadmienić, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2016 r., odrzucającym skargę J. H. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej o sygn. VII SA/Wa 1407/15. Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności w dniu 4 października 2016 r., natomiast postanowienie stwierdzające prawomocność zostało wydane w dniu 23 lutego 2017 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, ale wyłącznie do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Brak jest zatem podstaw do rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Również Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego stanowi przesłankę do umorzenia postępowania w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2009 roku sygn. akt I OZ 1082/09). Zgodnie natomiast art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało prawomocnie zakończone przed złożeniem tego wniosku. Nie zmienia tego faktu również późniejsze wydanie przez Sąd postanowienia (w dniu 5 kwietnia 2017 r.) o odrzuceniu zażalenia wnioskodawcy złożonego na postanowienie utrzymujące postanowienie referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy. Postanowienie z dnia 5 kwietnia 2017 r. nie zostało zaskarżone. Tym samym rozpoznawanie złożonego przez J. H. wniosku o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne, w świetle art. 243 § 1 w zw. z art. 249a p.p.s.a., jest zbędne i postępowanie w tym zakresie należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze postanowiono na podstawie art. 243 § 1 i art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.