VII SA/Wa 557/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

T. M. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę z dnia [...] lutego 2020 r. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania. W piśmie z dnia [...] lutego 2020 r. zatytułowanym "skarga" skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Natomiast pismem z dnia [...] marca 2020 r. zatytułowanym "wycofanie skargi" skarżący oświadczył, że cofa skargę z dnia [...] lutego 2020 r. Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2020 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania pisma z dnia [...] marca 2020 r. poprzez wskazanie, czy cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie, czy cofa tylko pismo z dnia [...] lutego 2020 r. – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że cofa tylko pismo z [...] lutego 2020 r. Jednocześnie pouczono skarżącego o skutkach cofnięcia skargi i pisma. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący w piśmie z dnia [...] września 2020 r. oświadczył, że cofa tylko pismo z dnia [...] lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegało umorzeniu z dwóch powodów. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019, poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Należy zatem wskazać, że instytucja przywrócenia terminu została utworzona w celu umożliwienia stronie obrony jej praw w sytuacji, w której upływ terminu procesowego wywołał dla niej negatywne skutki procesowe pomimo dołożenia przez nią wszelkich możliwych starań, by dokonać określonej czynności w terminie. Warunkiem koniecznym jest zatem stwierdzenie, że stronie termin upłynął bezskutecznie. W myśl z kolei art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 stycznia 2020 r., zaś skarga nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 20 lutego 2020 r., a więc z zachowaniem trzydziestodniowego terminu. Zaistniała sytuacja sprawia, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest bezprzedmiotowy, gdyż skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że postępowanie w sprawie z wniosku o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 191/10). Drugą przesłanką umorzenia postępowania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest cofnięcie tego wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednak może uznać on cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a.). Powyższe przepisy dotyczą co prawda skargi, jednak stosownie do treści art. 64 § 3 p.p.s.a., stosuje się jej odpowiednio do wniosków, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Regulacja ta, więc ma również zastosowanie do tzw. postępowań "wpadkowych", czyli incydentalnych wywołanych np. wnioskiem o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.