VII SA/Wa 508/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Mirosław Montowski, Asesor WSA Aneta Żak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi E. B. i Z. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 stycznia 2023 r. znak DON.7101.370.2022.AGP w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ odwoławczy"), postanowieniem z 9 stycznia 2023 r. znak DON.7101.370.2022.AGP, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia E.B i Z.B. (dalej: "skarżący") na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ I instancji") z [...] listopada 2022 r. znak [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. [...]WINB postanowieniem z dnia [...] listopada 2022 r. znak [...], odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną decyzją z [...] kwietnia 2015 r. znak [...], uchylającą w całości decyzję PINB dla miasta [...] z [...]grudnia 2014 r. nr [...] i nakazującą skarżącym "rozbiórkę ścianki kolankowej od strony północnej o wys. 1,15 m oraz ścian szczytowych o wys. 7,92 m w części przekraczającej wysokość określoną na 7,60 m w zatwierdzonym projekcie budowlanym budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...]w [...], w celu doprowadzenia wysokości i kubatury ww. obiektu do zgodności z tym projektem". Na powyższe postanowienie skarżący w terminie wnieśli zażalenie. Po rozpatrzeniu zażalenia GINB wydał wskazane na wstępie postanowienie z 9 stycznia 2023 r., którym utrzymał w mocy postanowienie [...]WINB z [...] listopada 2022 r. znak [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Organ odwoławczy wyjaśnił instytucję wznowienia postępowania, a następnie wskazał, że pismem z 7 kwietnia 2022 r. oraz z 2 sierpnia 2022 r., skarżący wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną [...]WINB z [...] kwietnia 2015 r. Jako podstawę wznowienia, skarżący wskazali art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli, decyzja wydana została w wyniku przestępstwa (pkt 2); wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5). Uzasadniając złożony wniosek , wskazali: 1) "przestępczą działalność PINB dla miasta [...]w osobie P. K. P. polegającą na umyślnym usunięciu z akt postępowania administracyjnego prowadzonego w tamtym czasie w PINB dla miasta [...]pod sygnaturą [...] (...) materiału dowodowego z postępowania przeprowadzonego przez organ nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...]o sygn. [...]oraz wyroku Sądu Rejonowego w [...]z dnia [...]czerwca 2004 r., sygn. akt [...]w celu zatajenia rzeczywistego stanu technicznego, że organ nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...]w 1998 r., oddał nam nasz nowy dom do użytkowania i na tej podstawie rozebrał nam stary budynek mieszkalny, tj. art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a." 2) "przestępczą działalność PINB dla miasta [...]w osobie P. K. P. polegającą na umyślnym niedopuszczeniu w prowadzonym w tamtym czasie w PINB dla miasta [...]pod sygn. [...]postępowaniu administracyjnym w sprawie wybudowania naszego nowego domu materiału dowodowego w postaci danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, które uzasadniają rzeczywisty stan faktyczny, że po oddaniu nam w 1998 r., przez organ nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...]naszego nowego domu do użytkowania obiekt ten został przez ten organ ujawniony w ewidencji gruntów i budynków, tj. art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a." 3) "przestępczą działalność [...] WINB w K. polegającą na tym, iż przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie stanął na straży praworządności, ani też nie zebrał całego materiału dowodowego istniejącego w dniu wydania decyzji (...), który to materiał dowodowy stanowią akta organu nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...]o sygn. [...], wyrok Sądu Rejonowego w [...]z dnia [...]czerwca 2004 r., sygn. akt [...]oraz dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, tj. art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a." Ponadto wskazali na (nieuwzględnione ich zdaniem przez organy) dołączone do wniosku dowody, tj.: "dokumentację organu nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...]o sygn. [...]wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...]czerwca 2004 r., sygn.. akt [...], wypis z rejestru gruntów z dnia 21 marca 2022 r. oraz wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia 21 marca 2022 r.- jako dokumenty potwierdzające ustne pozwolenie na użytkowanie naszego domu". Organ odwoławczy przypomniał, że skarżący wskazali, że w dniu 18 lipca 2022 r., otrzymali datowany na dzień 18 lipca 2022 r., odpis zwykły Księgi Wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...]dla nieruchomości określonej jako działka nr [...], obręb [...], położonej przy ul. [...] w [...]który, ich zdaniem potwierdza, że budowa nowego domu została w dniu 18 czerwca 1998 r. prawomocnie odebrana od inwestorów i budynek został w tym dniu oddany do użytkowania, a dodatkowo stanowi dowód, że "zaskarżone decyzje zostały wydane w wyniku przestępczej działalności organów nadzoru budowlanego stopnia podstawowego i wojewódzkiego". Twierdzili, że zachowali termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, bo o ujawnieniu nowego domu w Księdze Wieczystej dowiedzieli się w dniu [...] lipca 2022 r. W piśmie z 7 kwietnia 2022 r. stwierdzili, że dochowali terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, gdyż w dniu 24 marca 2022 r. otrzymali wypis z rejestru gruntów z 21 marca 2022 r., oraz wyrys z mapy ewidencyjnej z 21 marca 2022 r., w celu dokonania wpisu w Księdze Wieczystej, z których to dokumentów dowiedzieli się, że po oddaniu im do użytkowania w 1998 r., przez organ nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...] nowego domu organ ten ujawnił nowy dom w ewidencji gruntów i budynków w celu dokonania wpisu w Księdze Wieczystej. Stwierdzili, że skoro o ujawnieniu nowego domu w ewidencji gruntów i budynków dowiedzieli się w dniu 24 marca 2022 r., to zachowany został termin do wniesienia niniejszej skargi określony w art. 148 § 1 k.p.a. Zdaniem organu odwoławczego, przymiot "nowe" posiadają takie fakty i dowody, które są nowoodkryte lub po raz pierwszy zgłaszane przez stronę, a zatem muszą stanowić nowość w konkretnym postępowaniu. Nie spełniają zatem takich warunków, a contrario, takie dowody (fakty), które strona znała i mogła się na nie powołać. Aby dana okoliczność (dowód) mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania, musi on istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej. Co za tym idzie nie będą stanowiły takiej podstawy okoliczności lub dowody, które powstały (zostały wytworzone) po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy. Przedłożone przez skarżących dokumenty, tj. wypis z rejestru gruntów i wyrys z mapy ewidencyjnej z 21 marca 2022 r. oraz wypis z księgi wieczystej z 18 lipca 2022 r. powstały już po wydaniu rozstrzygnięcia [...]WINB z [...] kwietnia 2015 r., objętego wnioskiem o wznowienie postępowania, wobec czego nie mogą zostać uznane za dowody istniejące w dniu wydania decyzji. Należy jednak zdaniem GINB zwrócić uwagę, że w dokumentach tych nie jest w żaden sposób wspomniana okoliczność oddania obiektu do użytkowania ani nie pojawia się rok 1998. Wynika z tego, że otrzymanie powyższych dokumentów stanowiło dla skarżących jedynie pretekst do złożenia kolejnego wniosku o wznowienie postępowania, opartego na tych samych przesłankach. Odnosząc się do powoływanej przez skarżących "dokumentacji organu nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...]o sygn. [...]" oraz wyroku Sądu Rejonowego z [...]czerwca 2004 r., sygn. akt [...] GINB zauważył, że ww. dokumenty były skarżącym znane znacznie wcześniej niż wskazana data, o czym świadczą liczne pisma skarżących, w których powołane zostały powyższe kwestie. Z analogiczną argumentacją jak obecna, z powołaniem na ww. dokumenty, podaniem z 18 lutego 2021 r. skarżący wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu wojewódzkiego z [...] kwietnia 2015 r. Postępowanie to zostało zakończone ostatecznie postanowieniem GINB z 14 stycznia 2022 r., znak: DON.7101.510.2021.BZA, dotyczącym odmowy wznowienia postępowania. WSA w Warszawie wyrokiem z 27 maja 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa oddalił skargę na postanowienie GINB. Poza tym nie można wznowić postępowania, gdy okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy były znane wcześniej zarówno stronie jak i organowi. Warunek "ujawnienia" nowych okoliczności lub dowodów (określony w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) oznacza, że organ nimi nie dysponował i nie były mu znane. W ocenie GINB, działanie skarżących w zakresie powoływania się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nosi znamiona nadużycia prawa i próby nadania zarówno instytucji wznowienia postępowania jak i jej podstawom - innego znaczenia niż to uczynił ustawodawca. Uzasadnia to odmowę wznowienia postępowania już na jego wstępnym etapie. Odnosząc się do pozostałych przesłanek wskazanych przez skarżących organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym strona, która domaga się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, czy też z pkt 2 tego przepisu, musi przedłożyć właściwemu organowi orzeczenie sądowe, lub innego właściwego organu, stwierdzające, że dowody (dokumenty), na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności były sfałszowane, albo że popełniono przestępstwo. Wznowienie nie może więc nastąpić, jeżeli ani sąd, ani inny właściwy organ nie stwierdził prawomocnie sfałszowania dowodu, ani popełnienia przestępstwa przy wydawaniu określonej decyzji, a organ administracji publicznej nie może prowadzić postępowania dowodowego w tym zakresie. Odmienne stanowisko burzyłoby ład prawny, gdyż przyzwalałoby na to, aby kwestią ustalenia, czy zostało popełnione przestępstwo, albo dokonano sfałszowania dowodu, zajmowałyby się organy administracji, które nie są do tego powołane, ani też nie mają do tego odpowiednich narzędzi faktycznych i prawnych. W niniejszym przypadku skarżący nie przedłożyli żadnego orzeczenia sądu lub innego organu stwierdzającego fałszywość jakiegokolwiek dowodu w sprawie, czy dokonanie przestępstwa. Nie wykazali także, aby w sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 145 § 2 i 3 k.p.a., zgodnie z którym można wznowić postępowanie z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu, także przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego, a także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa. Okoliczności takich organ nie dostrzegł również z urzędu. Ponadto zwrócił uwagę, że argumentacja skarżących - w istocie odnosząca się do kwestii przystąpienia do użytkowania nowego budynku mieszkalnego - wykracza poza zakres przedmiotowy decyzji [...]WINB z [...] kwietnia 2015 r. znak [...], która związana jest z realizacją "nowego" budynku z istotnymi odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę. W związku z powyższym nie można też uznać, aby skarżący w ogóle opierali swoje żądanie na przesłankach wznowieniowych z art. 145 § 1 k.p.a. Stąd, jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, jeżeli we wstępnej fazie postępowania weryfikującej dopuszczalność wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną organ stwierdzi, iż w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, powinien wydać postanowienie w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. Reasumując, GINB podkreślił, że skoro podanie skarżących nie spełnia wymogów formalnych, należy utrzymać w mocy postanowienie [...]WINB z [...] listopada 2022 r. znak [...], odmawiające wznowienia postępowania. W świetle powyższych ustaleń zarzuty zawarte w zażaleniu pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu wyjaśnił, że przy wydaniu postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, tylko wnioskodawca jest stroną tegoż postępowania. Interes prawny innych podmiotów (pozostałych stron postępowania) aktualizuje się dopiero w momencie formalnego wznowienia postępowania, czyli zawiadomienia ich o wznowieniu postępowania nadzorczego zainicjowanego przez wnioskodawcę. Wówczas to dopiero wszystkie osoby mające interes prawny w takim postępowaniu mogą być jego stronami. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli skarżący. Zaskarżyli powyższe postanowienie w całości z tego powodu, że organ wiedząc o tym, iż nie podważy dokonanej przez Prezydenta Miasta [...]legalizacji nowego domu na nieruchomości określonej jako działka nr [...]obręb [...], położonej przy ul [...]w [...]postanowił obejść dowód tej legalizacji zawarty: 1. w ewidencji gruntów i budynków dokonując umyślnego naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 149 § 3 k.p.a. z powodu niedopełnienia obowiązku przeprowadzenia postępowania tzw. wstępnego, 2. w Księdze Wieczystej dokonując umyślnego naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 149 § 3 k.p.a. z powodu niedopełnienia obowiązku przeprowadzenia postępowania tzw. wstępnego w celu zbadania wyżej wskazanych kwestii oraz umyślne naruszenie art. 124 § 1 k.p.a. wyrażające się w braku oznaczenia drugiej strony postępowania w osobach Państwa D.i P.S., tj. właścicieli nieruchomości określonej jako działka nr [...], obręb [...]położonej przy ul. [...]w [...]. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia i przekazania całości sprawy bezpośrednio organowi nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego do przeprowadzenia dwóch odrębnych postępowań tzw. wstępnych w celu wydania dwóch odrębnych postanowień o wznowieniu postępowania, które będą stanowiły podstawy do przeprowadzenia przez właściwy organ dwóch odrębnych postępowań co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Skarżący przedstawili przebieg postępowania, ustalenia organu oraz stanowisko na poparcie podniesionych wyżej zarzutów. W uzasadnieniu skargi wskazali, że przyczyną wznowienia postępowania jest popełniona przez [...]WINB umyślna działalność przestępcza polegająca na obejściu określonego w ewidencji gruntów i budynków oraz w księdze wieczystej stanu prawnego zalegalizowanego domu i niewłaściwym zastosowaniu art. 51 ust 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w celu uczynienia tego domu niezdatnym do użytku. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia, wykazała, że nie narusza ono prawa. Skarga nie mogła zatem zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli Sądu, jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 stycznia 2023 r. znak DON.7101.370.2022.AGP, utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2022 r. znak [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Kontrolowane postanowienie zostało wydane w jednym z nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznych, a mianowicie w trybie wznowienia postępowania. Wyjaśnić należy, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym stwarzającym możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną i stanowi wyjątek od przyjętej przez ustawodawcę w art. 16 § 1 k.p.a. zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. Podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w toku którego organ sprawdza, czy spełnia ono wymagania formalne, tj. czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania, czy pochodzi od strony postępowania oraz czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Po wznowieniu postępowania rozpoczyna się drugi etap postępowania, zwany też właściwym lub rozpoznawczym. Na tym etapie bada się istnienie podstaw wznowienia, a w razie ich stwierdzenia, przeprowadza się postępowanie wyjaśniające w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy. Po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, organ administracji publicznej wydaje decyzję, określoną w art. 151 k.p.a. Stosownie do treści art. 151 § 1 k.p.a., w zależności od stwierdzenia przez organ istnienia lub nie podstaw określonych w art. 145 § 1 k.p.a., art. 145a k.p.a. lub art. 145b k.p.a., postępowanie wznowieniowe kończy się wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (pkt 1), bądź uchyleniem tej decyzji i wydaniem nowego rozstrzygnięcia o istocie sprawy (pkt 2). Natomiast zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a., w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 k.p.a., organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że postepowanie prowadzone przed organem I instancji, nie wyszło poza wskazaną wyżej wstępną fazę, która zasadnie zdaniem Sądu zakończyła się wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. Należy podkreślić, że organ jest uprawniony do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postepowania, w przypadku, gdy w sposób oczywisty nie zostały zachowane wymogi wniosku badane w fazie wstępnej. Należy wskazać, że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wydaje (...) wtedy, gdy w sposób oczywisty brak jest związku przyczynowego między wskazaną podstawą wznowienia a treścią decyzji ostatecznej kończącej postępowanie, a ponadto, gdy przeszkody do wznowienia są łatwo dostrzegalne, a ich stwierdzenie nie wymaga prowadzenia analiz lub uzyskiwania dodatkowych wyjaśnień ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lipca 2021 r., II SA/Po 87/21, wszystkie powołane orzeczenia publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odmowa wznowienia postępowania na mocy art. 149 § 3 k.p.a. dotyczy wyłącznie tych przypadków, gdy przeszkody są łatwo dostrzegalne, a ich stwierdzenie nie wymaga prowadzenia analiz lub uzyskania dodatkowych wyjaśnień. Może być uzasadniona tym, że z twierdzeń strony można w oczywisty sposób wyprowadzić wniosek o braku związku przyczynowego między wskazaną podstawą wznowienia a treścią dotychczasowej decyzji ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 marca 2021 r., II SA/Kr 142/21). Taka właśnie oczywistość braku podstaw do wznowienia, wynikająca w sposób ewidentny już z treści samego wniosku skarżących, występuje w niniejszej sprawie. Skarżący jako podstawę wniosku o wznowienie, wskazali art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli, decyzja wydana została w wyniku przestępstwa (pkt 2); wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5). W odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. z zgodnie żart. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., podstawą wznowienia postępowania jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję. Nowe "okoliczności faktyczne" i "nowe dowody" mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Tymczasem już z treści samego wniosku skarżących wynika, że dokumenty, na które się powołują, a mianowicie wypis z rejestru gruntów, wyrys z mapy ewidencyjnej z 21 marca 2022 r. oraz wypis z księgi wieczystej z [...] lipca 2022 r. powstały już po wydaniu rozstrzygnięcia [...]WINB z [...] kwietnia 2015 r., objętego wnioskiem o wznowienie postępowania, wobec czego nie mogą zostać uznane za dowody istniejące w dniu wydania decyzji. Sąd jednocześnie w pełni podziela argumentację organu, że w dokumentach tych nie jest w żaden sposób wspomniana okoliczność oddania obiektu do użytkowania ani nie pojawia się rok 1998. Wynika z tego, że otrzymanie powyższych dokumentów stanowiło dla skarżących jedynie pretekst do złożenia kolejnego wniosku o wznowienie postępowania, opartego na tych samych przesłankach. Kolejne dokumenty, na które powołują się skarżący, a mianowicie dokumentacja organu nadzoru budowlanego Urzędu Miasta [...]o sygn. [...]oraz wyrok Sądu Rejonowego z [...]czerwca 2004 r., sygn. akt [...], to z kolei dokumenty, które były skarżącym znane znacznie wcześniej niż wskazana data, o czym świadczą liczne pisma skarżących, w których powołane zostały powyższe kwestie. Podkreślić w tym miejscu należy, że z analogiczną argumentacją jak obecna i z powołaniem się na te same dokumenty, skarżący wystąpili z wnioskiem z dnia 18 lutego 2021 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu wojewódzkiego z [...] kwietnia 2015 r. Postępowanie to zostało zakończone ostatecznie postanowieniem GINB z 14 stycznia 2022 r., znak: DON.7101.510.2021.BZA, dotyczącym odmowy wznowienia postępowania. WSA w Warszawie wyrokiem z 27 maja 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 462/22, oddalił skargę na postanowienie GINB. Poza tym nie można wznowić postępowania, gdy okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy były znane wcześniej zarówno stronie jak i organowi. Warunek "ujawnienia" nowych okoliczności lub dowodów (określony w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) oznacza, że organ nimi nie dysponował i nie były mu znane. Z treści wniosku skarżących w sposób oczywisty wynika także brak przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Sąd w pełni podziela ocenę organu odwoławczego, że działanie skarżących z powołaniem się na powyższą przesłankę, nosi znamiona nadużycia prawa i próby nadania zarówno instytucji wznowienia postępowania jak i jej podstawom - innego znaczenia niż to uczynił ustawodawca, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania już na jego wstępnym etapie. Wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym strona, która domaga się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, czy też z pkt 2 k.p.a., musi przedłożyć właściwemu organowi orzeczenie sądowe, lub innego właściwego organu, stwierdzające, że dowody (dokumenty), na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności były sfałszowane, albo że popełniono przestępstwo. Wznowienie nie może więc nastąpić, jeżeli ani sąd, ani inny właściwy organ nie stwierdził prawomocnie sfałszowania dowodu, ani popełnienia przestępstwa przy wydawaniu określonej decyzji, a organ administracji publicznej nie może prowadzić postępowania dowodowego w tym zakresie. Odmienne stanowisko burzyłoby ład prawny, gdyż przyzwalałoby na to, aby kwestią ustalenia, czy zostało popełnione przestępstwo, albo dokonano sfałszowania dowodu, zajmowałyby się organy administracji, które nie są do tego powołane, ani też nie mają do tego odpowiednich narzędzi faktycznych i prawnych. Skarżący nie przedłożyli żadnego orzeczenia sądu lub innego organu stwierdzającego fałszywość jakiegokolwiek dowodu w sprawie, czy dokonanie przestępstwa. Nie wykazali także, aby w sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 145 § 2 i 3 k.p.a., zgodnie z którym można wznowić postępowanie z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu, także przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego, a także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa. Słusznie okoliczności takich organ nie dostrzegł również z urzędu. Niezależnie od powyższego, argumentacja skarżących - w istocie odnosząca się do kwestii przystąpienia do użytkowania nowego budynku mieszkalnego - wykracza poza zakres przedmiotowy decyzji [...]WINB z [...] kwietnia 2015 r. znak [...], która związana jest z realizacją "nowego" budynku z istotnymi odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę. W związku z powyższym nie można też uznać, aby skarżący w ogóle opierali swoje żądanie na przesłankach wznowieniowych z art. 145 § 1 k.p.a. Podniesione w punkcie 1 i 2 skargi kwestie a w istocie pytania skarżących odnoszące się do innych wskazanych tam skarg, nie mają żadnego znaczenia w przedmiotowej sprawie. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 k.p.a., oddalił skargę.