VII SA/Wa 485/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i S. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia

D. P. i S. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...], w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia, w której zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy na wstępie zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, należy wskazać, że podstawową okolicznością uzależniającą możliwość wstrzymania wykonania jest warunek, aby akt lub czynność, który jest przedmiotem takiego wniosku w ogóle nadawał się do wykonania i wymagał takiego wykonania (por. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Dopiero pozytywne ustalenie wykonalności aktu lub czynności objętych wnioskiem o wstrzymanie może prowadzić do oceny wystąpienia niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. objęte skargą w niniejszej sprawie, o którego wstrzymanie skarżący wnieśli, do takich aktów nie należy. Z tych też względów wnioskodawcy nie mogli skutecznie wywodzić naruszenia w warunkach przedmiotowej sprawy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem co do zasady postanowienia odmowne nie mają cechy wykonalności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 czerwca 2015 r., II FZ 361/15; z dnia 8 lutego 2011 r. o sygn. akt I OZ 85/11; z dnia 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt I OZ 24/11; z dnia 8 grudnia 2010 r. o sygn. akt II OZ 1254/10; z dnia 4 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II FZ 360/10; z dnia 25 maja 2005 r. o sygn. akt II OZ 458/05 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W skarżonym postanowieniu nie można było odnaleźć takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodziło niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.