VII SA/Wa 438/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Rowiński, asesor WSA Michał Podsiadło, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2023 r. sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 grudnia 2022 r. znak: DOA.7210.10.2022.RKS w przedmiocie wznowienia postepowania oddala skargę

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30 września 2021 r., znak DOA.7110.226.2021.KBA, uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., znak [...], oraz umorzył postępowanie organu I instancji prowadzone w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...], wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę. Wnioskiem z dnia 18 grudnia 2021 r., uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2022 r., A. B. wystąpiła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2021 r. Po rozpatrzeniu ww. wniosku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 14 września 2022 r., znak DOA.7210.10.2022.RKS, na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") odmówił wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia organ opisał specyfikę instytucji wznowienia postępowania administracyjnego. Podał, że po stwierdzeniu braku możliwości wznowienia postępowania, organ administracji wydaje postanowienie na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Ma to miejsce wtedy, gdy wznowienie postępowania nie jest możliwe z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Przyczyny przedmiotowe to m. in. złożenie wniosku po upływie ustawowego terminu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że podstawą wznowienia podaną przez wnioskodawczynię był art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Po przytoczeniu art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. organ wskazał, że A. B. o decyzji z dnia 30 września 2021 r. dowiedziała się w dniu 28 października 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenie odbioru tej decyzji przez wnioskodawczynię. Zatem termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt k.p.a. upłynął z dniem 29 listopada 2021 r. Wniosek o wznowienie postępowania był opatrzony datą 18 grudnia 2021 r. i wpłynął do urzędu w dniu 22 grudnia 2021 r. Z uwagi na niewątpliwe uchybienie przez wnioskodawczynię terminu przewidzianego dla wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2021 r., w ocenie organu należało odmówić wznowienia postępowania. Ponadto organ stwierdził, że bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie pozostają podnoszone przez wnioskodawczynię okoliczności, że wniosek został złożony już w dniu 19 lipca 2021 r., a pismo datowane na dzień 18 grudnia 2021 r. stanowi uzupełnienie wniosku. W ocenie organu, zarówno w piśmie z 19 lipca 2021 r. jak i w piśmie z 29 września 2021 r. wnioskodawczyni nie zawarła jakiegokolwiek wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego opartego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto pismo z 19 lipca 2021 r. zostało skierowanego do Wojewody M., a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego otrzymał je tylko do wiadomości. Po rozpatrzeniu wniosku A. B. o ponowne rozpatrzenia sprawy zakończonej postanowieniem z dnia 14 września 2022 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 5 grudnia 2022 r., znak DOA.7210.10.2022.RKS, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ, powołał treść art. 145 § 1 i 2 k.p.a., podtrzymał swoje stanowisko co do uchybienia przez wnioskodawczynię terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Podkreślił, że A. B. dowiedziała się o decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2021 r. w dniu 28 października 2021 r. Wobec powyższego, termin na wniesienie przez nią wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. upłynął z dniem 29 listopada 2021 r. Tymczasem wniosek o wznowienie postępowania został datowany na 18 grudnia 2021 r. i wpłynął do urzędu w dniu 22 grudnia 2021 r. Powyższe, w ocenie organu, stanowiło podstawę do odmowy wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. W dniu 18 stycznia 2023 r. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 grudnia 2022 r. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 5 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło uzupełnienie skargi. Skarżąca A. B. opisała okoliczności, które w jej ocenie wskazują na wadliwe działanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w postępowaniu odwoławczym, zakończonym wydaniem decyzji z dnia 30 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga jest bezzasadna. Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego dającym możliwość przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Przesłanki wznowienia postępowania określa art. 145 § 1, art. 145a § 1, art. 145aa § 1 oraz art. 145b § 1 k.p.a. Złożenie przez określony podmiot wniosku o wznowienie postępowania powoduje wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, w którym bada się zagadnienie formalnej dopuszczalności przeprowadzenia postępowania wznowieniowego. Przedmiotem postępowania na tym etapie jest wyłącznie ustalenie, czy żądanie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania oraz czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania wskazała na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 tj.: "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu". Rozpoznając wniosek organ w pierwszej kolejności zobowiązany był zbadać zachowanie terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania w sytuacji, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o przedmiotowej decyzji. W kontrolowanym postępowaniu wznowieniowym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie uznał, że podanie A. B. z dnia 18 grudnia 2021 r. (data wpływu - 22 grudnia 2021 r.) o wznowienie postępowania zostało złożone po upływie ustawowego terminu. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącą decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2021 r., doręczono jej skutecznie tę decyzję w dniu 28 października 2021 r. Termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął zatem bezskutecznie w dniu 29 listopada 2021 r. Wobec złożenia przez A. B. podania o wznowienie postępowania administracyjnego po upływie terminu wskazanego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo odmówił wznowienia postępowania, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że kontrolując wniosek skarżącej pod kątem formalnej dopuszczalności przeprowadzenia postępowania wznowieniowego, organ nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skarżącej, kierowanych wobec prowadzonego zarówno przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak i przez Wojewodę M. postępowania w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd podzielił również stanowisko zaskarżonego organu, co do stwierdzenia, że za wniosek o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nie mogły zostać potraktowane pisma skarżącej z dnia 19 lipca 2021 r. oraz z dnia 28 września 2021 r. Trafnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił, że w pismach tych nie zawarto treści stanowiących wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto Sąd zauważa, że pisma te zostały wniesione przez skarżącą przed wydaniem przez organ decyzji z dnia 30 września 2021 r., kończącej ostatecznie postępowanie, którego wznowienia żądała skarżąca. Z tych wszystkich przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.