VII SA/Wa 410/18

Dnia 26 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2017 r. nr. [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne, postanawia: odrzucić skargę.

Strona skarżąca Z. K. reprezentowana przez pełnomocnika adw. A. T. pismem z dnia 8 stycznia 2018 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] listopada 2017 r. nr. [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.; dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z akt sprawy (śledzenie przesyłek) wynika, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 4 grudnia 2017 r. Stosownie do pouczenia zawartego w postanowieniu, skarżący powinien wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem właściwego organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 3 stycznia 2018 r. Przedmiotową skargę Z. K. wniósł dopiero 8 stycznia 2018 r. (karta 9 akt sądowych) czyli z uchybieniem tego terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.