VII SA/Wa 405/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy D. W. i M. W. w sprawie ze skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. VII SA/Wa1975/15 postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.

D. W. i M. W. w piśmie, które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło w dniu 12 kwietnia 2017 r. wnieśli w o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2015 r., odrzucającym skargę D. W. i M. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. VII SA/Wa1975/15 z uwagi na niedopuszczalność wniesienia skargi. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności w dniu 29 lipca 2017 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, ale wyłącznie do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zgodnie natomiast art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku D. W. i M. W. o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało prawomocnie zakończone. Skarga o wznowienie postępowania została odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność. Strona nie złożyła środka zaskarżenia od ww. orzeczenia. W tym stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet złożonego w czasie biegu sprawy, jest zbędne. Należy również mieć na uwadze cyt. wyżej przepis art. 243 § 1, z którego wynika, że prawo pomocy może być przyznane stronie przed wszczęciem lub w toku postępowania. Obecnie po stwierdzeniu prawomocności postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, sprawa jest zakończona, a wiec nie jest możliwe przyznanie prawa pomocy. Tym samym rozpoznawanie złożonego przez D. W. i M. W. wniosku o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne, w świetle art. 243 § 1 w zw. z art. 249a p.p.s.a., jest zbędne i postępowanie w tym zakresie należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze postanowiono na podstawie art. 243 § 1 i art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.