VII SA/Wa 401/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2023 r. sprawy ze sprzeciwów A.S. i T.S. od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2023 r., nr 8/23 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala sprzeciwy.

Uzasadnienie. 1. Zaskarżoną decyzją z 3 stycznia 2023 r., nr 8/23, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "MWINB"), na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: "Pr. Bud.") po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie (dalej: "PINB") z 16 marca 2022 r., nr IIIOT/168/2022 – uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał przebieg postępowania. Podniósł, że niniejsza sprawa była już przedmiotem decyzji. MWINB z 4 listopada 2020 r., nr 1269/20, która organ utrzymał w mocy decyzję PINB z 3 września 2020 r., nr IIIOT/332/2020, nakładającą na Ł. S. i M. S. obowiązek sporządzenia i przedłożenia czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. [...]. WSA w Warszawie wyrokiem z 11 czerwca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 55/21, oddalił skargę na tą decyzję. 2 czerwca 2021 r. przedłożono cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego. Organ I instancji postanowieniem z 7 września 2021 r., nr 459/2021 wezwał do uzupełnienia dokumentacji. 30 grudnia 2021 r., przedłożono cztery egzemplarze uzupełnionego projektu budowlanego zamiennego. 16 marca 2022 r. przedłożono oświadczenie M. S. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ I instancji decyzją z 16 marca 2022 r., nr IIIOT/168/2022 zatwierdził projekt budowlany zamienny w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...]– kat. obiektu I, sporządzony przez inż. arch. [...] posiadającego uprawnienia budowlane kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno-budowlanej i architektonicznej, legitymującego się przynależnością do Mazowieckiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz przez mgr inż. [...] posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, legitymującego się przynależnością do Mazowieckiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz nałożył na inwestorów Ł. S i M. S. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. budynku. T. S. oraz A. S. złożyli odwołanie od powyższej decyzji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że po wybudowaniu przedmiotowego budynku oraz złożeniu przez inwestora zawiadomienia o zakończeniu budowy, doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Prezydenta m.st. Warszawy o pozwoleniu na budowę z 8 października 2015 r., nr 195/T/15, którą zatwierdzono projekt budowlany przedmiotowego budynku. GINB po rozpatrzeniu odwołania A. S. i T. S. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z 22 marca 2019 r., nr 241/OPON/2019, decyzją z 17 lipca 2019 r., znak: DOA.7110.170.2019.MMS uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody i stwierdził nieważność decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 8 października 2015 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano: "Z akt sprawy wynika, że cały projekt spornej inwestycji został sporządzony przez architekta Pana W. J. - architektura i konstrukcja. (...) Główny Urząd Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 16 maja 2019r., znak: DOA.7110.170.2019.MMS, zwrócił się do Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z prośbą o wyjaśnienie, czy uprawnienia budowlane Pana W. J. (decyzja Wojewody R. z [...] sierpnia 1992r., nr [...]) upoważniające do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, architektonicznej uprawniają do sporządzenia projektu konstrukcji budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew. [...], obr. [...] przy ul. J. w W. W dniu 29 maja 2019r. do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z 27 maj 2019r., znak: KK-0058-0048(2)19, z którego wynika, że "osoba legitymująca się w/w decyzją z dnia [...] sierpnia 1992r. Nr [...], może sporządzać projekt budynków o powszechnie znanych rozwiązaniach, ale wyłącznie w zakresie rozwiązań architektonicznych. Przedmiotowa decyzja (...) z dnia [...] sierpnia 1992r. Nr [...], nie upoważnia do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych." (...) W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazane wyżej naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, spełnia przesłanki dotyczące kwalifikowanej wady prawnej, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 KPA. (...) Należy również stwierdzić, że skutki analizowanego uchybienia są szczególnie poważne i nie mogą być akceptowane z punktu widzenia zasady praworządnego państwa. Wszelkie unormowania określające zakres uprawnień projektantów winny być przestrzegane w sposób restrykcyjny, ponieważ gwarantują bezpieczeństwo procesu budowlanego poprzez zapewnienie sporządzania projektu budowlanego przez osoby legitymujące się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. (...) Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że w analizowanej sprawie decyzja Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 8 października 2015r. Nr 195/T/15, znak: UD-X-WAB.6740.226.2015.MCH, została wydana z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego". Dlatego PINB słusznie uznał, że do inwestycji zrealizowanej na podstawie pozwolenia na budowę, wyeliminowanego następnie z obrotu prawnego, nie znajduje zastosowanie art. 48 Pr. bud., lecz tryb postępowania z art. 50-51 ww. ustawy. Zdaniem MWINB, wyeliminowanie pozwolenia na budowę po zakończeniu inwestycji, której ono dotyczyło, skutkuje tym, że z obrotu prawnego znika podstawa prawna potwierdzająca stan legalnego istnienia określonej inwestycji. Tym samym projekt budowlany zatwierdzony tą decyzją przestaje istnieć w obrocie prawnym, co nie pozbawia go wartości, jako aktu technicznego. W takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego powinien nałożyć obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust.1 pkt 3 Pr. bud.), co też miało miejsce w niniejszej sprawie w drodze decyzji organu powiatowego z 3 września 2020 r., nr IIIOT/332/2020. Kolejnym etapem postępowania jest sprawdzenie przedłożonej dokumentacji. Organ II instancji podzielił stanowiska PINB, wskazującego na całkowite spełnienie przez przedłożony projekt budowlany zamienny wymogów pozwalających na jego zatwierdzenie. Wyjaśnił, że z art. 51 ust. 4 Pr. bud. wynika, że po przedstawieniu przez inwestora organowi nadzoru budowlanego projektu budowlanego zamiennego, obowiązkiem tego organu jest dokonanie jego merytorycznej oceny pod kątem wymogów wskazanych w art. 35 ust. 1 Pr. bud., a więc zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: "MPZP") lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, kompletności projektu budowlanego oraz okoliczności wskazanych w art. 35 ust. 1 pkt 4 Pr. bud. Sam fakt przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, nie musi koniecznie rodzić obowiązku po stronie organu administracji publicznej zatwierdzenia go. Organ powiatowy w żaden sposób nie odniósł się do przedłożonej dokumentacji. Z treści decyzji PINB nie wynika, aby dokumentacja ta podlegała ocenie i weryfikacji. W uzasadnieniu organ jedynie ogólnikowo wskazał, że przedmiotowy projekt jest kompletny oraz nie narusza zapisów obowiązującego na tym terenie MPZP. Ponadto nie wynika, aby organ I instancji odniósł się do podnoszonych w toku prowadzonego postępowania zastrzeżeń skarżących, dotyczących przedłożonej dokumentacji projektowej. Powyższe stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Jednym z koniecznych składników rozstrzygnięcia jest zawarcie w nim uzasadnienia faktycznego i prawnego. Uzasadnienie stanowi zatem integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia. Organ musi zająć stanowisko wobec całego materiału procesowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, a w szczególności, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za prawdziwe. Uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej nie odpowiada ww. regulacjom k.p.a., a PINB nie uargumentował swojego stanowiska. MWINB zwrócił uwagę, że działka, na której zrealizowana jest inwestycja objęta jest ustaleniami MPZP terenu osiedla [...], zatwierdzonego uchwałą Rady m. st. Warszawy Nr LXXXIV/2865/2006 z 26 października 2006 r. Nieruchomość, na której znajduje się przedmiotowy budynek, znajduje się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej niskiej zawierającej nie więcej niż 4 lokale mieszkalne (oznaczonej symbolem MNK93). Przeznaczeniem podstawowym jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z dopuszczeniem budynków wielorodzinnych zawierających 3-5-4 lokale mieszkalne - oznacza tereny działek, na których znajdują się i mogą być realizowane zarówno budynki jednorodzinne, tj. zawierające 1-2 lokale mieszkalne lub 1 lokal mieszkalny i 1 lokal usługowy o powierzchni nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku, jak i budynki zawierające maksymalnie 4 lokale mieszkalne i lokale usługowe o łącznej powierzchni nieprzekraczającej 20% powierzchni całkowitej budynku, (przy czym możliwe jest sytuowanie tych budynków, jako wolnostojących, bliźniaczych lub szeregowych), wraz z ich zapleczami (obejmującymi dojścia, podjazdy, podwórza, garaże i budynki gospodarcze), ogrodami przydomowymi i zewnętrznymi urządzeniami infrastruktury technicznej, a także odrębne budynki dla usług towarzyszących. Stosownie do § 32 ust. 4 pkt 2, 5, 6, 7 i 8 ww. MPZP: "2. Obowiązujące zasady zagospodarowania i kształtowania zabudowy zasady kształtowania zabudowy mieszkaniowej: a) ustala się maksymalną wysokość zabudowy na 12 m, a w przypadku dachów płaskich -10,5 m, b) w sytuacji, gdy budynek usytuowany jest szczytem do ulicy, zakazuje się realizacji szczytu bez otworów okiennych lub drzwiowych, c) wyznacza się na rysunku planu linie zabudowy nieprzekraczalne oraz obowiązujące: dla jednostki MNK 86, MNK 87, MNK 92, MNK 93, MNK 99, MNK100 -od ul. [...]) warunki usytuowania budynku w granicy działki określają przepisy zawarte w § 9; 6) w zakresie wyznaczania miejsc parkingowych obowiązują ustalenia zawarte w § 12; 7) ustala się maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowanej dla działek: - o powierzchni do 300 m² - 60%, - o powierzchni 300 - 450 m2 - 50%, - o powierzchni 450 - 600 m² - 45%, - o powierzchni 600 - 800 m² - 35%, - o powierzchni powyżej 800 m² - 30%; 8) ustala się minimalny procentowy wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej dla działek nowo zabudowywanych: - o powierzchni do 300 m² - 30%, - o powierzchni 300 - 450 m² - 35%, - o powierzchni 450 - 600 m² - 45%, - o powierzchni 600 - 800 m² - 50%, - o powierzchni powyżej 800 m² - 55%". Z przedłożonego projektu budowlanego zamiennego wynika, że budynek mieszkalny jednorodzinny o powierzchni zabudowy 149,37 m² zlokalizowany jest na działce nr ewid. [...] o wielkości 422 m². W części opisowej projektu wskazano, że wysokość budynku wynosi 9,51 m², kąt nachylenia połaci dachowych 25°. Powierzchnia biologicznie czynna ma wynosić 151,18 m² (35,82%), zaś powierzchnia zabudowy 35,39%. Zarówno w toku prowadzonego postępowania, jak i w odwołaniach skarżący podnosili, że powierzchnia biologiczna czynna jest niższa niż wskazana w przedłożonym projekcie zamiennym. Z przedłożonej przy piśmie [...] z 9 lipca 2021 r., opinii rzeczoznawcy budowlanego, sporządzonej przez mgr. inż. arch. [...], wynika, że: "Po przeliczeniu wymiarów dostępnych na rysunkach okazało się, że na te warstwy pozostaje jedynie 2 cm, co jest fikcją w odniesieniu do przeliczania powierzchni biologicznej czynnej. Minimalną grubością warstw wegetacyjnych dachu zielonego pasywnego jest 7 cm, a aktywnego 14 cm (optymalnie do 50 cm). Powodem uznawania w 50% dachów zielonych, jako powierzchni biologicznie czynnej jest oczywiście możliwość naturalnej retencji wód opadowych. W czasie powstawania regulacji prawnej uznającej możliwość przeliczania 50% zielonych dachów minimalna grubość "retencyjna" warstw wegetacyjnych wynosiła 15 cm - i taką przyjmowano do przeliczeń pojemności retencyjnej (...) błędne wyliczenie powierzchni biologicznie czynnej (podano 47%, a w rzeczywistości zaprojektowano 24,8%, podczas gdy plan miejscowy wymaga min. 35%) (...) nie rozwiązał problemu wysokości podziemnego parkingu i wynikającej z tego właściwej grubości warstw dachu zielonego pozostawiając na warstwy wegetacyjne ok. 2 cm - w związku z tym wyliczenia powierzchni biologicznie czynnej są fikcją" (s. 6-10 opinii). W myśl § 3 pkt 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ilekroć jest mowa o terenie biologicznie czynnym - należy przez to rozumieć teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m², oraz wodę powierzchniową na tym terenie. W projekcie zagospodarowania terenu wskazano w poszczególnych miejscach powierzchnię biologiczną czynną, niemniej zarówno z ww. projektu, jak i z części opisowej nie wynika, czy przy jej wyliczeniu uwzględniono fakt lokalizacji na terenie działki garażu podziemnego. Powyższa kwestia nie została również wyjaśniona w pismach inwestora z 23 grudnia 2021 r. i z 30 grudnia 2021 r. Prawidłowe ustalenie powierzchni biologicznej czynnej jest tym bardziej istotne, gdyż w MPZP dla działki nr ew. [...] przewidziano minimalny procentowy wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej w wysokości 35%, zaś z projektu budowlanego zamiennego wynika, że wynosi ona 35,82%. Z przedłożonego projektu budowlanego zamiennego wynika, że wody opadowe będą odprowadzane z nawierzchni utwardzonych na powierzchnię biologiczną czynną w obrębie własnej działki. Ponadto według planu zagospodarowania terenu przewidziano z utwardzonego wjazdu do podziemnego garażu 1% spadek w stronę powierzchni biologicznie czynnej usytuowanej przed ww. budynkiem mieszkalnym. Co prawda w ww. pismach inwestor wskazał, że: "Podczas budowy wykop na czas robót był tymczasowo odwodniony, nie mniej nie stosowano i nie są zamontowane stałe elementy odwodnienia oraz osuszenia gruntu, w związku z tym nie doszło do naruszenia stosunków wodnych i wykonane roboty nie mają negatywnego wpływu na grunty sąsiednie. Widoczne jest z badań organoleptycznych, że budynki sąsiadujące po wybudowaniu obiektu na działce nr ew. [...] nie uległy uszkodzeniom w ciągu 5 lat stąd podejrzenie o naruszenie warunków wodnych jest niezasadne. Niniejszym-nie naruszono warunków wodnych" - to jednak są to wyjaśnienia samego inwestora, a nie osoby sporządzającej dokumentacją projektową, czy innej osoby z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Tymczasem w toku prowadzonego postępowania skarżący wielokrotnie podnosili, że doszło do naruszenia naturalnego spływu wód, które oddziałuje na ich nieruchomość (niszczenie budynków położonych na działce skarżących). W ocenie MWINB, w celu rozwiania wątpliwości dotyczących kierunku odprowadzania wód opadowych konieczne jest uzupełnienie projektu zagospodarowania działki o graficzne przedstawienie profilu terenu (w tym procentowych spadków) na całej długości działki [...]. Na projekcie zagospodarowania terenu przedstawiono procentowy spadek w kierunku od działki nr ew [...], jednak wyłącznie na jej północnej utwardzonej części. Zgodnie z § 28 i § 29 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Przedłożony projekt budowlany zawiera nieścisłości. Z części opisowej omawianego projektu wynika, że wysokość budynku wynosi 9,51 m, zaś na przekroju A-A, B-B, C-C określono wysokość na 8,35 m. Natomiast z przedłożonego przy pismach z 23 grudnia 2021 r. i 30 grudnia 2021 r., pomiaru wysokości budynku sporządzonej przez mgr inż. M. G. wynika, że wysokość przedmiotowego budynku mieszkalnego wynosi 8,63 m. Ponadto w części opisowej przedłożonego projektu budowlanego zamiennego nie określono ilości planowanych miejsc parkingowych, jedynie w pkt 2.14 dotyczącym zgodności dokonanych zmian z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu wskazano, że przewidziano "2 miejsca parkingowe w garażu podziemnym, zjazd z drogi z ulicy [...] (str. 15 projektu budowlanego zamiennego). Z kolei z planu zagospodarowania terenu wynika, że przewidziano dwa miejsca parkingowe, zaś na rzucie piwnicy zaznaczono miejsca dla czterech pojazdów. Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 9 lit a ww. MPZP ustala się zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji, obowiązek zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc parkingowych na terenie własnej inwestycji/dla obiektów nowo wznoszonych lub rozbudowywanych, przy czym liczba miejsc parkingowych dla poszczególnych rodzajów obiektów nie może być mniejsza od niżej podanych wielkości dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - 2 stanowiska / budynek z 1 lokalem mieszkalnym i 3 stanowiska / budynek z 2 lokalami mieszkalnymi. Z analizy roboczej wyrysu planu zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla [...] zatwierdzonego uchwałą Rady m.st. Warszawy z 16 listopada 2006 r., nr LXXXIV/2865/2006 wynika, że na działce nr ew. 138 w odległości ok. 5 m od granicy z działką nr ew. 94/16 przebiega obowiązująca linia zabudowy. Natomiast z analizy planu zagospodarowania terenu wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny również usytuowany jest w odległości ok. 5 m od granicy z działką nr ewid. [...] Tym samym, w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących kwestii przekroczenia przez bryłę przedmiotowego budynku mieszkalnego obowiązującej linii zabudowy - niezbędne jest uzupełnienie projektu zagospodarowania działki o naniesienie obowiązującej linii zabudowy. PINB w toku postępowania administracyjnego nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy, zgodnie z art. 7 k.p.a., w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 80 k.p.a. Istotnym jest, aby przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ powiatowy dokonał wszelkich niezbędnych sprawdzeń, w szczególności w zakresie zgodności projektu z rzeczywistym stanem rzeczy oraz ochrony interesów osób trzecich w tym przysługującego im prawa własności. MWINB (odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach) wyjaśnił, że stanowisko w sprawie powierzchni biologicznie czynnej, odprowadzania wód oraz nieścisłości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym zostało już przedstawione w treści uzasadnienia. Odnosząc się do zarzutu błędnej kwalifikacji kategorii geotechnicznej przedmiotowego budynku organ podniósł, że zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r., w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych kategorię geotechniczną całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych części określa projektant obiektu budowlanego na podstawie badań geotechnicznych gruntu, których zakres uzgadnia ż wykonawcą specjalistycznych robót geotechnicznych. W niniejszym przypadku projektant dokonał takiej kwalifikacji (s. 7), a do projektu załączono opinie geotechniczną. Organ dokonując analizy projektu sprawdza jedynie, czy dokumentacja posiada konieczne elementy, nie dokonuje merytorycznej oceny prawidłowości nadanej kwalifikacji geotechnicznej obiektu, czy samej opinii geotechnicznej. Odnośnie zarzutu podwyższenia budynku oraz garażu podziemnego, organ odwoławczy podniósł, że w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta m. st. Warszawy z 8 października 2015 r., nr 195/T/15, rzędna 0,00 wynosiła 5,35 i została ona podana od Zera W. Natomiast z przedłożonego projektu budowlanego zamiennego wynika, że rzędna 0,00 dla budynku wynosi 84,346 i podana jest od poziomu morza. Z powyższego powodu obie ww. dane różnią się od siebie. Równocześnie odnosząc się do zarzutu naruszenia odległości miejsc parkingowych od granicy działki sąsiedniej wskazał, że zgodnie z § 12 pkt 9 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległości podziemnej części budynku, a także budowli podziemnej spełniającej funkcje użytkowe budynku, znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu, od granicy działki budowlanej nie ustala się. W świetle powyższego zarzut naruszenia odległości przez usytuowane w garażu podziemnym miejsca postojowe uznał za niezasadny. Z kolei, odnosząc się do zarzutu braku oceny przedłożonego projektu budowlanego z dziennikiem budowy, organ odwoławczy nadmienił, że po wydaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, inwestor zobowiązany jest do uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor zobowiązany jest do dołączenia m.in. oryginału dziennika budowy (art. 57 ust. 1 pkt 1 Pr. bud.). Samo zaś wydanie pozwolenia na użytkowanie poprzedza dokonanie przez organ obowiązkowej kontroli budowy w zakresie jej zgodności z ustaleniami i warunkami projektu budowlanego. W nawiązaniu do podnoszonej kwestii ogrodzenia pomiędzy nieruchomościami ul. [...] organ podkreślił, że PINB prowadził odrębne postępowanie administracyjne w sprawie ww. ogrodzenia, które zakończyło się decyzją z 14 listopada 2017 r., nr IIIOT/678/2017 odstępującą od nakładania na [...], obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. tj. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem w zakresie budowy tego grodzenia. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją MWINB z 26 lutego 2018 r., nr 315/2018. Wyrokiem z 11 grudnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 828/18, WSA w Warszawie oddalił skargę A. S. na powyższą decyzję. Rozstrzygnięcia zalegalizowały samowolnie wykonane ogrodzenie. Ww. decyzja pozostaje w obrocie prawnym i korzysta z ochrony określonej w art. 16 k.p.a., stanowiącej gwarancję, że organ nadzoru budowlanego nie będzie ponownie prowadził postępowania administracyjnego w sprawie, w której zajął już merytoryczne stanowisko. MWINB (odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko) wyjaśnił, że zgodnie art. 71 ust. 2 ww. ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z pkt 2.8 projektu budowlanego zamiennego wynika zaś, że planowana inwestycja nie oddziałuje na środowisko lub na obszary chronione, zatem w niniejszej sprawie brak było obowiązku uzyskania dla przedmiotowej inwestycji uprzedniej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ podzielił podnoszony w odwołaniach przez skarżących zarzut, że o ile inwestor nie posiada odpowiednich uprawnień budowlanych, to nie może on dokonywać wyjaśnień merytorycznych przedłożonego projektu budowlanego, w szczególności kwestii dotyczących stosunków wodnych czy posadowienia obiektu objętego rozwiązaniami projektowymi. Właściwym do udzielania wyjaśnień w ww. kwestiach jest projektant, który jest zobowiązany do opracowania projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wyjaśnienia merytoryczne przedstawione w pismach inwestora z 23 grudnia 2021 r. i 30 grudnia 2021 r., nie mogły stanowić wiążącej odpowiedzi na postanowienie PINB wzywające do usunięcia braków w dokumentacji projektowej. W ocenie MWINB, decyzja organu powiatowego została wydana z naruszeniem przepisów postępowania (błędna ocena przedłożonego projektu budowlanego zamiennego, która wynikła z niewłaściwego i niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy), a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy wykraczał poza art. 136 k.p.a. oraz ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie (tj. możliwość zatwierdzenia projektu budowlanego). MWINB nie może przeprowadzić takiego postępowania za organ I instancji, ponieważ pozbawiłoby to strony instancyjnej kontroli wydanego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy jest kompetentny wyłącznie do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. 2. Z tą decyzją nie zgodzili się [...] (sprawa zarejestrowana pod sygn. VII SA/Wa 401/23) oraz [...] (sprawa pierwotnie zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 402/23), wnosząc pismami datowanymi na dzień 6 lutego 2023 r., sprzeciwy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w całości. 3. [...]zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie 138 § 2 k.p.a. przez bezpodstawne uchylanie się od merytorycznego załatwienia i ostatecznego zakończenia sprawy trwającej już 7 lat i wydanie kolejnej decyzji kasacyjnej, pomimo skompletowania w aktach sprawy materiału dowodowego, dającego podstawę do orzekania w oparciu o art.51 ust.1 pkt 3 Pr. bud. GINB postanowieniem z 5 stycznia 2023 r., znak: DON.7102.1.2023.JSK/ABL wskazał, że MWINB w sprawie objętej zaskarżeniem dopuścił się bezczynności. Organ nie tylko zwalnia się z obowiązku merytorycznego rozpoznania sprawy, ale pozoruje uchylenie, aby pomóc organowi I instancji w przykryciu faktów, które prowadzą do odmiennego rozstrzygnięcia w decyzji, od której wnosił odwołanie do MWINB. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie MWINB do rzetelnego i merytorycznego rozstrzygnięcia, ewentualnie do ponownego rozpoznania sprawy i uwzględnienia w treści decyzji wniosków skarżącego oraz wydanie decyzji zgodnie z wymogami art. 107 k.p.a. Ponadto wniósł o: "1) zmianę uzasadnienia Decyzji nr 8/23 Wojewódzkiego Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2023 r. poprzez: - wskazanie, iż organ odwoławczy nie dysponował całokształtem materiału dowodowego w związku z czym nie mógł rozpatrzeć całokształtu akt, co stwierdził na str. 2 wskazanej w petitum decyzji, a co stanowi naruszenie art. 7 oraz 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzut ten związany jest z brakami dokumentacji projektowej przedkładanej przez inwestora - [...], gdzie wykazywane są istotne naruszenia Ustawy Prawo budowlane, m.in. polegające na określeniu kategorii geotechnicznej przez projektanta nieposiadającego uprawnień projektowych konstrukcyjno- budowlanych, przez co organ II instancji błędnie przyjmuje, iż w jest to pierwsza kategoria geotechniczna, nie zaś druga kategoria geotechniczna wynikająca chociażby z posadowienia budynku m.in. z naruszeniem stosunków wodnych, czy realizacji założeń budowy garażu poniżej 1,2 m w głąb gruntu. - wskazanie, iż obowiązek nałożony na inwestorów [...]oraz [...]związany ze sporządzeniem oraz przedłożeniem projektu zamiennego budynku mieszkalnego znajdującego się na działce położonej przy ul. [...] nie został wypełniony z uwagi na braki formalne i materialne dokumentacji, zarówno w ramach przedłożenia przez inwestorów czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego w dnia 2 czerwca 2021 r. oraz ich uzupełnienia w postaci dokumentacji przedłożonej do organu I instancji dnia 30 grudnia 2021 r., której autorem był [...], nie zaś osoba uprawniona, co słusznie w uzasadnieniu do przedmiotowej dla niniejszego sprzeciwu organ II instancji stwierdził, a co ostatecznie powinno prowadzić do umorzenia postępowania jeszcze w trakcie postępowania przed organem I instancji z uwagi na niewypełnienie przez inwestorów [...] obowiązku, od którego zależy dalszy bieg postępowania naprawczego w trybie art. 51 Ustawy Prawo Budowlane. - wskazanie, iż organ I instancji błędnie przyjął, iż obowiązek wynikający z art. 51 ust 1 pkt 3 został przez inwestorów - [...]został wypełniony. Pani [...] nie podpisała się pod złożonymi pismami przez jej męża, mimo iż ów obowiązek dotyczył to ich każdego z inwestorów, podczas gdy projekt budowlany w pełni kompletny nigdy nie został przez nich przedłożony, co organ II instancji także potwierdził w uzasadnieniu do przedmiotowej decyzji w akapicie 2., a co także powoduje jej wewnętrzną sprzeczność. - wskazanie, iż organ I instancji nie tylko błędnie założył, iż projekt zamienny przedłożony przez inwestora – Ł. S. został złożony, a następnie uzupełniony, co w rzeczywistości nie nastąpiło, ale także wskazanie tego, iż nigdy on nie został przez organ I instancji merytorycznie zbadany pod kontem formalno-prawnym, a wyłącznie zatwierdzony, co stanowiło naruszenie przez organ I instancji obowiązek prawny polegający na sprawdzeniu nie tylko kompletności przedłożonego projektu, ale też zasadności i prawdziwości przedstawionych w nim rozwiązań architektonicznych, konstrukcyjno-budowlanych oraz geotechnicznych. Obowiązek przedłożenia prawidłowego, zgodnego ze stanem faktycznym oraz prawnym, tj. zawierającego wszystkie elementy wymagane przez prawo w tym zakresie, został nałożony na obojga inwestorów - [...]. Wszelkie próby skompletowania projektu oraz przedkładania go do organu I instancji zostały poczynione wyłącznie przez Pana [...]z naruszeniem przepisów prawa. Przyjąć należy zatem, że po pierwsze obowiązek ten nie został wykonany zgodnie z sentencją orzeczenia nakładającego na obojga inwestorów obowiązek przedłożenia projektu zamiennego w postępowaniu naprawczym, po drugie natomiast próby czynione przez [...]miały pozornie chronić Panią [...] za oświadczenia nie zgodne z prawdą oraz prawem, co potencjalnie może podlegać swoistej odpowiedzialności karnoprawnej. - wskazanie, iż organ II instancji w uzasadnieniu do przedmiotowej decyzji, mimo iż podkreślił, że organ powiatowy w "(...) w żaden sposób nie odniósł się do przedłożonej dokumentacji", nie nakazał jednocześnie organowi powiatowemu podjęcie konkretnych inicjatyw dowodowych, wskazanych de facto przez skarżących w odwołaniach z 14 kwietnia 2022 r. oraz 15 kwietnia 2022 r. oraz ponowionych w pkt 2. petitum niniejszego sprzeciwu. - wskazanie, iż organ II instancji mimo podkreślenia, że skarżący w toku postępowania przed organem I instancji, przedstawili szereg zastrzeżeń, winien on jednocześnie wskazać, o jakie zastrzeżenia chodzi i jakimi wnioskami dowodowymi zostały poparte, co jest ewidentnym naruszeniem prawa skarżącego do inicjatywy dowodowej. Można zatem przyjąć, iż organ II instancji mógł się dopuścić podobnie do organu I instancji naruszenia art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. - wskazanie, iż uzasadnienie do przedmiotowej decyzji organu II instancji jest obarczone tożsamym błędem jak orzeczenie organu I instancji, tj. mimo wskazania, iż uzasadnienie do decyzji jest jej integralną częścią, organ II instancji nie odniósł się w żaden sposób do materiałów stanowiących dowody na zasadność zastrzeżeń skarżącego, które to zresztą nie zostały uzyskane przez organ I instancji uzyskane z urzędu, a przede wszystkim zostały złożone przez skarżącego. - wskazanie, iż, mimo że organ w pierwszym akapicie na stronie 5 przedmiotowej dla niniejszego sprzeciwu decyzji wskazuje, że przechodzi do szczegółowej analizy rozwiązań zawartych w przedłużonej przez inwestorów - [...] dokumentacji projektowej, analizując podstawowe warunki realizacji inwestycji, tj. posadowienie oraz wzniesienia budynku na działce nr [...] posługuje się wyłącznie tym, co wskazują w swoim projekcie inwestorzy - [...] nie uwzględniając jednocześnie wniosków oraz dowodów przedłożonych przez skarżącego, a co za tym idzie, organ II instancji zamiast dążyć do wyjaśnienia prawdy obiektywnej polega na założeniach dokumentów, których za projekt zamienny w rozumieniu Ustawy Prawo budowlane uznać nie można. Dotyczy to zarówno kwestii warunków zabudowy w zakresie posadowienia oraz projektu budynku, który nie spełnia wymagań formalno-prawnych wskazanych przez Uchwałę Rady Miasta st. Warszawy Nr LXXXIV/2865/2006 z dnia 10 października 2006 r. w kwestiach: wysokości zabudowy, linii zabudowy, warunków posadowienia w ostrej granicy działek, wyznaczania miejsc w garażach - także podziemnych, maksymalnej powierzchni zabudowy oraz powierzchni biologicznie czynnej, a także wynikającej z Ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzeń wykonawczych związanych z rzędnymi terenu. - wskazanie, iż organ II instancji podobnie jak organ I instancji błędnie na podstawie złożonej dokumentacji przez inwestorów [...] przyjmuje, że powierzchnia biologicznie czynna wynosi 35,82 %, co w sposób oczywisty jest nieprawdą. Przede wszystkim z uwagi na to, iż wyżej wskazana dokumentacja nie powinna stanowić materiału w sprawie, gdyż projekt zamienny nie został nigdy przez inwestorów uzupełniony, co organ II instancji wprost podkreśla na stronie nr 9 - akapit drugi. - wskazanie konkretnych czynności dowodowych, także na podstawie tych wskazanych w toku postępowania I instancji przez skarżącego, nie zaś skierowanie błędnej i niezgodnej z prawem sugestii do organu I instancji o potrzebie uzupełnienia projektu zagospodarowania działki nr [...]. Otóż, nie jest to możliwe, gdyż czas na przedłożenie przez inwestorów [...]zarówno projektu, jak też wykonania zobowiązania do jego uzupełnienia upłynął, a w zakresie samego uzupełnienia, nigdy nie zostało ono w sposób formalny dokonane, gdyż wykonał to sam Pan [...], po pierwsze bez udziału drugiego z inwestorów - Pani [...], a po drugie nie posiadając uprawnień do uzupełniania tego rodzaju projektów w myśl art. 51 Ustawy Prawo budowlane, co bezsprzecznie dowodzi tego, iż postępowanie naprawcze powinno być umorzone jeszcze przed powiatowym organem budowlanym. - wskazanie, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy zamiast sprawdzeń dokumentacji projektowej, o czym mowa na stronie 8 - akapit 3, powinien orzec o umorzeniu postępowania z uwagi na niespełnienie przez inwestorów [...] obowiązku, o którym mowa w Art. 51 ust. 1 pkt 3 Ustawy Prawo budowlane. - wskazanie, iż organ II instancji błędnie przyjął, iż w zakresie projektu, została prawidłowo wskazana kategoria geotechniczne, otóż zarówno z przesłanek merytorycznych, tj. posadowienie w ostrej granicy z jednoczesną realizacją garażu podziemnego, a także wybijanie w procesie realizacji inwestycji lustra wody, a także przesłanek formalnych - wskazanie kategorii geotechnicznej przez osobę nieposiadającą stosownych uprawnień projektanta konstrukcji budowlanej, a ostatecznie w projekcie obarczonym brakami formalno-prawnymi, należy wskazać, iż kategoria geotechniczna nigdy nie została prawidłowo określona oraz uzasadniona. - wskazanie, iż w związku z nieposiadaniem przez inwestora [...]uprawnień budowlanych, w obliczu złożonych przez niego wyjaśnień merytorycznych, organ II instancji powinien orzec o tym, iż inwestorzy nie wykonali obowiązku, o którym mowa w Art. 51 ust. 1 pkt 3 Ustawy Prawo budowlane, a zatem postępowanie naprawcze powinno ulec umorzeniu, co zapobiegłoby zarówno wydaniu wyeliminowanej już z obrotu decyzji organu I instancji, a także wniesieniu niniejszego sprzeciwu. - wskazanie, iż powołanie się przez organ, jako jedną z podstaw rozstrzygnięcia art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego bez jednoczesnego wskazania organowi I instancji niezbędnych do wykonania czynności dowodowych stanowi naruszenie interesu skarżącego w związku z pełnym, jasnym oraz bezsprzecznym wyjaśnieniem sprawy. 2) uzupełnienie uzasadnienia Decyzji nr 8/23 Wojewódzkiego Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2023 r. poprzez wskazanie przez ten ostatni do wykonania przez organ I instancji następujących czynności dowodowych: - ponowne sprawdzenie przez organ złożonego przez inwestora - [...] projektu zamiennego z dnia 31 stycznia 2021 r. uzupełnionego pismami z dnia 23 oraz 30 grudnia 2021 r. w trybie art. 35 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 poz. 2351 ze zm.) w kontekście zasadności umorzenia postępowania naprawczego w związku z brakiem skutecznego przedłożenia przez inwestorów [...]projektu zamiennego. - przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego w trybie art. 136 § 1 k.p.a. zgodnie z wnioskami dowodowymi wskazanymi w treści niniejszego odwołania. - dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentu "Operatu Technicznego - Inwentaryzacja budynku. [...]" z dnia 28 sierpnia 2017 r., znak: [...] opracowanego przez geodetę uprawnionego - [...] działającego pod firmą: "[...], na fakt: • wykonania go już po zrealizowaniu inwestycji na działce nr [...]przez inwestorów - [...]. • niezgodności ze stanem faktycznym oraz prawnym "Projektu budowlanego zamiennego w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...]" z dnia 31 stycznia 2021 r., opracowanego przez projektantów - arch. [...] oraz mgr inż. [...] w zakresie obliczenia powierzchni zabudowy, która w wyżej wymienionym operacie technicznym wynosi 278 m², co stanowi około 66 % działki numer [...] o powierzchni 422 m². • niezgodności ze stanem faktycznym oraz prawnym "Projektu budowlanego zamiennego w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...]" z dnia 31 stycznia 2021 r., opracowanego przez projektantów - arch. [...] oraz mgr inż. [...] w zakresie obliczenia powierzchni biologicznie czynnej, gdzie maksymalnie wynosi ona 34 % w związku ze wskazaną wyżej powierzchnią zabudowy oraz istnieniem nad podziemnym garażem tzw. "zielonego dachu", gdzie tylko 50 % powierzchni liczone jest jako powierzchnia biologicznie czynna; - przeprowadzenie dowodu z "Opinii geotechnicznej - Sprawozdania nr [...]" wykonanej na podstawie prac z dnia 10 grudnia 2014 r., a następnie autoryzowanej przez mgr [...], działającego na rzez Laboratorium geotechniczno- drogowego z siedzibą w [...]oraz fotografii dokumentujących stan wód gruntowych na działce o nr [...] w toku wykonywanych robót budowlanych na fakt: • błędnej kwalifikacji obiektu posadowionego na tejże działce do I kategorii geotechnicznej z uwagi na występujący wysoki poziom wód gruntowych, biorąc pod uwagę brak możliwości odprowadzania nadmiarowej ilości wody chociażby na grunty macierzyste. • posadowienia budynku poprzez wykop na głębokość ponad 1,2 m, co ma bezpośredni wpływ na wskazanie kategorii geotechnicznej, a co za tym idzie sposobu i możliwości legalizacji projektu budowlanego, także tego zamiennego przedłożonego do organu I instancji wyłącznie przez Pana [...]dnia 31 grudnia 2021 r. • dopuszczenie oraz przeprowadzanie dowodu z opinii biegłego projektanta-architekta na fakt: • rzeczywistego zakwalifikowania obiektu posadowionego na działce nr [...], w tym zasadności zakwalifikowania obiektu do drugiej kategorii geotechnicznej, w związku z wystąpieniem w toku realizacji inwestycji wysokiego poziomu wód gruntowych oraz braku możliwości odprowadzania tejże wody. • naruszenia w związku z realizacją inwestycji stosunków wodnych w zakresie działek [...], co powinno być przedmiotem postępowania przed Głównym Inspektorem Ochrony środowiska z urzędu, o co skarżący wnosił. Naruszenie stosunków wodnych miało bowiem w tej sprawie charakter bezsprzeczny. Wyniesienie poziomu posadowienia budynku, przy jednoczesnej realizacji tak dużej powierzchni garażu podziemnego pod budynkiem wpływa w sposób znaczący na przemieszczenia się wód podziemnych, w tym odsączanie wody z gruntów sąsiadujących - należących do skarżącego, a co za tym idzie możliwość wystąpienia katastrofy budowlanej, o której mówi dokumentacja wskazana przez skarżącego wraz z opiniami specjalistów w tym przedmiocie. • rzeczywistego wpływu oraz oddziaływania posadowienia obiektu na działce nr [...] na nieruchomości posadowione na działce nr [...], w tym osuwania się gruntu oraz budynków położonych na działce nr [...] w stronę działki nr [...] w związku z pęknięciami występującymi pęknięciami muru oporowego rozgraniczającego także wskazane działki, pęknięć ścian budynków posadowionych na działce nr [...] oraz pęknięć posadzki stanowiącej podjazd do budynków na działce nr [...] w tym widoczne obniżenia terenu w kierunku działki nr [...]. - zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy lub inwestorów - [...] pierwotnego projektu budowlanego obiektu posadowionego na działce nr [...] na fakt: • niezgodności realizacji inwestycji z prawem oraz z przedłożonym projektem zamiennym tejże inwestycji, m.in. poprzez błędną kwalifikację projektowanego obiektu do pierwszej kategorii geotechnicznej, mimo wybijającego się w toku prac zwierciadła lustra wody gruntowej. Nie tylko okresowo, biorąc pod uwagę, iż odwodnienie ternu nie jest możliwe ze względu na bliskie sąsiedztwo innych budynków oraz powierzchnię zabudowy działki nr [...], gdzie nie tylko powierzchnia biologicznie czynna do odbioru nadmiarowej ilości jest niedostosowana, ale także z uwagi na brak jakiegokolwiek innego miejsca odprowadzania nadmiarowej wody, co zostało udowodnione przez inwestora w związku z odprowadzeniem tejże wody do sieci miejskiej kanalizacji. • niezgodności z wnioskiem zawartym w "Opinii geotechnicznej - Sprawozdaniem nr [...]" wykonanej na podstawie prac z dnia 10 grudnia 2014 r., a następnie autoryzowanej przez mgr H. W., upr. nr [...], działającego na rzez Laboratorium geotechniczno-drogowego z siedzibą w [...], dotyczącym zalecenia wykonania odbioru podłoża gruntowego przez upoważnionego geologa przed realizacją fundamentów, co najprawdopodobniej nie miało miejsca. - przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy - pism stanowiących uzupełnienie projektu zamiennego z dni 23 oraz 31 grudnia 2021 r., na fakt: • samodzielnego przygotowania przez inwestora – Ł. S. tychże pism, stanowiących realizację obowiązku wynikającego z Postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia 7 września 2021 r, podczas gdy uzupełnienie w/w projektu stanowi jego integralną część i powinny być przygotowane przez osobę posiadającą określone uprawnienia. • niewypełnienia przez inwestora – Ł. S. obowiązku, o którym mowa w wyżej wymienionym postanowieniu, w związku z czym zasadne jest wydanie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zamiennego; - przeprowadzenie dowodu z dokumentu znajdującego się w aktach sprawy - mapy dla celów projektowych załączonej do projektu zamiennego, opracowanej przez geodetę uprawnionego - [...], na fakt: • jej niezgodności ze stanem faktycznym oraz Operatem Technicznym - Inwentaryzacji budynku. [...]z dnia 28 sierpnia 2017 r., znak: [...] opracowanym przez geodetę uprawnionego - [...] działającego pod firmą: "[...] w zakresie powierzchni zabudowy, powierzchni utwardzonej oraz powierzchni biologicznie czynnej w obszarze działki nr [...]; Dokument ten został złożony dnia 3 października 2017r., do Państwowego Zasobu Geodezji i Kartografii Urzędu Miasta Warszawy, przez pierwszego geodetę inwestorów - Pana [...] na wniosek inwestora jeszcze przed możliwą zmianą rzędnych terenu, co nie zostało zweryfikowane przez organ powiatowy w celu pozwolenia na użytkowanie. Składa się go również do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w celu weryfikacji zgodności z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Co prawda PINB zatwierdził pozwolenie na użytkowanie milczącą zgodą, ale ciążył na nim obowiązek zweryfikowania tak istotnego dokumentu -stwierdzono by wówczas niezgodność z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Podobnie weryfikacja dziennika budowy pozwoliłaby na zweryfikowania przyczyn oraz okoliczności zniszczenia dawnego ogrodzenia - którego z niewiadomych przyczyn brakowało w pierwszej, pierwotnej mapce do celów projektowych. Takie działanie organów ujawniłoby również czas ujawnienia się wody na terenie inwestycji realizowanej przez [...], co wprost stanowiłoby dowód na błędne wskazanie chociażby kategorii geotechnicznej i obowiązku przeprowadzenia przez inwestorów postępowania wodnego w zakresie potencjalnego naruszenia przez nich stosunków wodnych. Organ I instancji stwierdził w toku postępowania, że po zakończeniu budowy zwrócił dziennik budowy inwestorom. Powstaje pytanie, kiedy to zrobił, chodzi o konkretną datę zwrotu i w jakiej ilości dokumentacji. Skarżący wielokrotnie stawiał wniosek dowodowy do powiatowego oraz wojewódzkiego organu nadzoru budowalnego o dołączenie dziennika budowy, niestety nigdy tego nie zrealizowano. Z tego co mi wiadomo dziennik budowy na bieżąco winien być tworzony w dwóch egzemplarzach. Jeden, jako oryginał, drugi natomiast, jako kopia. Jeden z nich zwraca się inwestorowi, drugi natomiast powinien zostać w PINB. Powstaje zatem pytanie, kto miał wiedzę na temat dokumentu złożonego przez geodetę [...] do państwowego zasobu geodezji i kartografii w tamtym czasie, lub ewentualnie później oraz to dlaczego PINB mając wiedzę na temat zniszczonego ogrodzenia nie zwrócił uwagi, że nie ma go na pierwotnej mapce do celów projektowych, jest linia z mapki zasadniczej, która różniła się od linii pierwotnego ogrodzenia (dowód: Załącznik nr 9- mapka z 10.11.2015 wskazanie przebiegu granicy wykonana przez firmę geodety [...]). Podobnie jak i to, że na tej mapce brakowało wymaganych rzędnych terenu. Zgodnie z oświadczeniami projektanta - architekta W. J. w piśmie z dnia 3 grudnia 2015 r., do Wydziału Architektury i Budownictwa dla dzielnicy [...] i inwestorzy w piśmie pełnomocnika r.pr [...] 8 kwietnia 2016r., podpisanego przez inwestorów i złożonego 18 kwietnia 2016r., do Wojewody Mazowieckiego za pośrednictwem Prezydenta m.st. Warszawy Wydziału Architektury i Budownictwa dzielnicy [...] - kondygnacja podziemna na działce inwestorów [...] miał być w ostrej granicy działek [...] i poniżej posadzki istniejącego budynku gospodarczego na działce nr [...]. Złożone przez skarżącego dowody w tym zakresie nie zostały rozpatrzone, co stanowi oczywiste naruszenie przez powiatowy oraz wojewódzki organ nadzoru budowlanego przepisów prawa w tym zakresie z uwagi na istotę sprawy. Na stronie 8 załącznika nr. 1 - "Sprawozdanie - analiza zagospodarowania dla nieruchomości [...]" przygotowane przez przedsiębiorstwo [...] upr. nr [...]) skarżący wskazuje rzędną posadzki budynku gospodarczego na dz.ew. [...] (ul. [...]) równą 83,88, natomiast na dz. ew nr. [...] (ul. [...] rzędne nad kondygnacją podziemną to 84,38 i 84,42. Wystarczy odjąć jedną z rzędnych na [...] od rzędnych na [...], aby pokazać i udowodnić, że oświadczenia pierwotne projektanta i inwestorów nie zostały spełnione, a co więcej są niezgodne z prawem. Innym dowodem na wyniesienie przez inwestorów terenu jest dokumentacja zdjęciowa z inspekcji PINB dotyczącej inwestycji oraz ogrodzenia z dnia 12 maja 2016r. pokazuje, że obie nieruchomości są na podobnym poziomie, z dnia 5 kwietnia 2017 r. - wskazuje wyniesienie w stosunku do ogrodzenia. Od strony [...] ma 2,72 m od strony U. 2,70 m, a od strony [...] ma 2,15 m, 2,16 m - wysokość zmierzona do ocieplenia stropu nad garażem. W zagospodarowaniu terenu tego projektu nie wskazano rzędnych terenu działki. Kolejnym dowodem jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy NR IIIOT/231/2017 z dnia 27 czerwca 2017 r., które potwierdza wyżej wskazane wysokości i brak rzędnych terenu. Kolejnym już dowodem wyniesienia terenu J. to inspekcja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 9 lutego 2018r., gdzie w protokole z inspekcji również podano wymiar od [...] - 2,72 m, a od [...] wymiar 2,1 do 2,2 m. Wszystkie powyższe inspekcje zostały dołączone do akt PINB, jako wnioski dowodowe, w związku z czym skarżący wnosi o ich niezbędne przeprowadzenie. - dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z oryginalnego dokumentu prywatnego, znajdującego się także w oryginale w aktach postępowania: "Sprawozdania - analizy zagospodarowania dla nieruchomości [...]", opracowanego przez firmę [...]fakt: • rzeczywistego wskaźnika powierzchni zabudowy działki nr [...], który zgodnie z pomiarami z dnia 19 stycznia 2022 r. wyniósł 278 m2, co stanowi 66 % działki o łącznej powierzchni 422 m2. • rzeczywistego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, który wyniósł 23%. • wyniesienia budynku posadowionego na działce nr [...] względem budynku gospodarczego posadowionego na działce nr [...] o 50 centymetrów, co wykazał pomiar z dnia 19 stycznia 2021 r. • rzeczywistej wysokości budynków posadowionych na działkach nr [...] oraz [...] pomiędzy którymi różnica wysokości w kalenicy wyniosła zgodnie z pomiarami 1,71 m; (zgodnie z Postanowieniem 97/T/2015 Prezydent m.st. Warszawy z dnia 17 sierpnia 2015 r. znak: UD-X-WAB.670.499.2015.HKW 6906 udzielającym zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. l pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. "Projektowany budynek mieszkalny o wysokości 9,2m (w kalenicy), przewyższy budynek sąsiedni w zabudowie bliźniaczej o 1,5 (w kalenicy). dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentu prywatnego, znajdującego się także w aktach postępowania - zaświadczenia z dnia 25 czerwca 2021r. dokonania pomiaru bezpośredniego ogrodzenia - muru oporowego rozgraniczającego działki [...] , a także pomiaru rzędnych wysokościowych terenu tychże działek oraz mapy z naniesionymi rzędnymi obydwu działek przez geodetę uprawnionego - [...], działającego pod firmą: "[...]z siedzibą w W. przy ul. [...], na fakt: • rzeczywistej średnich rzędnych działek nr [...] które wynoszą odpowiednio: 83,85 m oraz 84,25 m. - dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z załączonych fotografii, na fakt: • rzeczywistej powierzchni zabudowy na działce nr [...] • rzeczywistej powierzchni biologicznie czynnej na działce nr [...] • wyniesienia nieruchomości posadowionej na działce nr [...], • uznania, iż mur znajdujący się na granicy działek nr [...] ma charakter konstrukcji oporowej - muru oporowego, • sposobu posadowienia konstrukcji oporowej - muru oporowego na granicy działek nr [...]. • powołanie biegłego posiadającego wiadomości specjalne z zakresu sporządzania projektów budowlanych oraz zagospodarowania terenu oraz geodezji i kartografii, a także zobowiązanie go do sporządzenia pisemnej opinii oraz przeprowadzenie z niej dowodu, na fakt: • rzeczywistej powierzchni zabudowy działki nr [...]. • rzeczywistej powierzchni biologicznie czynnej na działce nr [...]. • potwierdzenia, iż mur posadowiony na granicy działek nr [...] ma charakter konstrukcji oporowej - muru oporowego. • tego, iż "Projekt budowlany zamienny w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdujący się na nieruchomości przy ul. [...]" z dnia 31 stycznia 2021 r., opracowany przez projektantów - arch. W. J. oraz mgr inż. [...]jest niezgodny ze stanem faktycznym oraz nie spełnia wymogów nałożonych przepisami prawa, mimo uzupełnienia go pisemnie przez inwestora - [...] w dniach 23 grudnia raz 30 stycznia 2021 r. - przeprowadzenie powtórnych oględzin działki nr 138, także z udziałem biegłego. - dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka, geodety uprawnionego - [...], działającego pod firmą [...], na fakt: • sporządzenia przez niego mapy dla celów projektowych dołączonej do projektu zamiennego przedłożonego przez inwestora - [...]z dnia 31 stycznia 2021 r. • tego, dlaczego rzędne terenu zostały wskazane w punktach określonych na mapie, nie zaś w tych, które są decydujące dla zasadności posadowienia budynku na działce nr [...], tj. przy posadzce budynku gospodarczego na działce nr [...] a na działce nr [...] w jej skrajnej części od strony ul. [...]. • wskazania okoliczności, dla których oznaczył powierzchnię zabudowy w sposób określony na wyżej wymienionej mapie, tj. w sposób odmienny aniżeli zrobił to [...]w operacie technicznym z dnia 28 sierpnia 2017 r. • tego, w jaki sposób została obliczona powierzchnia zabudowy w sporządzonej przez niego mapie dla celów projektowych. - dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka, geodety uprawnionego - [...], działającego pod firmą "[...] przy ul. [...], na fakt: • sporządzenia przez niego Operatu Technicznego - Inwentaryzacja budynku. [...] dz. [...] z dnia 28 sierpnia 2017 r., znak: [...], • potwierdzenia tego, iż wskazana powierzchnia zabudowy działki nr [...] wynosiła 278 m². • potwierdzenia tego, iż w czasie sporządzenia wyżej wymienionego operatu była już ukończona lub znajdowała się na ukończeniu. - dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu ze świadka, geodety uprawnionego [...], reprezentującego w zakresie dokonanych czynności [...], na fakt: • sporządzenia przez niego pomiaru wysokości budynku posadowionego na działce nr [...] oraz mapy projektowej tegoż budynku, zawierającej jego szkic oraz wymiary. • przeprowadzenie rozprawy w trybie art. 89 § 2 k.p.a. oraz przesłuchanie świadków wskazanych we wnioskach zawartych w punktach 9-11 n w celu: • przesłuchania tychże świadków, • przesłuchania biegłego na okoliczność sporządzonej opinii, o którą skarżący wnosi w pkt. 7. • w celu wypowiedzenia się stron w zakresie oględzin oraz sporządzonego z nich protokołu, o który skarżący wnosi w pkt. 8". 4. [...] zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 138 § 2 k.p.a., przez bezpodstawne uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo tego, że brak było przesłanek do zastosowania powołanego przepisu. Powołane przez organ okoliczności nie wypełniają przesłanek warunkujących wydanie decyzji kasacyjnej. "Przede wszystkim powodem uchylenia decyzji organu I instancji nie była wada procesowa w postaci naruszenia przepisów postępowania, lecz uchylanie się od dokonania wszechstronnej analizy okoliczności sprawy na podstawie znajdującego się w aktach materiału dowodowego i merytorycznego rozstrzygnięcia". Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zobowiązanie do przeprowadzenia postępowania uzupełniającego oraz merytorycznego rozpoznania odwołania z zachowaniem wymogów określonych w art. 107 k.p.a., uznając, że organ odwoławczy, który posiada kompetencje kontrolne, jak i merytoryczne, nie jest uprawniony do przenoszenia tej kompetencji na organ I instancji, poprzez przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania, jeżeli nie zachodzą ku temu przesłanki wyraźnie określone w ustawie, w art. 138 § 2 k.p.a. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że organ odwoławczy zaniechał rozpoznania istotnych odstępstw, z punktu widzenia prawa budowlanego od projektu budowlanego, które powinny doprowadzić do odmowy zatwierdzenia projektu zamiennego i zobowiązania do przywrócenia stanu pierwotnego, ewentualnie rozbiórki domu. Organ odwoławczy powinien uznać, że inwestorzy w trakcie prowadzonych prac budowlanych dokonali zmiany zagospodarowania działki bezprawnie podwyższając poziomu terenu działki inwestycyjnej o ponad pół metra. Rzędna posadowienia posadzki parteru (ppp) działki inwestorów wykazana w projekcie zagospodarowania terenu wynosi 84,346 jest jednocześnie rzedną terenu, zaś rzędna jego działki wynosi 83,84. Różnica pomiędzy tymi rzędnymi wynosi 0,506 metra, stanowi jednocześnie różnicę pomiędzy terenem jego działki i działki inwestorów. Dowód wyniesienia terenu wynika wprost z porównania rzędnych działek przy ul. [...]wynikających z projektu zamiennego objętego odwołaniem. Prawidłowość wyliczeń potwierdza również różnica pomiędzy ogrodzeniem od strony inwestorów a jego działką. Różnica rzędnych pomiędzy działkami skarżących w metrach przed inwestycją, czyli w 2015 r., wynosiła 0,06 (5,85-5,79=0,06) Organ przemilczał, w jaki sposób - na jakiej konkretnej podstawie dowodowej, faktycznej i według jakiego mechanizmu kalkulacyjnego uznał wartości zaprezentowane w decyzji za prawidłowe, czyli 5,35 od W. i 84,346 od poziomu morza (różnica pomiędzy tymi wartościami wynosi 78,996). Nadto, organ odwoławczy-podobnie jak organ I instancji - nie dostrzega w dokumentacji projektowej braku rzędnych wyniesionej powierzchni terenu, która znajduje się nad garażem podziemnym. Drugie istotne odstępstwo, to posadowienie przez inwestora konstrukcji oporowej, muru oporowego, który stanowi jednocześnie ogrodzenie położone w W. przy ulicy [...] odpowiednio pod numerami 27 i 29 zasłaniając się prawomocną decyzją organu powiatowego z 14 listopada 2017 r., nr IIIOT/678/2017 odstępującą od nakładania na [...], obowiązków wymienionych w art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy Pr. Bud. WSA w Warszawie w wyroku z 11 grudnia 2018 r., sygn. VII SA/Wa 828/18 nie badał aspektu ogrodzenia, jako budowli w związku z tym jest to nowa okoliczność, która wymaga wnikliwego rozpoznania w prowadzonym postępowaniu. Organ odwoławczy miał prawne podstawy do wnikliwego rozpoznania tego zarzutu, zwłaszcza, że dysponował pełnym materiałem dowodowym, jednak tego nie uczynił. Skarżący podkreślił, że uznanie administracyjne nie oznacza swobody organu, ponieważ jest on związany przepisami prawa. W opinii geotechnicznej (sprawozdania Nr [...]) wykonanej przez Laboratorium Geotechniczno-Drogowe [...] wskazano, że "Na głębokościach 2,70-280m p.p.t stwierdzono występowanie swobodnego i ustabilizowanego zwierciadła poziomu wody gruntowej". Natomiast w projekcie pierwotnym na rysunku A-10 Przekroju D-D pomiędzy H-G znajduje się poziom posadowienia podziemnego garażu poniżej 3,58 metrów w głąb ziemi. To zestawienie faktów wskazuje, że fundamenty garażu podziemnego powinny być pobudowane w lustrze wody (0,88cm przy parametrze 2,70m). Natomiast w części opisowej projektu w punkcie 7 podstawowe parametry budynku wskazano -głębokość płyty fundamentowej- 3,41. Organ odwoławczy (oceniając zebrany materiał dowodowy w zakresie powierzchni biologicznie czynnej) poprzestał jedynie na ujawnieniu rozbieżności pomiędzy zatwierdzonym przez organ I instancji projektem zamiennym, a dokumentacją źródłową, zamiast dokonać oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w decyzji uzasadnić swoje stanowisko zgodnie z art. 107 k.p.a. W tej kwestii organ nie uwzględnił materiału dowodowego, złożonego przez skarżących. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w przeważającej części, odniósł się do istoty sprawy, a nie kwestii naruszenia przepisów proceduralnych, co jest równoznaczne z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a. Skarżący nadmienił, że druga wersja projektu zamiennego nadal zawiera liczne błędy i nierzetelności w stosunku do pierwszej wersji, którą organ I instancji wyjął z akt sprawy, podobnie jak dowody związane z bezskutecznym wyłączeniem pracowników organu I instancji. Skala tych nierzetelności nie pozwalała na zatwierdzenie projektu zamiennego. Jego zdaniem inwestor wykonał szereg robót budowlanych w sposób samowolny, które spowodowały, że wymiary obiektu (powierzchnia zabudowy i kubatura) różnią się od tych, które zawarte są w decyzjach o pozwoleniu na budowę oraz w zawiadomieniach o zakończeniu budowy. Organ nie dokonał oceny zebranych materiałów dowodowych, tym samym naruszył art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., które to przepisy miały istotny wpływ na wynik sprawy. 5. W odpowiedzi na sprzeciwy, organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie, jednocześnie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. 6. Tut. Sąd postanowieniem z 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 402/23, działając na podstawie art. 111 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), połączył sprawy o sygnaturach akt VII SA/Wa 401/23 i VII SA/Wa 402/23 do wspólnego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i zarządził dalsze prowadzenie postępowania pod sygn. akt VII SA/Wa 401/23. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z 64a p.p.s.a. w brzmieniu po nowelizacji dokonanej ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Zgodnie z art. 64e p.p.s.a. sąd, rozpoznając sprzeciw od decyzji, kontroluje jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji kasatoryjnej przez organ odwoławczy. W związku z tym poza oceną Sądu pozostają pozostałe zarzuty, o ile zostały zawarte w sprzeciwie. Sprzeciw nie jest środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy decyzji ani prawidłowości zastosowania przez organ drugiej instancji przepisów prawa procesowego, niezwiązanych z podstawami kasatoryjnymi. Sprzeciw jest wyrazem zakwestionowania przez stronę uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, ale jako rozstrzygnięcia właśnie o charakterze kasatoryjnym. Kontrola dokonywana przez sąd administracyjny w ramach tego środka ma więc wyłącznie charakter formalny i polega na kontroli sądowej, czy decyzja kasatoryjna organu drugiej instancji poprawnie została wywiedziona z jednej z podstaw wymienionych w art. 138 § 2 k.p.a. (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt V SA/Po 649/17, CBOSA). Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Rozstrzygnięcie przewidziane w art. 138 § 2 k.p.a. jest określane, jako decyzja kasacyjna, która jest rozstrzygnięciem procesowym. Nie kształtuje ona stosunku materialnoprawnego. Jak już wyżej wskazano, organ administracji publicznej, rozstrzygając sprawę na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wydaje decyzję procesową, a więc taką, w której nie zajmuje stanowiska merytorycznego, czyli nie rozpoznaje sprawy co do jej istoty, a jedynie uchyla nieprawidłową (w ocenie organu odwoławczego) decyzję, przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, z uwagi na dostrzeżone nieprawidłowości lub uchybienia procesowe. Użyte przez ustawodawcę w art. 138 § 2 k.p.a. określenie "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy mający istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" należy rozumieć w taki sposób, że wada postępowania pierwszoinstancyjnego polegająca na nieustaleniu stanu faktycznego sprawy uniemożliwia organowi odwoławczemu merytoryczne rozstrzygnięcie bez naruszenia zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) – nawet przy zastosowaniu uprawnienia tego organu z art. 136 § 1 lub § 2 k.p.a., z uwzględnieniem art. 136 § 4 k.p.a. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sprzeciwy wniesione w tej sprawie nie zasługiwały na uwzględnienie dlatego, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego, oceniane pod kątem wystąpienia wyżej wskazanych przesłanek ustawowych, było prawidłowe. W rozpatrywanej sprawie kluczową kwestią (art. 64e p.p.s.a.) było więc zbadanie przez Sąd poprawności zastosowania przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a. Analiza zaskarżonej sprzeciwami decyzji MWINB jednoznacznie wskazuje, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował dyspozycję art. 138 § 2 k.p.a. MWINB w swej decyzji precyzyjnie wskazał, jakie okoliczności powinien wziąć pod uwagę PINB przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i wyjaśnił w sposób poprawny, dlaczego decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z naruszeniem przepisów postępowania (z ich wymienieniem), a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Nie budzi wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że wskazane w zaskarżonej decyzji wady postepowania organu I instancji nie były możliwe do usunięcia przez organ odwoławczy przy zastosowaniu art. 136 § 1 k.p.a., gdyż dotyczyły okoliczności mających decydujące znaczenie dla subsumpcji prawnej i treści rozstrzygnięcia sprawy. Gdyby organ II instancji we własnym zakresie przeprowadził postepowanie dowodowe co do okoliczności niezbadanych przez PINB (a wymienionych w decyzji MWINB), to rzeczywiście działałby, jak organ I instancji, naruszając art. 15 k.p.a. Jak trafnie wyjaśnił MWINB, z hipotezy art. 51 ust. 4 Pr. bud. wynika obowiązek organu pierwszoinstancyjnego dokonania kontroli projektu budowlanego zamiennego, w aspekcie wymagań zawartych w art. 35 ust. 1 Pr. bud. Kontrola taka – a raczej jej wynik – musi być uwzględniona w treści decyzji pierwszoinstancyjnej zarówno w uzasadnieniu faktycznym, jak i prawnym. Skoro PINB nie przeanalizował w sposób prawidłowy i wyczerpujący faktycznej i prawnej zgodności zatwierdzanego projektu zamiennego z odpowiednimi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...], zatwierdzonego uchwałą Rady m. st. Warszawy Nr LXXXIV/2865/2006 z 26 października 2006 r. – przywołanymi w zaskarżonej decyzji – to niewątpliwie uchybił obowiązkom przewidzianym w art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy w myśl art. 51 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 Pr. bud. Co więcej, takie uchybienie powodowało, że niemożliwym było uzasadnienie przez PINB decyzji w sposób wymagany art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. Niezależnie od nieuwzględnienia przez PINB przy ocenie projektu budowlanego zamiennego ww. prawa miejscowego, zasadnie wyjaśnił MWINB, że organ ten nie dokonał rozstrzygnięcia w sposób uwzględniający wymogi obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ odwoławczy nie tylko przywołał te paragrafy ww. rozporządzenia, które powinny zostać uwzględnione przez PINB w tej sprawie, ale również wyjaśnił, czemu miały one znaczenie dla rozstrzygnięcia. Dotyczy to zarówno przyjętego w projekcie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, ocenianego pod względem wymagań z rozporządzenia wykonawczego, ale także ujętych w planie miejscowym, jak i kwestii naruszenia naturalnego spływu wód ze szkodą dla gruntów sąsiednich. W tym ostatnim wypadku, zasadnie wyjaśnił MWINB, że wobec istotnych wątpliwości występujących w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, niezbędnym byłoby uzupełnienie projektu zagospodarowania działki o graficzne przedstawienie profilu terenu i procentowych spadków na całej długości działki nr ewid. [...] od strony działki nr ewid. [...], gdyż w przedstawionym projekcie zagospodarowania terenu przedstawiono wprawdzie procentowy spadek w kierunku od działki nr ewid. [...], ale wyłącznie w jej północnej, utwardzonej części. Te wątpliwości nie były możliwe do wyjaśnienia w drodze oświadczeń inwestora, gdyż nie jest on autorem projektu budowlanego zamiennego, a doprecyzowanie projektu jest zadaniem projektanta. W ocenie tut. Sądu prawidłowo i szczegółowo wskazał MWINB na niewyjaśnione przez PINB, a istotne dla dopuszczalności potencjalnego zatwierdzenia projektu zamiennego, nieścisłości co do wysokości przedmiotowego budynku, ilości miejsc postojowych (w kontekście wymagań planu miejscowego) i wątpliwości dotyczących kwestii przekroczenia przez budynek mieszkalny obowiązującej linii zabudowy. Rzeczywiście, trafnie wyjaśnił MWINB, że w tym ostatnim wypadku w celu usunięcia wątpliwości koniecznym byłoby uzupełnienie przez projektanta projektu zagospodarowania działki przez graficzne naniesienie tejże obowiązującej linii zabudowy. Pomimo tego, że powyższe ustalenia MWINB były wystarczające do zastosowania przez ten organ art. 138 § 2 k.p.a., to na podkreślenie zasługuje również, że organ odwoławczy bardzo szczegółowo odniósł się także i do zarzutów, podnoszonych przez skarżących w odwołaniach od decyzji PINB. Tym samym, organ odwoławczy - zgodnie z art. 8 § 1 k.p.a. - zakończył postępowanie drugoinstancyjne w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania i wyjaśnił stronom zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy (art. 11 k.p.a.). Dokonana powyżej przez tut. Sąd formalnoprawna (art. 64e p.p.s.a.) ocena prawna prawidłowości zaskarżonej decyzji kasatoryjnej – a więc co do zaistnienia przesłanek zastosowania przez MWINB art. 138 § 2 k.p.a. - powoduje, że zbędna staje się w tym etapie postępowania sądowa ocena podnoszonych w sprzeciwach przez skarżących kwestii merytorycznych (materialnoprawnych). Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd administracyjny ocenia bowiem jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., zaś wszelkie inne kwestie materialnoprawne będą przedmiotem ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy przez PINB i strony mogą przed tym organem podnosić je ponownie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151a § 2 w zw. z art. 64e p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.