VII SA/Wa 370/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 września 2020 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz D. W. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając w oparciu o art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. 2018 poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania D.W., utrzymało w mocy decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO w [...] wskazało, że decyzją z dnia [...]sierpnia 2019 r. działający w pierwszej instancji [...] ustalił w stosunku do D. W. i [...]. wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] o nr rej. [...] na kwotę [...] zł. Od decyzji [...] D. W. złożył odwołanie. W odwołaniu podniósł, że podstawa naliczenia kosztów za wydaną dyspozycję usunięcia pojazdu była przedmiotem postępowania zainicjowanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich, a także, że wydanie dyspozycji nie spowodowało powstania kosztów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ wskazał, że zgodnie z art. 130a ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1990) pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu, a także w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu utrudniającym ruch tj. w bramie. Z kolei art. 130a ust. 2a ustawy stanowi, iż od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli jednak wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany solidarnie właściciel oraz współwłaściciel pojazdu. Powyższy obowiązek rozszerza się również na użytkownika pojazdu. Organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie pomimo, iż od usunięcia pojazdu odstąpiono na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym, to należy mieć na względzie zdanie drugie powołanego ust. 2a, stanowiące, iż właściciel pojazdu jest obowiązany do pokrycia kosztów spowodowanych wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. Koszty takie wystąpiły w związku z wezwaniem holownika. Skarżąca strona jako użytkownik pojazdu winna więc ponieść koszty rozpoczętej procedury usuwania pojazdu, gdyż te bezspornie zaistniały. Organ wskazał, że wysokość kosztów koniecznych do poniesienia przez stronę w świetle art. 130a ust. 2a Prawa o ruchu drogowym wynika z uchwały Rady [...] (załącznik nr 2 do uchwały) w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu. Wysokość kosztów, o których mowa w art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym, jest ustalana corocznie i nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu. Na rok 2016 uchwalono maksymalną stawkę kwotową opłaty za usunięcie pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t w wysokości [...] zł, a wysokość kosztów odstąpienia od usunięcia pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t w wysokości [...] zł. Pojazd strony nie przekracza masy całkowitej 3,5 t, zdaniem organu odwoławczego prawidłowo ustalono więc w skarżonej decyzji wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu na kwotę [...] zł. Organ odwoławczy stwierdził, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bezspornie, iż powstały koszty związane z wydaniem przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej [...] dyspozycji usunięcia pojazdu użytkowanego przez skarżącą stronę. Dyspozycja taka została wydana w dniu [...] lipca 2016 r. o godzinie 11.50 i znajduje się w aktach sprawy organu pierwszej instancji. Z dokumentacji sprawy wynika, że holownik przyjął zgłoszenie pojazdu [...]o nr rej. [...]dnia 8 lipca 2016 r. Notatka urzędowa oraz dokument dyspozycji potwierdzają, że interwencja dotyczyła pojazdu marki [...] o nr rej. [...]. Z dokumentu dyspozycji wynika, że od holowania odstąpiono o godzinie 12.00, tj. 10 minut po wydaniu dyspozycji holowania. Powyższe koresponduje z zestawieniem będącym załącznikiem do Faktury Vat, gdzie jako koszt cząstkowy w pozycji numer 46 wskazany jest pojazd [...] o nr rej. [...], a kwota interwencji to [...] zł. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że relewantną dla sprawy okolicznością jest samo wyruszenie pojazdu holującego, co wygeneruje pierwsze koszty. Powyższe pozwala zarządcy drogi zastosować stawkę "ryczałtową" określoną w uchwale rady gminy. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające i wyczerpująco zgromadził materiał dowodowy pod kątem zasadności obciążenia strony kosztami za wydanie dyspozycji odholowania pojazdu, czyniąc w tym zakresie zadość art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Przedmiotowe koszty w świetle zarówno ustawy Prawo o ruchu drogowym, jak i uchwały Rady [...], nie odnoszą się do wysokości kosztów rzeczywiście poniesionych w konkretnej sprawie, a przeciwnie - zostały w przedmiotowej uchwale doprecyzowane stałą stawką i konieczność ich poniesienia uzależniona jest jedynie od powstania kosztów w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. Organ podkreślił, że dla zasadności obciążenia strony kosztami powstałymi w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu miarodajny jest jedynie fakt popełnienia wykroczenia polegającego na parkowaniu w miejscu obowiązywania znaków B-36 i T-24, fakt wydania dyspozycji usunięcia pojazdu przez uprawnionego funkcjonariusza oraz fakt powstania kosztów w związku z interwencją. Z notatki urzędowej oraz z dyspozycji wynika, że samochód marki[...] o nr rej. [...] był zaparkowany w miejscu uzasadniającym wydanie dyspozycji. Organ wskazał, że dla zasadności wydania decyzji nie ma znaczenia fakt, że pojazd nie został odholowany, bowiem pomimo braku usunięcia pojazdu doszło do powstania kosztów związanych z jego usunięciem, gdyż holownik został zadysponowany, co wynika bezpośrednio z dokumentów zgromadzonych w sprawie. Z dokumentacji wynika, że w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu powstały koszty. Powyższy koszt został w aktach sprawy udokumentowany za pomocą zbiorczej faktury VAT, której integralną częścią jest załącznik wskazujący na poszczególne elementy składające się na całość należności. W pozycji nr 46 ww. załącznika wyszczególniony jest pojazd marki [...] o nr rej. [...] . Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ wskazał, że fakt samego przyjęcia zgłoszenia związanego z wydaniem dyspozycji usunięcia w związku z wadliwym parkowaniem określonego pojazdu obciąża właściciela lub użytkownika tego określonego pojazdu. Koszt interwencji jest związany z określonym pojazdem i nie może zostać scedowany na kolejnego właściciela lub użytkownika tylko dlatego, że holownik został odwołany. Po odwołaniu holownik nalicza określony koszt "od początku", tj. stosując początkową taryfę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że zaskarżona decyzja Prezydenta [...] odpowiada prawu i przesądziło o jej utrzymaniu w mocy. D.W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. znak [...], zarzucając: - naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 130a ust. 2a, ust. 6 i ust. 6a ustawy Prawo o ruchu drogowym, w zw. z § 2 oraz załącznikiem nr 2 do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2016 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2016 r. poz. 336), poprzez jego zastosowanie pomimo stwierdzenia nieważności ww. uchwały nr [...] w zakresie § 2 wraz z załącznikiem nr 2 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1063/17, - naruszenie art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która została wydana na podstawie uchwały nr [...] , której nieważność została stwierdzona wyrokiem WSA w Warszawie. Skarżący podkreślił, że powołana w decyzji z dnia[...] sierpnia 2019 r. nr [...] podstawa ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem w 2016 r. dyspozycji usunięcia pojazdu, tj. uchwała nr [...] , była przedmiotem postępowania toczącego się ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...] w sprawie pod sygnaturą VII SA/Wa 1063/17. Wyrokiem z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1063/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżanej uchwały w zakresie § 1 wraz z załącznikiem nr 1, § 2 wraz z załącznikiem nr 2 oraz § 5 ustęp 2. Zdaniem skarżącego Zarząd Dróg Miejskich ustalając wysokość kosztów na podstawie § 2 uchwały nr [...] oraz załącznika nr 2 do niej, pomimo stwierdzenia ich nieważności przez WSA w [...], dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Skarżący zwrócił też uwagę na argumenty podane w ustnych motywach wyroku WSA w Warszawie. Sąd stwierdził, iż Rada [...] podejmując uchwałę nie poczyniła ustaleń w zakresie kosztów usuwania pojazdów i przechowywania ich na parkingach na terenie miasta [...], a ponadto wzięty pod uwagę przez Radę [...] warunek fiskalny nastąpił z przekroczeniem uprawnień wynikających z art. 130a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym, stanowiącym podstawę do wydania przedmiotowej uchwały. Skarżący podkreślił, że organ nie odniósł się do nieważności uchwały, na podstawie której organ I instancji określił opłatę ryczałtową w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenie wysokości opłaty w oparciu o akt prawa, który został uznany za nieważny. Ponadto organ nie odniósł się do dysproporcji pomiędzy kwotą do zapłaty wynikającą z załączonej do akt sprawy faktury nr [...]oraz załączonego do niej załącznika, w którym pod pozycją 46, przy samochodzie skarżącego wskazano kwotę[...] zł, a kwotą kosztów ustalonych przez Zarząd Dróg Miejskich w decyzji na [...] zł. Organ nie odniósł się do kwestii, czy Zarząd Dróg Miejskich prawidłowo określił wysokość kosztów, które rzeczywiście powstały w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, tym samym naruszył zasadę kontroli instancyjnej wynikającą z przepisu art. 138 § 1 k.p.a. Organ nie przeprowadził w tym zakresie stosownego postępowania wyjaśniającego, które było konieczne z uwagi na fakt, iż uchwała na podstawie której określono wysokość kosztów, była nieważna. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja SKO w [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., którą utrzymana w mocy została decyzja Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2019 r. o ustaleniu wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] na kwotę[...] złotych - wydana na podstawie art. 130a ust. 2a, ust. 10h, ust. 10j oraz ust. 6 i 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2018 r. poz. 1990 ze zm.) oraz załącznika nr 2 do uchwały Rady [...] z 26 listopada 2015 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2016 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2016 r. poz. 336). Do zapłaty kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu zobowiązani zostali solidarnie D.W. oraz [...]. z siedzibą w [...], jako właściciel pojazdu. Zgodnie z treścią art. 130a ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. Jednocześnie przepis art. 130a ust. 2a ww. ustawy przewiduje, że od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis art. 130a ust. 10i Prawa o ruchu drogowym, który stosuje się odpowiednio, stanowi, że jeżeli w chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, osoba ta jest zobowiązana solidarnie do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 10h. Ten ostatni przepis wskazuje natomiast, że koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. W myśl art. 130a ust. 6 Prawa o ruchu drogowym, rada powiatu, biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-2, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a (tj. kosztów powstałych w związku wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, pomimo odstąpienia od tej czynności). Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, strażnik miejski w dniu[...] lipca 2016 r., na podstawie art. 130a ust. 1 ww. ustawy, wydał dyspozycję usunięcia pojazdu marki [...]nr rej. [...] z ulicy [...] w [...], z powodu niezastosowania się do znaku B-36 z tabliczką T-24 i pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. W trakcie czynności usuwania pojazdu do strażnika zgłosił się kierujący pojazdem D. W., w związku z czym na podstawie art. 130a ust. 2a Prawa o ruchu drogowym odstąpiono od usunięcia pojazdu. Z dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...] wystawionej przez strażnika miejskiego wynika, że została ona wydana w dniu [...]lipca 2016 r. o godzinie 11.50, a od holowania odstąpiono o godzinie 12.00. Wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu strony spowodowało wyjazd holownika, a dopiero po tym fakcie wydano dyspozycję odstąpienia od usunięcia pojazdu. W aktach sprawy znajduje się faktura VAT z załącznikiem, w którym jako koszt cząstkowy w pozycji numer 46 wskazany jest pojazd [...] o nr rej. [...], a kwota interwencji to [...] zł. Stosując powołane wyżej przepisy organy orzekające w sprawie zgodnie przyjęły, że dyspozycja usunięcia pojazdu z dnia [...] lipca 2016 r., następnie cofnięta, wygenerowała koszty. W tym też kontekście Sąd nie stwierdził nieprawidłowości i uznał poczynione w sprawie ustalenia za prawidłowe. Zgromadzone dowody wskazują na to, że pomimo odstąpienia od usunięcia przedmiotowego pojazdu wydanie dyspozycji jego usunięcia niewątpliwie spowodowało w tym przypadku powstanie kosztów związanych z wyjazdem holownika, który od wydania dyspozycji usunięcia pojazdu do momentu jej cofnięcia przejechał dystans 1,20 km (jak wynika z raportu drogowego szczegółowego z 8 lipca 2016 r., od godz. 11:51 do 12:00). Zostały zatem spełnione przesłanki wydania decyzji na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieustalenia przez organ wysokości rzeczywiście powstałych kosztów i ustalenia kosztów na kwotę[...] zł, mimo że z faktury VAT wynika kwota [...] zł, zauważyć trzeba, że ustawodawca ustanowił mechanizm ustalania opłat za usunięcie pojazdów nieuzależniony od faktycznej wysokości kosztów w konkretnym przypadku. W świetle powołanych przepisów organ orzekając na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy nie ma możliwości miarkowania wysokości kosztów. Jeżeli wydana dyspozycja usunięcia pojazdu spowodowała powstanie kosztów (bez względu na ich realną wysokość), organ może zobowiązać właściciela pojazdu do ich pokrycia w wysokości ustalonej ryczałtowo przez radę powiatu w drodze uchwały. W myśl bowiem art. 130a ust. 6 omawianej ustawy, wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a (powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu) ustala corocznie rada powiatu w drodze uchwały. Wysokość kosztów ustalanych w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 130a ust. 2a jest zatem niezależna od okoliczności faktycznych oraz od wysokości faktycznie powstałych kosztów i ich charakteru (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 17 maja 2019 r. sygn. I OSK 1971/17, z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. I OSK 2644/14). Nie są zatem trafne zarzuty skarżącego zmierzające do wykazania, że organ powinien ustalić faktycznie poniesione koszty związane z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. Powodem uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji SKO w [...] jest natomiast druga z podnoszonych przez skarżącego okoliczności. Jak już wskazano, w myśl art. 130a ust. 6 omawianej ustawy, wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu, ustala corocznie rada powiatu w drodze uchwały. W decyzji Prezydenta [...] wydanej w niniejszej sprawie, ustalając wysokość kosztów na kwotę 239 zł powołano się na załącznik nr 2 do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2016 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2016 r., poz. 336), który określił wysokość kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu, którego dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 t, na kwotę [...] zł. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma okoliczność, że uchwała powyższa była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1063/17, w wyniku rozpoznania skargi Rzecznika Praw Obywatelskich stwierdził nieważność ww. uchwały Rady [...]nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadkach odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2016, w zakresie § 1 wraz z załącznikiem nr 1, § 2 wraz z załącznikiem nr 2 oraz § 5 ustęp 2. Stwierdzając nieważność ww. uchwały Sąd wskazał, że Rada [...] nie poczyniła ustaleń w zakresie kosztów usuwania pojazdów z drogi i przechowywania ich na parkingach strzeżonych na terenie[...], a wyznaczając stawki opłat kierowała się kryterium fiskalnym. W uchwale przyjęto stawki opłat na maksymalnym poziomie dopuszczalnych przez prawo stawek, określonych w obwieszczeniu Ministra Finansów, z pominięciem jakichkolwiek argumentów, które uzasadniają przyjęcie takiego rozwiązania. Sąd zauważył przy tym, że uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia 12 stycznia 2016 r., przy czym z treści § 5 ust. 2 uchwały wynika, że wchodzi ona w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Tym samym w uchwale zamieszczona została norma nakazująca stosowanie przepisów uchwały do zdarzeń, które miały miejsce przed jej ogłoszeniem, będącym warunkiem wejścia w życie aktu normatywnego, doszło zatem do naruszenia zasady zakazu działania prawa wstecz. Uchwała nr [...] stanowiła podstawę prawną decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją SKO w [...], w zakresie określenia kwoty kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, jaką skarżący został obciążony. Zauważyć przy tym trzeba, że organy do kwestii stwierdzenia nieważności ww. uchwały nie odniosły się w jakimkolwiek zakresie. W szczególności kwestia ta została całkowicie pominięta w uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO w [...], mimo że zasadniczy zarzut odwołania odnosił się do wydania decyzji organu I instancji na podstawie uchwały nr [...] , której nieważność została stwierdzona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia[...] marca 2018 r. Wyrok ten na dzień wydania zaskarżonej decyzji był wprawdzie nieprawomocny, jednakże wyrokiem z dnia [...] lutego 2020 r. sygn. akt I OSK 2089/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku i okoliczność ta nie mogła pozostać bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W dniu [...]lutego 2020 r. uprawomocnił się zatem wyrok WSA w Warszawie unieważniający m.in. § 2 i załącznik nr 2 do ww. uchwały, z których to wynikała orzeczona w sprawie kwota obciążająca skarżącego. Wyrok sądu administracyjnego stwierdzający nieważność określonego przepisu uchwały rady powiatu działa z mocą wsteczną (ex tunc). W konsekwencji ww. wyroku NSA w dacie wydanych decyzji brak było podstawy prawnej ustalenia kosztów w niniejszej sprawie w ww. wysokości, tj. wynoszącej [...] zł, co skutkować musiało uwzględnieniem skargi. Z tych przyczyn Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO w [...]. Orzekając ponownie w sprawie organ odwoławczy zobowiązany będzie wziąć pod uwagę ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] lutego 2020 r. sygn. akt I OSK 2089/18 i rozważyć zasadność uchylenia decyzji Prezydenta[...]i umorzenia postępowania na zasadzie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy, a także § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).