VII SA/Wa 351/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi K. B. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.

K. B. (dalej: ,,skarżąca’’), pismem z dnia 28 grudnia 2017 r., wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza. Do skargi skarżąca dołączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały ze względu na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że "trudnym do odwrócenia skutkiem będzie powołanie komisji, której dalsze działania są przewidywalne, wobec ostrzeżeń, jakie dotychczas usłyszała". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: ,,P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji, pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy natomiast rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 czerwca 2014 r. II OZ 562/14 LEX nr 1470079, z dnia 15 maja 2014 r. II FZ 468/14 LEX nr 1467648, z dnia 14 maja 2014 r. I OZ 366/14 LEX nr 1459942, z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 322/13 LEX nr 1320757). Jednocześnie należy podkreślić, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. II FZ 763/14 LEX nr 1470059, z dnia 28 maja 2014 r. II FZ 649/14 LEX nr 1465288, z dnia 28 marca 2011 r. I FSK 402/11 LEX nr 783591, z dnia 8 maja 2013 r. I GZ 145/13 LEX nr 1318698). Zauważyć wobec tego należy, że zaskarżona uchwała, której przedmiotem jest powołanie komisji w sprawie orzekania o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza nie może bezpośrednio prowadzić do powstania negatywnych dla skarżącej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 ustawy. Takie skutki mogłaby wywołać dopiero uchwała w przedmiocie orzeczenia o niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. W tym miejscu należy podkreślić, że ewentualna uchwała w przedmiocie orzeczenia o niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych może być przez stronę kwestionowana w drodze odwołania, a wydana po rozpoznaniu odwołania uchwała Naczelnej Rady Lekarskiej może stanowić przedmiot skargi do sądu, jak również wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek skarżącej nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Nie można bowiem przyjąć, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały narażał skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie wskazać należy, że brak wstrzymania wykonania aktu administracyjnego nie prowadzi do bezprzedmiotowości skargi. Po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiot zaskarżenia nadal istnieje, zaś Sąd wydając orzeczenie ocenia, czy postępowanie organu było zgodne z prawem. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.