VII SA/Wa 319/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska. (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [....] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu M. P. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych).

Skarżący – M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [....] z dnia [....] grudnia 2016 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Pismem z dnia [....] października 2017 r. skarżący cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie pismem z dnia [....]października 2017 r. skarżący skutecznie cofnął skargę. Nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, wskazane w art. 60 p.p.s.a. zatem Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie sądowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł na rzecz skarżącego postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.