VII SA/Wa 318/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S.A. z siedzibą w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić W.S. A. z siedzibą w W. 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

W.S. A. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "[...]KWPSP") z [...] grudnia 2020 r., znak: [...], odmawiającej zmiany własnej decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2018 r., znak [...], w części dot. terminu obowiązku zawartego w pkt 1 decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], zmienionej decyzją [...]KWPSP z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...], zmienionej decyzją [...]KWPSP z dnia [...] maja 2017 r., znak [...], zmienionej decyzją [...]KWPSP z dnia [...] listopada 2018 r., znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając pod tym kątem dopuszczalność wniesionej przez skarżącą skargi na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z [...] grudnia 2020 r., Sąd zauważa, że jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), została ona bowiem wniesiona na decyzję wydaną w sprawie przez organ I instancji, wobec czego strona, zaskarżając tenże akt, nie wyczerpała toku instancji. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W tym kontekście należy zauważyć, że przedmiotem skargi została objęta decyzja [...]KWPSP z [...] grudnia 2020 r., którą organ po rozpoznaniu wniosku skarżącej o zmianę decyzji administracyjnej, działając na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), dalej: k.p.a., w zw. z art. 11a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1123), jako organ I instancji odmówił zmiany własnej decyzji w żądanym zakresie. Od powyższej decyzji, stosownie do art. 127 § 1 i 2 k.p.a., przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia, którym jest Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej. Błędne pouczenie strony o prawie do wniesienia skargi na decyzję z 11 grudnia 2020 r. wynikające ze stwierdzenia, że decyzja jest ostateczna i stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mogło prowadzić do zakończenia administracyjnego toku instancji w sprawie i spowodowania, że ww. akt będzie mógł zostać w konsekwencji objęty kontrolą sądową. Niezachowanie warunku wyczerpania środków zaskarżenia ma charakter obiektywny i pozostaje niezależne od wadliwego działania organu administracji publicznej. Na marginesie poczynionych uwag Sąd zauważa, że stosownie do art. 111 § 1 k.p.a. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji strona może zażądać sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia co do prawa odwołania lub wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jakkolwiek sprostowania takiego może również dokonać organ z urzędu (art. 111 § 2 k.p.a.), to niedostrzeżenie przez [...]KWPSP oczywiście błędnego pouczenia zamieszczonego w decyzji z [...] grudnia 2020 r. nie powinno było prowadzić do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd wskazuje jednocześnie na art. 112 k.p.a., zgodnie z którym błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że skarga jest niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił ją. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.