VII SA/Wa 3/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 20 kwietnia 2017 r.

T. C. w dniu 28 lutego 2017 r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Opisując swój stan majątkowy wymienił mieszkanie zakładowe wymagające kapitalnego remontu, działkę leśną nr [...] o powierzchni 700 m2 oraz działkę nr [...]. Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 963 zł miesięcznie, zwrócił też uwagę, że pomaga córce po przebytej chorobie nerek. Wskazał, że ma do spłacenia 3900 zł kredytu. Pismem z dnia 10 marca 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia danych przedstawionych w złożonym wniosku. T. C. udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie pismem z 20 marca 2017 r. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, uznając, że na podstawie udzielonych przez skarżącego w złożonym wniosku oraz w piśmie z dnia 20 marca 2017 r. informacji nie jest możliwe ustalenie jego rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych. Od powyższego postanowienia T. C. złożył sprzeciw. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu, utrzymał w mocy postanowienie z 20 kwietnia 2017 r. T. C. w piśmie z 13 sierpnia 2017 r. zawarł kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie składając w dniu 5 września 2017 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zwrócił się ponadto o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zauważyć przede wszystkim trzeba, że kolejny wniosek T. C. o przyznanie prawa pomocy należy traktować jako wniosek o zmianę postanowienia z 20 kwietnia 2017 r. w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zatem zmienione, musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy (stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych), które stanowiły podstawę wcześniejszego orzeczenia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy może być zatem uwzględniony wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy. Zauważyć wobec tego trzeba, że w kolejnym wniosku (z dnia 5 września 2017 r.) T. C. opisując swój stan majątkowy powołał się na dane zawarte w poprzednim wniosku. Podobnie w rubryce dotyczącej dochodów wpisał cyt.: "jak podano w poprzednim wniosku". Skarżący wskazał ponadto, że ma do spłacenia ok. 5000 zł kredytu. Dokonując oceny wniosku T. C. stwierdzić zatem trzeba, że skarżący nie wykazał takich okoliczności, które wskazywałyby, że w okresie pomiędzy złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 28 lutego 2017 r., a wnioskiem z dnia 5 września 2017 r., nastąpiło istotne pogorszenie jego sytuacji finansowej. Brak jest więc podstaw do zmiany postanowienia z dnia 20 kwietnia 2017 r., którym odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 165 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.