VII SA/Wa 2997/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia WSA Iwona Ścieszka asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Centralnego Portu Komunikacyjnego sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie z dnia 1 października 2025 r. nr: RUD.64.650.2025/POO/2025 w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Centralnego Portu Komunikacyjnego sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na rzecz M K. kwotę 100 (sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie. Pełnomocnik Zarządu Centralnego Portu Komunikacyjnego sp. z o.o. (dalej: "CPK") zaskarżonym postanowieniem z 1 października 2025 r. Nr RUD.64.650.2025/POO/2025 na podstawie art. 106 § 5 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), art. 53 ust. 4 pkt 16 i ust. 5 oraz art. 60 ust. 1 i art. 64 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: "u.p.z.p."), w zw. z art. 59 ustawy z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw i art. 1 pkt 1, art. 2 pkt 4 i pkt 10 oraz art. 120a ustawy z 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (dalej: "u.cpk)", oraz pkt I. Lp. 6 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 26 stycznia 2021 r. w sprawie wykazu Inwestycji Towarzyszących w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 225 i z 2023 r. poz. 389\), dalej: "r.it."), po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy [...] z [...]września 2025 r. w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na dz. nr ew. [...]w miejscowości [...], gm. [...], w zakresie dotyczącym lokalizacji Inwestycji Towarzyszących, o którym mowa w u.cpk. Pełnomocnik wyjaśnił, że 18 września 2025 r. do Spółki Celowej wpłynął wniosek Wójta Gminy [...] w sprawie uzgodnienia ww. projektu decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 16 i ust. 5 oraz art. 60 ust. 1 u.p.z.p. Spółce Celowej przysługuje uprawnienie do wyrażania stanowiska w drodze postanowienia uzgadniającego w stosunku do projektów decyzji o warunkach zabudowy w zakresie dotyczącym lokalizacji Inwestycji Towarzyszącej. W związku z powyższym, projekt decyzji o warunkach zabudowy będący przedmiotem niniejszego postanowienia, wymaga uzgodnienia ze Spółką Celową. Z art. 53 ust. 5 w zw. z art. 60 ust. 1 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wynika, że takiego uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., z tym, że środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie inwestorowi. Stosownie zaś do art. 106 § 4 k.p.a. organ obowiązany do zajęcia stanowiska (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie) może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. W myśl art. 2 pkt 4 u.cpk Inwestycjami Towarzyszącymi są inwestycje celu publicznego określone w rozporządzeniu Rady Ministrów wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 118 u.cpk. Na podstawie ww. delegacji ustawowej zostało wydane r.it., które w załączniku, w pkt I. Lp. 6, wskazało Inwestycję Towarzyszącą w postaci kolejowego Ciągu nr [...]. Zgodnie z Programem CPK w rozumieniu art. 2 pkt 7 u.cpk, to jest "Programem inwestycyjnym Centralny Port Komunikacyjny. Etap II 2024 - 2032", przyjętym uchwałą Rady Ministrów nr 201 z 24 października 2023 r. (M.P 2023 r. poz. 1258), zmienionym uchwałą Rady Ministrów nr 166 z 31 grudnia 2024 r. (M.P. z 2025 r. poz. 29), elementem kolejowego Ciągu nr [...] są planowane linie kolejowe nr [...] i [...]na ode. [...]- [...] (str. 27 Programu CPK). 31 lipca 2025 r. Spółka Celowa złożyła wniosek do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112,1881 i 1940) dla ww. linii kolejowych. Działka nr ewid. [...]w miejscowości [...], gm. [...], znajduje się w granicach terenu objętego ww. wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w związku z czym zastosowanie ma art. 120a u.cpk zgodnie z którym w przypadku złożenia przez Inwestora wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej Inwestycji Towarzyszącej prowadzone postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, które dotyczą chociażby w części nieruchomości objętej którymkolwiek z wariantów zawartych we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zawiesza się do czasu wydania prawomocnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub decyzji o umorzeniu postępowania. Zgodnie zaś z art. 16 § 1 i 3 k.p.a. decyzjami prawomocnymi są decyzje ostateczne, których nie można zaskarżyć do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach, a decyzjami ostatecznymi są decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem więc organu, Wójt Gminy [...]powinien był zawiesić postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na dz. nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...], do czasu wydania prawomocnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej ww. Inwestycji Towarzyszącej lub decyzji o umorzeniu postępowania w tej sprawie, tzn. nie powinien w tym czasie prowadzić postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w tym również występować na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 16 i ust. 5 w zw. z art. 60 ust. 1 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p. o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla ww. działki. Dlatego też rozpatrując sprawę uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 16 u.p.z.p., Spółka Celowa wydając niniejsze postanowienie dostosowała się do dyspozycji art. 120a u.cpk, który to przepis nie znajduje wyjątków czy odstępstw. Z tym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc pismem datowanym na 5 listopada 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu: "1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: przepisu art. 53 ust. 4 pkt 16 oraz ust 5 oraz art. 60 ust. 1 oraz art. 64 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, nadużycie i w konsekwencji odmowę uzgodnienia dla inwestycji na dz. nr ew. [...] w miejscowości [...] , gmina [...] 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: przepisu art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego polegającego na niewyważeniu interesu publicznego związanego z rzekomym naruszeniem środowiska a słusznym interesem prywatnym, a w konsekwencji odmowę uzgodnienia dla inwestycji na dz. nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...] 3. obrazę przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 k.p.a., w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie i nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy poprzez niewzięcie pod uwagę charakteru oraz sposobu użytkowania działek sąsiednich, a tym samym nie zebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego". Skarżąca wniosła "o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Centralny Port Komunikacyjny Sp. z o. o." oraz zasadzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podkreślił., że zastosowanie art. 53 ust. 4 pkt 16 i ust 5 oraz art. 60 ust 1 u.p.z.p w przedmiotowej sprawie należy uznać, za zdecydowane nadużycie tego prawa w stosunku do decyzji o warunkach zabudowy będących przedmiotem niniejszego postanowienia. Spółka Celowa w uzasadnieniu postanowienia wskazuje, iż działka nr ew. [...]w miejscowości [...], Gmina [...]znajduje się w granicach terenu objętego wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowych uwarunkowaniach w związku z zastosowaniem art. 120 u. cpk zgodnie z którym w przypadku złożenia przez inwestora wniosku o wydanie decyzji środowiskowych zawiesza się do czasu wydania prawomocnych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub decyzji o umorzeniu postępowania. Stanowisko Spółki Celowej zgodnie z którą Wójt Gminy [...] powinien zawiesić postępowanie w sprawie wydania prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy jest błędne. Należy bowiem wskazać, iż nie ma żadnych przeciwwskazań do tego aby wydać decyzję o warunkach zabudowy na działce ew. [...] w miejscowości [...], zwłaszcza biorąc pod uwagę, że w sąsiedztwie znajdują się już budynki mieszkalne, jak też wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie narusza w żaden sposób przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę datowanej na 4 grudnia 2025 r. profesjonalny pełnomocnik CPK, domagając się oddalenia skargi, wyjaśnił, że planowana inwestycja jest kolizyjna z planowaną linią kolejową na ode. [...]- [...] , która stanowi Inwestycję Towarzysząca w rozumieniu art. 2 pkt 4 u.cpk. Zgodnie z art. 2 pkt 4 u.cpk Inwestycjami Towarzyszącymi są inwestycje celu publicznego określone w rozporządzeniu Rady Ministrów wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 118 u.cpk. Na podstawie art. 118 u.cpk wydane zostało rozporządzenie Rady Ministrów z 26 stycznia 2021 r. w sprawie wykazu Inwestycji Towarzyszących w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 225 i z 2023 r. poz. 389), które zostało zastąpione przez rozporządzenie Rady Ministrów z 29 września 2025 r. w sprawie Inwestycji Towarzyszących w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1320). W obu tych rozporządzeniach, w załączniku, w pkt I. Lp. 6, wskazana została Inwestycja Towarzysząca w postaci przebiegu ciągu linii kolejowej: Centralny Port komunikacyjny - [...] - [...]- [...]- [...]/ [...]/ [...]- [...], dalej: "Ciąg nr [...]". Zgodnie z Programem CPK w rozumieniu art. 2 pkt 7 u.cpk, to jest "Programem inwestycyjnym Centralny Port Komunikacyjny. Etap II. 2024 - 2032", przyjętym uchwałą Rady Ministrów nr 201 z 24 października 2023 r. (M.P. 2023 r. poz. 1258), zmienionym uchwałą Rady Ministrów nr 166 z 31 grudnia 2024 r. (M.P. z 2025 r. poz. 29), elementem ww. Ciągu nr [...] są planowane linie kolejowe nr [...] i [...]na ode. [...]- [...] (str. 27 Programu CPK). 31 lipca 2025 r. Spółka Celowa złożyła wniosek do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko dla ww. linii kolejowych. Działka nr ew. [...]w miejscowości [...], gm. [...], znajduje się w granicach terenu objętego ww. wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w związku z powyższym do sprawy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych na dz. nr ew. [...]w miejscowości [...], gm. [...], w dacie wydania zaskarżonego postanowienia miał zastosowanie art. 120a u.cpk W związku z powyższym Spółka Celowa, rozpatrując ww. wniosek Wójta Gminy [...]z dnia 17 września 2025 r. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy stwierdziła, że planowana inwestycja jest kolizyjna z ww. Inwestycją Towarzyszącą, a Wójt Gminy [...]obowiązany jest zawiesić postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, do czasu wydania prawomocnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej ww. Inwestycji Towarzyszącej lub decyzji o umorzeniu postępowania w tej sprawie, tzn. nie powinien w tym czasie prowadzić postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w tym również występować na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 16 i ust. 5 w zw. z art. 60 ust. 1 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p., o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla ww. działki. W przypadku, gdy Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyda decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. linii kolejowej ode. [...]- [...], w której ustali środowiskowe uwarunkowania dla wybranego wariantu Inwestycji Towarzyszącej, obejmującego choćby w części ww. działkę nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...], to istnieje poważne ryzyko, że ww. działka zostanie wywłaszczona, jak również - w zależności od przebiegu linii kolejowej - zostanie objęta zakazem zabudowy, o którym mowa w art. 53 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1234). Ponadto umarza się prowadzone postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obejmujące ww. działkę - zgodnie z art. 120b ust. 1 pkt 2 u.cpk i utracą moc wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obejmujące ww. działkę - zgodnie z art. 120b ust. 1 pkt 3 u.cpk. Tym samym wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji skutkowałoby wprowadzeniem skarżącej w błąd odnośnie możliwości realizacji planowanej inwestycji, co z kolei mogłoby przełożyć się na powstanie ryzyka niekorzystnego rozporządzenia przez niego mieniem (np. rozpoczęcia kredytowania budowy), co naruszyłoby wynikającą z art. 8 i art. 9 k.p.a. zasadę ochrony zaufania obywateli do władzy publicznej oraz zasadę udzielania informacji, jak również wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadę zaufania obywateli do państwa i prawa. Przyznanie Spółce Celowej w art. 53 ust. 4 pkt 16 w zw. z art. 60 ust. 1 u.p.z.p. uprawnień do uzgadniania projektów decyzji o warunkach zabudowy w zakresie dotyczącym lokalizacji Inwestycji i Inwestycji Towarzyszących oraz obszaru otoczenia Centralnego Portu Komunikacyjnego, o których mowa w u.cpk, niewątpliwie stanowi wyraz uznania przez ustawodawcę Spółki Celowej za organ posiadający specjalistyczną wiedzę w ww. zakresie. W szczególności Spółka Celowa uznana została za organ posiadający specjalistyczną wiedzę w zakresie określenia właściwego sposobu zagospodarowania terenów związanych z lokalizacją Inwestycji Towarzyszących Centralnego Portu Komunikacyjnego, w tym dokonania oceny jakie inwestycje planowane na takich obszarach nie będą kolidować z realizacją i optymalnym funkcjonowaniem Inwestycji Towarzyszących. Tym samym oczywistym jest, że Organ dokonuje uzgodnień decyzji o warunkach zabudowy w oparciu o posiadaną fachową wiedzę w ww. zakresie, podobnie jak robi to dokonując uzgodnień np. wojewódzki konserwator zabytków. Żadne przepisy u.p.z.p. czy u.cpk nie ograniczają zakresu tego uzgodnienia do badania zgodności projektu decyzji jedynie z jakimiś enumeratywnie wskazanymi przepisami bądź też w inny sposób dookreślonym zakresem. Tym samym źródła rozstrzygnięć merytorycznych (podstawy prawnej rozstrzygnięć) należy szukać przede wszystkim w przepisach kompetencyjnych, określających zadania Spółki Celowej, jak też w przepisach określających cele jej działania. Co należy podkreślić, żaden organ nie może wydawać rozstrzygnięć stojących w konflikcie z jego zadaniami, tj. rozstrzygnięć, które utrudnią lub uniemożliwią mu realizację zadań, do realizacji których został powołany. W polskim systemie prawnym prawo własności nie ma charakteru absolutnego, lecz jest chronione w granicach określonych przez ustawy i może podlegać ograniczeniom. W szczególności z art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. wynika, że każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Tym samym już ustalenie warunków zabudowy dla danego terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy, która zgodnie z art. 53 ust. 1 u.p.z.p. podlega uzgodnieniom z właściwymi organami administracji, stanowi dopuszczalne ustawowo ograniczenie swobody korzystania z prawa własności przez inwestora. Jak zaś wskazuje się w orzecznictwie - z powołanego wyżej przepisu art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. wynika, że prawo podmiotu do zabudowy terenu nie ma charakteru absolutnego, a właściciel nieruchomości nie ma pełnej swobody w kształtowaniu zagospodarowania danej nieruchomości, nie może też żądać od właściwego organu administracji publicznej, aby decyzja dotycząca kształtowania zabudowy na tym gruncie za każdym razem odpowiadała jego oczekiwaniom (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. III OSK 6248/21). Z przywołanych wyżej okoliczności wynika, że ograniczenie ww. prawa własności znajduje uzasadnienie właśnie w ochronie interesu publicznego oraz osób trzecich. Nie powinno bowiem budzić żadnych wątpliwości to, że realizacja Inwestycji Towarzyszących w postaci budowy nowych linii kolejowych stanowiących Inwestycje Towarzyszące CPK uzasadnia odmowę uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej dotyczącego "braku przeciwskazań do wydania decyzji o warunkach zabudowy" z uwagi na to, że "w sąsiedztwie znajdują się już budynki mieszkalne" pełnomocnik orgazmu wskazał, iż fakt istnienia na danym terenie zabudowy zrealizowanej wcześniej, nie ma żadnego wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza gdy zabudowa ta została zrealizowana bez uzgodnienia ze Spółka Celową projektów decyzji o warunkach zabudowy jej dotyczących. Podkreślić przy tym trzeba, iż uprawnienie Spółki Celowej do uzgadniania projektów decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wynikające z przepisów art. 53 ust. 4 pkt 16 w zw. z art. 60 ust. 1 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p. zostało dodane do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dopiero z dniem 2 października 2022 r. przez art. 25 ustawy z 22 lipca 2022 r. o usprawnieniu procesu inwestycyjnego Centralnego Portu Komunikacyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1846). Zdaniem Spółki Celowej uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy w oparciu o obecną wiedzę Spółki, nie tylko naruszałoby wskazane wyżej przepisy prawa, ale również godziłoby w interes skarżącej, ponieważ wprowadzałoby ją w błąd co do możliwości realizacji planowanej inwestycji, co z kolei mogłoby się przełożyć na powstanie ryzyka niekorzystnego rozporządzenia mieniem (np. rozpoczęcia kredytowania budowy), jak również godziłoby w interes społeczny polegający na zapewnieniu możliwości realizacji inwestycji celu publicznego jaką stanowi budowa ww. Inwestycji Towarzyszącej - linii kolejowej na ode. [...]- [...]. Ponadto uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej przez skarżącą inwestycji spowodowałoby zwiększenie kosztów realizacji ww. Inwestycji Towarzyszącej (np. związanych z podwyższeniem wysokości odszkodowania), co stanowiłoby niegospodarność ze strony Spółki Celowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga była zasadna, aczkolwiek z przyczyn wskazanych poniżej. Na wstępie wyjaśnić należy, że niekwestionowane są opisane w zaskarżonym postanowieniu i bardziej szczegółowo w odpowiedzi na skargę cele, dla których CPK została powołana. Trafnie też pełnomocnicy Spółki Celowej wskazywali na szczególny charakter prawny uregulowań zawartych w u.cpk i znaczenie uregulowanych w art. 53 ust. 3 pkt 16 u.p.z.p. uzgodnień projektów decyzji o warunkach zabudowy. Istota jednak sprawy zawisłej polega na tym, czy – jak uznał Pełnomocnik Zarządu CPK w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia – fakt niezastosowania przez Wójta Gminy [...] art. 120a ust. 1 pkt 2 u.cpk i nie zawieszenie postępowania w sprawie skarżącej o ustalenie warunków zabudowy (pomimo tego, że Spółka Celowa 31 lipca 2025 r. złożyła wniosek do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko) mógł być przyczyną prawną wydania postanowienia odmownego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższe stanowisko organu było błędne. Należy wyjaśnić, że postanowienie o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy jest rozstrzygnięciem merytorycznym. Odmowa uzgodnienia musi wynikać z oceny organu uzgadniającego, że przedstawiony mu projekt decyzji narusza prawo w zakresie, który leży w kognicji organu uzgodnieniowego. W przypadku uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy przez CPK będzie to należycie przeprowadzona i uzasadniona w sposób nienasuwający wątpliwości ocena, że planowane zamierzenie budowlane powoduje kolizję z Inwestycją Towarzyszącą CPK w sposób, jaki niweczy plany Spółki Celowej realizacji tejże Inwestycji. Organ uzgodnieniowy nie ma kompetencji ani do oceny prawidłowości działania organu głównego (w tym braku zawieszenia postępowania głównego), ani tym bardziej do wydania rozstrzygnięcia negatywnego dla strony, spowodowanego ewentualnym błędnym działaniem nie samej strony, ale organu głównego, gdyż takie działanie naruszałoby art. 8 § 1 k.p.a. Uwaga ta nie dotyczy, rzecz jasna, wadliwego prawnie sporządzenia projektu decyzji o warunkach zabudowy – ale z taką sytuacją w sprawie niniejszej do czynienia nie mamy. Postanowienie o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach ma dla strony bardzo istotne znaczenie. Dopóki postanowienie uzgodnieniowe nie zostanie w odpowiednim trybie wyeliminowane z obiegu prawnego i w jego miejsce nie zostanie podjęte inne, organ prowadzący postępowanie główne ma obowiązek uwzględnić je, rozstrzygając sprawę. W niniejszej zaś sprawie konsekwencją zaskarżonego postanowienia byłaby nie tylko następcza odmowa wydania decyzji o warunkach zabudowy, ale również niemożność wydania takiej decyzji w przyszłości – z uwagi na res iudicata (postanowienie odmowne). Pamiętać również należy, że uzgodnienie dokonywane w trybie art. 106 § 1 k.p.a. podlega ogólnym zasadom postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 7b k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej współdziałają ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. Stąd też CPK, do którego wpłynął wniosek Wójta Gminy [...] w sprawie uzgodnienia ww. projektu decyzji o warunkach zabudowy, wiedząc, że 31 lipca 2025 r. Spółka Celowa złożyła wniosek do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinien był tego Wójta zawiadomić o konieczności zawieszenia postępowania głównego zgodnie z art. 120a ust. 1 pkt 2 u.cpk, a następnie poinformować stronę o przedłużeniu postępowania uzgodnieniowego do czasu wydania ostatecznej decyzji środowiskowej, a nie wydawać postanowienie o odmowie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Jeżeli jednak CPK – nie znając treści decyzji środowiskowej – był w stanie w sposób uzasadniony, poddający się kontroli merytorycznej stwierdzić, że ustalane warunki zabudowy spowodują kolizję z Inwestycją Towarzyszącą CPK, wówczas - z tej właśnie przyczyny – mógłby odmówić uzgodnienia projektu decyzji, należycie swoje stanowisko uzasadniając. Tym niemniej, co wprost wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia przyczyną odmowy było nie zawieszenie postępowania głównego. Jak stwierdził Pełnomocnik Zarządu CPK "Dlatego też rozpatrując sprawę uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 16 u.p.z.p., Spółka Celowa wydając niniejsze postanowienie dostosowała się do dyspozycji art. 120a u.cpk, który to przepis nie znajduje wyjątków czy odstępstw" (vide końcowy fragment uzasadnienia). Dlatego też zaskarżone postanowienie nie było należycie uzasadnione, w sposób który poprawnie wskazywałby na zasadność przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy (art. 11 k.p.a.). W związku z tym też uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawierało prawidłowego uzasadnienia prawnego (art. 124 § 2 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.), gdyż nie zawierało prawidłowego wyjaśnienia podstawy prawnej postanowienia, z przytoczeniem przepisów prawa. Żaden bowiem przepis prawa nie uzasadnia odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z powodu nie zawieszenia postępowania głównego. Należy podkreślić, że powyższej wadliwości zaskarżonego postanowienia nie sanuje w żaden sposób argumentacji podniesiona w odpowiedzi na skargę. W tym piśmie procesowym pełnomocnik CPK wskazuje już bowiem i uzasadnia istniejącą kolizję inwestycji, dla której warunki zabudowy miały być uzgodnione. Taka jednak argumentacja powinna była znaleźć się w zaskarżonym postanowieniu, a nie w piśmie procesowym. Kontrolowane zaś postanowienie żadnego uzasadnienia wykazującego poprawne przyczyny odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nie zawiera. Ponownie sprawę rozpoznając (w warunkach związania sądową oceną prawną – art. 153 p.p.s.a.) CPK ustali, czy określone w projekcie decyzji o warunkach zabudowy zamierzenie budowlane skarżącej powoduje kolizję z Inwestycją Towarzyszącą CPK. Jeżeli tak, to taką okoliczność w sposób należyty wykaże w uzasadnieniu stosownego postanowienia. Jeżeli zaś ww. kolizji wykazać się nie da, wówczas CPK rozstrzygnie sprawę biorąc pod uwagę, że nie zawieszenie przez organ główny postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie jest podstawą do odmowy uzgodnienia projektu takiej decyzji. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej zwrot uiszczonego wpisu. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.