VII SA/Wa 2905/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 4 listopada 2012 r. M. S.wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2012 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...], którą wymierzono skarżącej karę pieniężną w wysokości 1000 złotych za prowadzenie działalności w zakresie obrotu żywnością bez złożenia wniosku o wpis do rejestru zakładów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a ). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanym przypadku skarżona decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 1 października 2012r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął skarżącej z dniem 31 października 2012r. tj. po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji skarżącej. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wysłana do organu w dniu 5 listopada 2012 r., zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a skargę jako spóźnioną należało odrzucić.