VII SA/Wa 2879/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nogal po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 504/25 postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") postanowieniem z 6 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 504/25, odrzucił skargę K. P. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki jako niedopuszczalną. Postanowienie to stało się postanowieniem prawomocnym z dniem 31 lipca 2025 r. K. P. pismem z 23 listopada 2025 r. wniósł do Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 504/25 podnosząc, że skompletował dowody w sprawie, które to miały kluczowy wpływ na rozwój całej sprawy a w konsekwencji na wydanie decyzji nakazu rozbiórki jego domu na podstawie błędnych założeń. Wniósł o uwzględnienie jego skarg do PINB z 16 sierpnia 2024 r., które to załącza do protokołu a nie zostały uwzględnione wcześniej jako ważne okoliczności. Dodał, że nie miał możliwości odwołania się wcześniej od tych decyzji w czasie trwania postępowania, ponieważ dowody zostały ujawnione dopiero długi czas po uprawomocnieniu tych decyzji a są one kluczowym dowodem w tej sprawie. Wyjaśnił, że dowód ten od początku potwierdza błędne założenia organu PINB a postępowanie było prowadzone na tych właśnie błędnych założeniach. Zaznaczył, że do dziś próbuję merytorycznie podjąć dyskusję uwzględniając ważne w sprawie okoliczności. Wskazał również, że skargę składał już do PINB przedstawiając dowody w celu przywrócenia mu terminu do odwołania i przeanalizowania jeszcze raz całego postępowania uwzględniając jego dowód. Podniósł, że otrzymał odpowiedź, iż minął mu termin do przywrócenia odwołania co jest sprzeczne z samym założeniem. Ponadto powiedziano mu, że przysługiwał mu termin do złożenia skargi do organu wyższej instancji lecz on podkreślał wielokrotnie, że na tamten czas nie posiadał dowodów i nie mógł ich posiadać ze względu na ich zatajenie przed nim i ujawnienie już po fakcie. Uzasadniając skargę skarżący przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz ustalenia dokonane przez organy. Zarządzeniem z 31 marca 2026 r. k. 50 wezwano skarżącego K. P. do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego: a) wskazanie podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienia, b) wskazanie, kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia postępowania, c) wykazanie, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie trzech miesięcy od daty dowiedzenia się o podstawie wznowienia. Wezwanie do usunięcia ww. braków doręczono skarżącemu w dniu 16 kwietnia 2026 r. k. 54. Termin do usunięcia braku formalnego upłynął zatem bezskutecznie w dniu 23 kwietnia 2026 r. W piśmie z 16 kwietnia 2026 r. skarżący wskazała, że nie wnosi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 504/25. Natomiast wnioskuję o zbadanie znaczenia nowych dowodów w sprawie i merytoryczne skonfrontowanie ich z wydanymi decyzjami przez PINB, tym samym o wydanie decyzji nakazującej ustosunkowanie się organowi PINB do nowych dowodów w sprawie, które to przedstawił wielokrotnie w swoich wnioskach i nie zostały ani razu uwzględnione ze względu na powód odrzucenia skargi. Wyjaśnił, że dowody w sprawie skompletowałem w dniu 16 sierpnia 2024 r., a decyzja nakazu rozbiórki nr 324/2023 jest z 28 lipca 2023 r. Ponadto wyjaśnił, że nie mogłem wcześniej, skompletować dowodów w tej sprawie, ponieważ na tamten moment nie był świadomy tego, że wiele faktów zostało przed nim zatajonych, które to ujawniły się dopiero po uprawomocnieniu decyzji. Wobec powyższego wnioskuje o wznowienie postępowania w sprawie nakazu rozbiórki nr 324/2023 aby mógł przedstawić merytoryczne dowody wobec których chciałby aby PINB mu uzasadnił biorąc pod uwagę nowe dowody w sprawie, które nie zostały uwzględnione wcześniej a zostały wyraźnie pominięte. Wskazał ponadto, że niezgodność stanu faktycznego oraz prawnego z decyzją nr 324/2023 wydaną przez PINB jest rażąca w świetle naruszenia samej Konstytucji RP, Praw Człowieka, Prawa Budowlanego i Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Artykuł 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") dopuszcza wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocny orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zgodnie z art. 279 p.p.s.a. zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Powyższe elementy kształtują szczególną, obligatoryjną treść skargi o wznowienie postępowania, pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Brak któregokolwiek z wyżej wskazanych obligatoryjnych elementów skargi o wznowienie postępowania powoduje, że skarga ta nie może być rozpoznana merytorycznie przez sąd, a zatem podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2008 r., I OZ 347/08, LEX nr 494207). Zgodnie z art. 280 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu, gdyż nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W postępowaniu wstępnym sąd bada, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Jeżeli z samej treści skargi o wznowieniu postępowania wynika, że podnoszona podstawa wznowienia nie zachodzi, to taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (wyr. NSA z 26 października 2007 r., II FSK 1201/06, LEX nr 401621). Można wyróżnić trzy grupy przyczyn będących podstawami wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego: przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.), właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.) oraz stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie, z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a.). Skarżący w skardze o wznowienie postępowania sądowego, a także w piśmie nadesłanym do Sądu nie wskazał przesłanki, na podstawie której wnosi o wznowienie. Takowej nie można także wywnioskować z treści ww. pisma. Wskazanie, że wnioskuję o zbadanie znaczenia nowych dowodów w sprawie i merytoryczne skonfrontowanie ich z wydanymi decyzjami przez PINB, tym samym o wydanie decyzji nakazującej ustosunkowanie się organowi PINB do nowych dowodów w sprawie, które to przedstawił wielokrotnie w swoich wnioskach i nie zostały ani razu uwzględnione ze względu na powód odrzucenia skargi nie stanowią żadnej z przesłanek wskazanych w art. 271-273 p.p.s.a. Tym samym, zdaniem Sądu, nie można uznać aby został zachowany także termin do wznowienia postępowania. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że okoliczności, które przywołał skarżący mogłyby ewentualnie stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego a nie sądowego. Wznowienie postępowania sądowego uzasadniają bowiem jedynie te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym. Godzi się również wskazać, że istnienie prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowi przeszkody do żądania wznowienia postępowania administracyjnego. Z uzasadnienia skargi o wznowienie postępowania wynika, że celem strony skarżącej jest wznowienie postępowania administracyjnego, a nie sądowego. Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do wznowienia postępowania administracyjnego. Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 279 p.p.s.a., odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.