VII SA/Wa 2874/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. A. ("skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu uprawnień do kierowania pojazdami jako wniesioną po terminie. Pismem z dnia 13 lutego 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji ustalił, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosi się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżący ustalił, że termin do wniesienia skargi upływa w dniu 17 listopada 2016 r. Po przeczytaniu pouczenia skarżący uznał, że organem właściwym do złożenia skargi jest organ drugiej instancji. Następnie, "nieświadomie" przesłał ww. skargę do tutejszego Sądu za pośrednictwem Poczty Polskiej. Skarżący stwierdził, że jego pomyłka wynikała z pośpiechu, a o jego dobrych intencjach co do prawidłowego złożenia skargi świadczy fakt, że w skardze prawidłowo oznaczył adresata skargi, tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Skarżący podkreślił, że o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi dowiedział się z postanowienia z dnia 23 stycznia 2017 r., doręczonego mu w dniu 2 lutego 2017 r., a wniosek z dnia 13 lutego 2017 r. nadał w dniu 8 lutego 2017 r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący zachował siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Z uzasadnienia wniosku wynika, że ustanie przyczyny, dla której uchybiono dokonaniu czynności nastąpiło w dniu 2 lutego 2017 r., a w dniu 8 lutego 2017 r. został nadany wniosek (koperta z pieczęcią nadawczej placówki pocztowej). Jak wynika z akt sprawy skarżący odebrał przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję w dniu 18 października 2016 r., a więc trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do Sądu upływał w dniu 17 listopada 2016 r. Mimo zawartego w decyzji pouczenia o sposobie i trybie wniesienia skargi (oraz uwzględnienia go w skardze) skarżący zaadresował kopertę zawierającą skargę na adres Sądu, a nie na adres organu. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie dopełnił należytej staranności przy składaniu skargi. Wyjaśnienia skarżącego, że uchybienie terminu spowodowane było błędem pisarskim w zaadresowaniu koperty, zawierającej skargę, nie stanowią uzasadnienia dla przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu. Skoro skarżący prawidłowo oznaczył w skardze sposób jej złożenia (tj. do Sądu za pośrednictwem organu), to miał wystarczającą wiedzę, by w taki sam sposób zaadresować kopertę, a wobec tego nie może usprawiedliwiać swojej pomyłki brakiem odpowiedniego wykształcenia czy pośpiechem przy wykonywaniu tej czynności, jak podniósł we wniosku. W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, ponieważ strona dopuściła się niedbalstwa. Odnosząc się natomiast do kryterium braku winy, należy uznać, że o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie, przeszkoda, tj. błędne zaadresowanie koperty zawierającej skargę, możliwa była do usunięcia. Skarżący mógł ją zaadresować tak, jak zrobił to w samym piśmie, a wtedy, po uiszczeniu przez skarżącego wpisu, skardze zostałby nadany bieg. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.