VII SA/Wa 2828/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. i E. P. o wstrzymanie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r., znak: [...] w sprawie ze skargi Z. W. i E. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Z. W. i E. P. ("skarżący") wnieśli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia. W skardze został także zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący stwierdzili w nim m.in., że efektem wydanego postanowienia jest możliwość dalszego prowadzenia egzekucji administracyjnej w ich sprawie. Oznacza to, że na nieruchomości skarżących zostaną wykonane prace budowlane, co będzie łączyć się ze znaczną szkodą (koszt prac) oraz nastąpią trudne do odwrócenia skutki (poważna ingerencja w budynek). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680). W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r., utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., Nr [...], stwierdzającego z urzędu nieważność postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Postanowienie stwierdzające nieważność postanowienia ostatecznego, wydanego w postępowaniu zwyczajnym, nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z tym, że postanowienie to nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jego wykonania, czy też postanowienia poprzedzającego, nie może być uwzględniony. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.