VII SA/Wa 2563/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosław Montowski, Asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 11 sierpnia 2023 r. znak DOA-WPPOH.612.161.2023.AG w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (GDOŚ) postanowieniem z 11 sierpnia 2023 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977, dalej: u.p.z.p.), po rozpatrzeniu zażalenia J.S. utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (RDOŚ w [...]) z [...]lutego 2023 r., którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pomostu pływającego w kształcie litery "I" na działce o nr geodezyjnym [...]stanowiącej jezioro [...], położonej w obrębie geodezyjnym [...], na wysokości działki o nr ewid[...]położonej w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...]. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie GDOŚ wskazał, że pismem z 26 stycznia 2023 r. Wójt Gminy [...]zwrócił się do RDOŚ w [...]o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pomostu pływającego w kształcie litery "I" na działce o nr geodezyjnym [...]stanowiącej jezioro [...], położonej w obrębie geodezyjnym [...], na wysokości działki o nr ewid. [...]położonej w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...][...]. Postanowieniem z [...]lutego 2023 r. RDOŚ w [...]odmówił uzgodnienia warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji, wskazując w uzasadnieniu, iż jego realizacja naruszy zakaz określony w § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr [...]Sejmiku Województwa [...]z dnia [...]listopada 2012 r. w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2013 r., poz. [...], dalej: uchwała), zgodnie z którym na terenie ww. formy ochrony przyrody zakazuje się zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką. W zażaleniu na to postanowienie J.S. zarzucił błąd w ustaleniach stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że realizacja planowanej inwestycji spowoduje nieodwracalne zmiany w siedlisku, co doprowadzi do stopniowego zaniku roślinności nadwodnej, pływającej oraz zanurzonej, również związanych z nią gatunków zwierząt. Podniesiono też zarzut naruszenia art. 53 ust. 5 u.p.z.p. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia po upływie 21 dni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie. GDOŚ przystępując do rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności zaznaczył, że wniosek o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy z [...] stycznia 2023 r., wpłynął do RDOŚ w [...]w dniu 2 lutego 2023 r. Zatem to dzień 22 luty 2023 r. był ostatnim dniem 21 dniowego terminu przewidzianego na uzgodnienie i najpóźniej w tym dniu winno zostać wysłane postanowienie. Zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia zaskarżone postanowienie za pośrednictwem ePUAP doręczone zostało do Urzędu Gminy w [...]w dniu [...]lutego 2023 r. o godz. 14:03 na adres: [...]. Tym samym GDOŚ stwierdził, że RDOŚ w [...]nie uchybił terminu wskazanego w art. 53 ust. 5c u.p.z.p. W związku z powyższym GDOŚ uznał za bezzasadny zarzut naruszenia art. 53 ust. 5 u.p.z.p. Następnie GDOŚ podkreślił, że przedmiotem inwestycji jest budowa pomostu pływającego na jeziorze [...]oznaczonym jako działka nr [...] obręb [...], gmina [...]na wysokości działki nr [...]obręb [...], gmina [...]w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Parametry planowanego pomostu: - powierzchnia zabudowy od 26 m2 do 28 m2 - szerokość 2 m - długość od 13 m do 14 m - ilość miejsc cumowniczych - 2 szt. Kluczowym było zatem wyjaśnienie, czy planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z regulacjami wynikającymi z utworzenia Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]zawartymi w uchwale wydanej na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r., poz. 1336, dalej: u.o.p.), w szczególności w kontekście obowiązujących na tym obszarze zakazów związanych z ochroną przyrody, które zostały zawarte w § 5 ust. 1 uchwały. GDOŚ uznał, że materiał dowodowy zebrany przez RDOŚ w [...]jest niewystarczający. W związku z powyższym zlecił organowi I instancji, w trybie art. 136 k.p.a., przeprowadzenie dowodu z ekspertyzy biegłego, bądź wykonanie wizji terenowej w celu weryfikacji danych wskazujących na występowanie konkretnych gatunków zwierząt oraz określonych ich miejsc rozrodu, schronień, tarlisk, złożonej ikry (występujących w miejscu realizacji planowanego pomostu). W wyniku wizji terenowej przeprowadzonej w dniu 21 lipca 2023 r. ustalono, że teren inwestycji od strony wschodniej przylega do wód Jeziora [...]. Od strony zachodniej wnioskowanego terenu zlokalizowana jest zabudowa letniskowa. Od strony północnej i południowej terenu inwestycji znajduje się zwarty pas roślinności wynurzonej - trzcinowisko. W miejscu planowanej inwestycji widoczny jest wyłom w trzcinowisku o szerokości około 39 m, co potwierdzają zdjęcia satelitarne. Podczas oględzin nie zaobserwowano narybku oraz gniazd charakterystycznych dla ptactwa wodnego. Linia brzegowa jeziora na wysokości działki nr [...]została umocniona a brzeg wysypany piaskiem. Zgodnie z oświadczeniem inwestora wyłom w trzcinowisku istniał w chwili nabycia nieruchomości, a z uzyskanych informacji od poprzedniego właściciela wynika, iż niniejszy wyłom istnieje od co najmniej 12 lat. Ponadto oświadczył, że nie zamierza ingerować w istniejącą roślinność wodną. W celu ustalenia występowania wyłomu w trzcinowisku GDOŚ posłużył się dostępnym na stronie geoportal.gov.pl. panelem porównawczym oraz zdjęciami lotniczymi zamieszonymi w Google Earth, które umożliwiają przeprowadzenie analizy danego obszaru w różnych okresach czasu. Ze zobrazowań satelitarnych wykonanych w różnych okresach czasowych (tj. 9.03.2011 r., 6.06.2011 r., 31.08.2012 r., 28.06.2014 r., 30.07.2014 r. oraz 8.06.2018 r.) wynika, że w miejscu planowanego pomostu występuje zwarte trzcinowisko bez widocznych przerzedzeń. Na zobrazowaniu satelitarnym wykonanym 18.06.2020 r. widoczna jest znaczna przesieka w trzcinowisku jednak bez dostępu do otwartego akwenu. Przerwa w trzcinowisku z dostępem do otwartego lustra wody widoczna jest dopiero na aktualnych zdjęciach satelitarnych oraz dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin terenu. Analiza zdjęć satelitarnych wykazała również, że w miejscu planowanego pomostu występowało zwarte, jednorodne i dobrze wykształcone trzcinowisko. Litoral to strefa zbiornika wodnego przylegająca do brzegu. Jest ona w zasadzie jedyną strefą jeziora, w której występują rośliny zakorzenione o ogromnym znaczeniu dla funkcjonowania całego ekosystemu zbiornika wodnego. Dlatego też szuwary trzcinowe to ważny element ekosystemow wodnych m.in. ze względów biocenotycznych. Są one schronieniem, a także miejscem żerowania ryb oraz ptactwa wodno-błotnego. Obecność trzcinowisk sprzyja rozwojowi gatunków ryb, gdyż to na ich liściach przedstawiciele ichtiofauny składają ikrę. Wśród trzcinowisk znajdują one sprzyjające warunki rozwoju. Eliminacja trzcinowisk wywołuje niekorzystne skutki przyrodnicze, albowiem pozbawia zwierzęta wodne oraz ptactwo nadwodne miejsc, które są miejscem ich schronienia i rozrodu, a także zdobywania pokarmu. GDOŚ zaznaczył, że wizja co prawda nie wykazała, miejsc lęgowych, siedlisk ani tarlisk ryb (z uwagi na usunięcie szuwaru), jednak w ocenie organu uszczuplenie trzcinowiska w miejscu planowanego pomostu doprowadziło do zniszczenia miejsc schronień, zwłaszcza, że strefa szuwaru w tym fragmencie jeziora jest bardzo dobrze rozwinięta, gdyż jej szerokość to ok. 70 m. Usunięcie szuwaru z terenu inwestycji, stanowiło złamanie zakazu umyślnego zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk i złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności w ramach racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej rybackiej i łowieckie. Zatem – zdaniem GDOŚ - organ I instancji słusznie odmówił uzgodnienia projektu decyzji w sytuacji, w której naruszenie ww. zakazu umożliwiłoby realizację inwestycji, która nie mogłaby być zrealizowana, gdyby przedmiot ochrony istniał w pierwotnym kształcie. Dlatego też, przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy nie mógł zasługiwać na pozytywne uzgodnienie albowiem uzgodnienie warunków zabudowy w przypadku zniszczenia przedmiotu ochrony stanowiłoby legalizację działań naruszających zakaz z § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały. GDOŚ zauważył przy tym, że budowa pomostu utrwali wyłom powstały w trzcinowisku, które stanowiło dogodne miejsce rozrodu, co skutkować będzie brakiem możliwości odnowienia się w tym miejscu szuwaru. Przedmiotowy pomost będzie służył do cumowania jednostek pływających, w związku z czym strefa bez szuwaru obejmie nie tylko powierzchnię zajętą przez pomost, ale również miejsca cumowania jednostek pływających i ich manewrowania przy cumowaniu. Stąd też istniejący wyłom w trzcinowisku stwierdzony podczas oględzin ma aż 39 m szerokości i nosi znamiona przystani "wyciętej" w pasie szuwaru, osłoniętej od otwartej tafli jeziora. Odnosząc się do odstępstwa zawartego w drugiej części zakazu, GDOŚ wyjaśnił, że zakaz nie dotyczy amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką. Jednocześnie w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883) zawarte jest co rozumie się przez amatorski połów ryb oraz warunki na jakich amatorski połów ryb może być prowadzony. Za amatorski połów ryb uważa się pozyskiwanie ryb wędką lub kuszą, przy czym dopuszcza się, w miejscu i w czasie prowadzenia połowu ryb wędką, pozyskiwanie ryb na przynętę przy użyciu podrywki wędkarskiej. Natomiast nie jest doprecyzowane z jakiego miejsca połów ma być prowadzony. Definicja "amatorskiego połowu ryb" nie wskazuje, aby do prowadzenia takiego połowu niezbędna była budowa pomostu. W celu zastosowania odstępstwa związanego z racjonalną gospodarką rybacką należy powołać się na art. 6 ust. 2 ustawy o rybactwie śródlądowym, tj. racjonalna gospodarka rybacka polega na wykorzystaniu produkcyjnych możliwości wód, zgodnie z operatem rybackim, w sposób nienaruszający równowagi biologicznej i na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym. Zatem powyższa definicja wskazuje na racjonalne wykorzystanie zasobów ryb do celów gospodarczych, nie wskazuje natomiast, aby budowa pomostów była decydującym elementem gospodarki, nierozerwalnie z nią związanym. Z uwagi na charakter inwestycji polegającej na budowie pomostu nie można uznać, że wiąże się ona również z racjonalną gospodarką rolną, leśną czy łowiecką. Zastosowanie odstępstw dla omawianego przedsięwzięcia wiązałoby się z dalece idącą interpretacją przepisów, zaś zgodnie z zasadami, wyjątki należy interpretować zawężająco. Analizując możliwość zastosowania odstępstwa określonego w § 5 ust. 2 uchwały i art. 24 ust. 2 u.o.p. GDOŚ wyjaśnił, że realizacja inwestycji nie wynika z wykonywanych zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa, prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym, a także nie jest związana z realizacją inwestycji celu publicznego. Z tego względu odstępstwo od omawianego powyżej zakazu nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe ustalenia, a w szczególności stan faktyczny potwierdzony dokumentacja fotograficzną, GDOŚ uznał, że realizacja planowanej inwestycji narusza zakaz, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały, tj. zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk i złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności w ramach racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej rybackiej i łowieckiej. W odniesieniu do argumentacji zażalenia GDOŚ zauważał, że w projekcie decyzji o warunkach zabudowy w pkt 1 dotyczącym przeznaczenia i sposobu zagospodarowanie terenu wskazano: "sposób zagospodarowania terenu - nowa infrastruktura, funkcja projektowanych obiektów - urządzenie wodne". W analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (załącznik nr 2 do analizowanego projektu decyzji o warunkach zabudowy) w pkt 1 wskazano tylko jedno urządzenie wodne w analizowanym terenie: "Urządzenie wodne (pomost) zlokalizowane jest od strony południowej wnioskowanego terenu inwestycji. Od strony zachodniej wnioskowanego terenu znajduje się zabudowa mieszkaniowa letniskowa. W bezpośrednim sąsiedztwie wnioskowanego terenu inwestycji znajdują się tereny niezabudowane". Organ podkreślił przy tym, że zdjęcia satelitarne oraz dokumentacja wykonana podczas oględzin terenu przeprowadzonych w dniu 21 lipca 2023 r. nie potwierdziły, aby w miejscu planowanej inwestycji kiedykolwiek występowało urządzenie wodne, na które powołuje się strona. Nadmienił również, że podczas oględzin, na których obecny był skarżący nie wskazał on na istnienie pomostu. Z akt sprawy nie wynika, żeby RDOŚ kiedykolwiek autoryzował budowę pomostu w granicach przedmiotowego terenu inwestycji, który to pomost mógłby zostać "zamieniony". Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 § 1 k.p.a. GDOŚ wskazał, że postępowanie zakończone spornym rozstrzygnięciem jest postępowaniem przeprowadzanym indywidualnie dla konkretnego projektu decyzji o warunkach zabudowy, w trakcie którego analizuje się zgodność inwestycji, której dotyczy projekt decyzji w odniesieniu do innych niż parki narodowe obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody oraz w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie zaś na podstawie innych rozstrzygnięć administracyjnych czy orzeczeń sądowych, które dotyczą indywidualnych przypadków. Każde zamierzenie inwestycyjne jako przedmiot postępowania administracyjnego rozpatrywane jest indywidualnie. W skardze na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska J.S., reprezentowany przez adwokata, podniósł następujące zarzuty: 1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a mianowicie: a) art. 7, art. 7a i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewykonanie przez organ administracji obowiązku zebrania materiału dowodowego, na podstawie którego dokonał ustaleń w zakresie oddziaływania inwestycji na środowisko, a także wydanie orzeczenia niezgodnego z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania pomimo istniejących wątpliwości jakoby budowa pomostu pływającego planowana przez skarżącego naruszała zakazy związane ochroną przyrody obowiązujące w Obszarze Chronionego Krajobrazu [...]oraz niedostatecznie wyczerpującym odniesieniem stanu faktycznego sprawy do celów ochrony przyrody wbrew ustaleniom poczynionym w terenie; b) art. 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez niezachowanie zasady równego traktowania oraz odstąpienie, bez uzasadnionej przyczyny, od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym; c) art. 80 k.p.a. poprzez dowolne, gdyż niepoparte materiałem dowodowym, a także sprzeczne z tym materiałem ustalenie, że: - inwestycja polegająca na realizacji pomostu powoduje nieodwracalne zmiany w siedlisku, co doprowadza do stopniowego zaniku roślinności nawodnej, pływającej oraz zanurzonej, również związanych z nią gatunków zwierząt, - budowa planowanego pomostu została poprzedzona zrealizowaną wycinką trzcinowiska, - budowa planowanego pomostu już wpłynęła na uszczuplenie miejsc gdzie ptaki mogły zakładać gniazda oraz gdzie mogło odbywać się tarło ryb, - planowana inwestycja mogła naruszyć zakaz umyślnego zabijania dziko występujących zwierząt, nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk i złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności w ramach racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej, rybackiej i łowieckiej, - planowana inwestycja naruszyła zakaz umyślnego zabijania dziko występujących zwierząt, nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk i złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności w ramach racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej, rybackiej i łowieckiej i może przyczynić się do bezpowrotnego przeobrażenia akwenu jeziora. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I stopnia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania RDOŚ w [...]. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od organu administracji na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W odpowiedzi na skargę GDOŚ wniósł o jej oddalenie jako pozbawionej uzasadnionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, stosownie do art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na tej właśnie podstawie w trybie uproszczonym została rozpoznana skarga wniesiona w niniejszej sprawie. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia wykazała, że rozstrzygnięcia te odpowiadają prawu. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 11 sierpnia 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]z [...]lutego 2023 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pomostu pływającego w kształcie litery "I" na terenie obejmującym część działki o nr ewid. [...]obręb [...], stanowiącej jezioro [...], na wysokości dz. [...]obręb [...]. W myśl art. 60 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Natomiast jak stanowi art. 53 ust. 4 pkt 8 u.p.z.p. decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska – w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Okoliczności rozpoznawanej sprawy wymagają jednoczesnego zauważenia, że zgodnie z art. 23 ust. 1 u.o.p. obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Konieczność dokonania wskazanego wyżej uzgodnienia z organem ochrony środowiska w niniejszej sprawie, wynikała z faktu, że przedmiotowa działka zlokalizowana jest na terenie objętym Obszarem Chronionego Krajobrazu [...]. Uchwała Sejmiku Województwa [...] podjęta w dniu 27 listopada 2012 r. zawiera szereg zakazów, spośród których ustalony w § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały stał się podstawą negatywnego stanowiska organów uzgadniających projekt decyzji o warunkach zabudowy. Zakaz ten dotyczy zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką. W warunkach rozpoznawanej sprawy istotnym jest również zauważenie, że wśród obowiązujących na terenie chronionym zakazów uchwała zakazuje likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych (pkt 3). Należy w tym miejscu podkreślić, że powyższe zakazy stanowią konsekwencję ustaleń dotyczących czynnej ochrony ekosystemów wodnych Obszaru Chronionego Krajobrazu. Podjęta w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]uchwała Sejmiku Województwa [...] wśród przewidzianych § 4 ust. 3 ustaleń dotyczących czynnej ochrony ekosystemów wodnych Obszaru, w pkt 1 wymienia zachowanie i ochronę zbiorników wód powierzchniowych wraz z pasem roślinności okalającej, poza rowami melioracyjnymi, natomiast w pkt 3 wskazuje na tworzenie stref buforowych wokół zbiorników wodnych w postaci pasów zadrzewień i zakrzewień, celem ograniczenia spływu substancji biogennych i zwiększenia różnorodności biologicznej. Warunki rozpoznawanej sprawy wymagają też zauważenia, że w pkt 9 przepis ten wymienia utrzymanie i wprowadzanie zakrzewień i szuwarów wokół zbiorników wodnych, w szczególności starorzeczy i oczek wodnych jako bariery ograniczającej dostęp do linii brzegowej; utrzymanie lub tworzenie pasów zakrzewień i zadrzewień wzdłuż cieków jako naturalnej obudowy biologicznej ograniczającej spływ zanieczyszczeń z pól uprawnych, natomiast w pkt 12 - zachowanie i ewentualne odtwarzanie korytarzy ekologicznych opartych o ekosystemy wodne celem zachowania dróg migracji gatunków związanych z wodą. Osią sporu w niniejszej sprawie stała się ocena możliwości zaakceptowania lokalizacji pomostu pływającego w miejscu wyłomu w zwartym pasie roślinności wynurzonej (trzcinowisku). Organ wywodzi, że trzcinowisko jest istotnym elementem ekosystemu jeziora, a usunięcie jego pierwotnego kształtu w miejscu inwestycji wiązało się z zakazem związanym z niszczeniem nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk i złożonej ikry. Lokalizowanie w tym miejscu pomostu spowoduje brak możliwości odnowienia się szuwaru. Sąd uznał, że warunki rozpoznawanej sprawy, w szczególności ustalony wyłom w jednolitej strukturze terenu porośniętego trzcinami, który to obszar proekologiczny jest siedliskiem ptactwa oraz miejscem żerowania ryb, wykluczają możliwość przyjęcia, by można było mówić o braku ingerencji w ekosystem, którego ochrona jest nadrzędnym celem wyznaczenia chronionego obszaru. Podkreślenia wymaga, że projekt decyzji o warunkach zabudowy zakłada lokalizację urządzenia wodnego o powierzchni zabudowy od 26 do 28 m2, szerokości 2 m i długości od 13 do 14 m, co oznacza trwałą przerwę w trzcinowisku, które nie będzie mogło się odrodzić po jego wycięciu. Budowa pomostu została więc słusznie uznana za kolidującą z zakazem ustalonym w § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały. Dokonana przez Sąd analiza czynności dowodowych organów obu instancji i ocena zgromadzonego materiału potwierdza prawidłowość wydanych w sprawie rozstrzygnięć. Nieuzasadnionymi pozostają podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Pozyskany przez organ I instancji materiał dowodowy, uzupełniony przez GDOŚ w trybie art. 136 k.p.a. w drodze oględzin terenu inwestycyjnego, pozwalał na wydanie rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy. Podkreślić trzeba, że celem uchwał wyznaczających obszary chronionego krajobrazu jest ochrona krajobrazu. Z kolei krajobraz to, jak wynika z art. 5 pkt 2e u.o.p. i art. 2 pkt 16e u.p.z.p., postrzegana przez ludzi przestrzeń, zawierająca elementy przyrodnicze lub wytwory cywilizacji, ukształtowana w wyniku działania czynników naturalnych lub działalności człowieka. Przestrzeń przeznaczona w rozpoznawanej sprawie pod inwestycję jest usytuowana w rozległym kompleksie trzcinowym, w którym dokonano wycięcia celem wydzielenia/pozyskania powierzchni pod planowany pomost. Wobec braku roślinności w obszarze inwestycyjnym, co oczywiste, nie stwierdzono gniazd charakterystycznych dla ptactwa wodnego. Ustalenia powyższe znajdują odzwierciedlenie w materiale dowodowym, w postaci zdjęć w terenie oraz zdjęć lotniczych obrazujących poprzednio, tj. przed wycinką ukształtowany obszar jeziora, który w tej strefie pozostawał zajęty zwartym trzcinowiskiem. Powyższe świadczy o braku zasadności dla podniesionych w skardze zarzutów naruszenia art. 7, art. 7a, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Nie sposób zgodzić się ze skargą co do zarzutu naruszenia art. 8 § 1 i 2 k.p.a. Utrwaloną praktyką w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie może stać się realizacja pomostów na innych działkach, których okoliczności powstania nie są znane. Za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt I OSK 1016/22 (CBOSA) powtórzyć należy, że przez utrwaloną praktykę należy rozumieć zgodne z prawem, akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych. Taka sytuacja nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie. Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.