VII SA/Wa 2553/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Mirosława Kowalska ( spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych skargę oddala

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie prowadziły organy nadzoru budowlanego w związku z wnioskiem o jego wszczęcie, który w dniu 5 maja 2011r., złożył S. T. wskazując, że na sąsiedniej działce w budynku usytuowanym w ostrej granicy z jego nieruchomością usytuowane zostały drzwi w odległości mniejszej niż 4m od granicy z działką sąsiednia. W sprawie początkowo doszło do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 105 k.p.a. Wyrokiem z dnia wyrokiem z dnia 20 lipca 2012 r. w sprawie o sygn. akt VII 209/12 decyzję organów obu instancji zostały uchylone. Sąd wskazał na niedopuszczalność umorzenia postępowania wszczętego na wniosek strony oraz na konieczność ustalenia kiedy i w jakich prawnych warunkach powstały drzwi, czy w ramach samowoli budowlanej czy też legalnie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] - na podstawie art. 105 k.p.a. ponownie umorzono postępowanie prowadzone w sprawie wykonania drzwi. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...] czerwca 2013r., Nr [...], uchylił w całości w/w decyzję organu powiatowego z dnia [...]marca 2013r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sad Administracyjny wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1798/13 uchylił decyzję organu wojewódzkiego. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ orzekł z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a. ponieważ zobowiązany był do jej merytorycznego rozpoznania, przy czym powinien ocenić kwestię prawidłowości lokalizacji spornych drzwi wejściowych w kontekście dopuszczalnych odległości od granicy z działką sąsiednią określonych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 2002r. W tych warunkach zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014r., nr [...], którą organ po rozpatrzeniu odwołania S. T. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]-03-2013r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego w sprawie wykonania na działce o nr ew. [...] w miejscowości [...] stanowiącej własność K. T. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) orzekł: o odmowie nałożenia na K. T. oraz M. T. obowiązku wykonania robót budowlanych w sprawie dotyczącej wykonania drzwi zewnętrznych w ww. budynku Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, na przepis art. 153 p.p.s.a. - ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póżn. zm.) zgodnie z którym, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ, odnosząc się do kwestii lokalizacji w/w drzwi w kontekście dopuszczalnych odległości od granicy z działką sąsiednią określonych w ww. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., stwierdził , ze zawarte tam regulacje odnoszą się do ścian zwróconych do granicy z nieruchomością sąsiednią. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy sporny otwór drzwiowy usytuowany jest w ścianie zwróconej w kierunku działki M. i K. T. . Powyższe prowadzić musi do konstatacji, iż przepisy |ww. rozporządzenia pozostają bez wpływu na lokalizację w/w drzwi. Ponadto, organ wskazał, że drzwi powstały przed datą zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych w tym budynku, te nie dotyczyły przedmiotowych drzwi. Tym samym za sprzeczne ze stanem faktycznym uznał zapis znajdujący się w protokole z kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu [...] czerwca 2011r., z którego wynika, iż wykonanie spornych drzwi było zgodne z dokonanym zgłoszeniem. Oświadczenia K. T., które w świetle powyżej przedstawionego wywodu uznać należy za wiarygodne (notatka służbowa organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2013r.) - sporne drzwi istniały już w chwili przekazania w/w osobie gospodarstwa rolnego na podstawie darowizny tj. w 2009r. Organ drugiej instancji wskazał także, że nie ma podstaw do ustalenia, czy drzwi przewidziane były w pierwotnej dokumentacji projektowej na podstawie, której obiekt powstał. Dokumenty zostały zniszczone po upływie 5 lat, a właściciel odpisami nie dysponuje. Organ stwierdził , ze w tych okolicznościach dokonane zostały aktualnie oględziny drzwi, które potwierdziły, że zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną. . Dodatkowo organ wskazał, ze gdyby nawet przyjąć , że drzwi powstały w warunkach samowoli w 2011r., to postępowanie nadzoru budowlanego musiało by, jak przy poczynionych ustaleniach, prowadzone być na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Reasumując organ wskazał, że zobowiązany przez Sad w uzasadnieniu ww. wyroku do orzeczenia merytorycznego orzekł jak w sentencji decyzji . Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzje złożył S. T. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wskazując na naruszenie (niesprecyzowanych) przepisów procesowych, które doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje . Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył ,co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżano decyzja odpowiada przepisom prawa. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W okolicznościach niniejszej sprawy szczególnego podkreślenia wymaga i to, że zaskarżona decyzja wydana została po tym jak wcześniejsze orzeczenie organu drugiej instancji zostało uchylone wyrokiem tutejszego Sądu. Jak stanowi art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą organ. Sąd stwierdza, że organ drugiej instancji w pełni zastosował się do wytycznych zawartych w ww. wyroku tutejszego Sądu - prawidłowo przeprowadził w sprawie postępowanie uzupełniające i podjął prawidłowe rozstrzygnięcie. W okolicznościach mniejszej sprawy postepowanie organu nadzoru budowlanego, prowadzone zasadnie w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane, nie wymagało nałożenia na właścicieli obiektu żadnych nakazów wynikających z przepisów prawa, w szczególności z rozporządzenia w sprawie ww. warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jak zostało to dodatkowo i szczegółowo opisane przez obecnego na rozprawie pełnomocnika skarżącego, drzwi są usytuowane w ścianie budynku, która leży prostopadle do granicy z działką sąsiednią. Tym samym nie ma do nich zastosowania wymóg ulokowania ich w odległości 4 m od granicy. Ponadto ,co nie było kwestionowane w sprawie ich stan techniczny ustalony przez organ nie budzi zastrzeżeń . Sąd podziela również argumentację organu - bez względu na to , kiedy drzwi zostały ulokowaane ich byt prawnych należało badać na podstwie art. 51 ustawy prawo budowlane. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)